Dutch Fluency
Vind mijn niveauNiveau
Inloggen

De brief die niet aankwam

Het is maandagochtend.

De zon schijnt door de ramen van het kleine kantoor.

Op de tafel ligt een stapel papieren.

Er is ook een grote bruine envelop.

De envelop is voor meneer Jansen.

Maar meneer Jansen werkt hier niet meer.

Hij is vorige maand met pensioen gegaan.

Sanne kijkt naar de envelop.

Ze zucht.

'Wat moet ik hiermee?' vraagt ze aan haar collega Karim.

Karim haalt zijn schouders op.

'Geef het aan de baas,' zegt hij.

Sanne schudt haar hoofd.

'De baas is vandaag niet op kantoor.' Ze kijkt nog eens goed naar de envelop.

Er staat een adres op.

Het is een straat in de buurt.

Sanne kent de straat.

Het is niet ver.

Misschien kan ze de envelop zelf brengen.

'Waarom breng je het niet zelf?' zegt Karim.

'Je moet toch naar buiten.

Het is mooi weer.' Sanne lacht.

'Oké, ik ga.

Even een frisse neus halen.' Ze pakt haar jas.

Ze loopt naar buiten.

De lucht ruikt naar vers brood.

Ze hoort vogels fluiten.

Ze loopt door de straat.

De huizen zijn oud en hebben kleine tuinen.

Overal staan bloemen.

Het is een mooie buurt.

Na tien minuten is ze bij het adres.

Het is een klein huis met een blauwe deur.

Sanne klopt aan.

Ze wacht.

Niemand doet open.

Ze klopt nog een keer.

Nog steeds niemand.

'Misschien is hij niet thuis,' denkt Sanne.

Ze kijkt naar de envelop.

Dan ziet ze iets raars.

De naam op de envelop is niet meneer Jansen.

De naam is meneer De Vries.

Sanne kijkt nog eens goed.

Ja, er staat echt meneer De Vries.

Ze heeft de verkeerde envelop gepakt!

Sanne voelt zich dom.

Ze loopt terug naar kantoor.

Karim ziet haar gezicht.

'Wat is er?' vraagt hij.

'Ik heb de verkeerde envelop,' zegt Sanne.

'Deze is voor meneer De Vries.

Niet voor meneer Jansen.' Karim begint te lachen.

'Dat meen je niet!' Sanne lacht ook.

'Ja, echt wel.

Ik voelde me zo dom.' Ze kijkt naar de envelop.

'Maar wacht,' zegt ze.

'Meneer De Vries.

Dat is de buurman van meneer Jansen.

Ik zag zijn naam op de brievenbus naast de blauwe deur.' Karim kijkt verbaasd.

'Dus je was al bij het juiste huis?' Sanne knikt.

'Ja, maar ik klopte bij de verkeerde deur.' Ze pakt haar jas weer.

'Ik ga terug.

Nu breng ik de envelop naar de juiste deur.' Karim lacht.

'Succes!

En kijk goed naar de namen deze keer.' Sanne loopt terug naar de straat.

Ze voelt zich een beetje dom, maar ook vrolijk.

Het is een mooie dag.

De zon schijnt nog steeds.

Ze loopt naar de blauwe deur.

Daarnaast is een groene deur.

Op de groene deur staat: De Vries.

Sanne klopt aan.

Een oude man doet open.

Hij heeft een bril op en een krant in zijn hand.

'Ja?' zegt hij.

'Goedemorgen,' zegt Sanne.

'Ik heb een envelop voor u.

Hij was verkeerd bezorgd.' De man kijkt naar de envelop.

'Oh, dank u wel.

Dat is mijn brief.

Ik wacht al een week.' Sanne glimlacht.

'Graag gedaan.' De man lacht.

'Wil je een kopje thee?

Je hebt vast dorst.' Sanne schudt haar hoofd.

'Nee, dank u.

Ik moet terug naar kantoor.' Ze loopt terug.

Ze voelt zich blij.

Ze heeft iemand geholpen.

Ook al ging het eerst fout.

Soms gaat het leven niet zoals je denkt.

Maar dat is niet erg.

Soms is een foutje juist grappig.

En soms leer je ervan.

Als Sanne terugkomt op kantoor, kijkt Karim op.

'En?' vraagt hij.

'De brief is bezorgd,' zegt Sanne.

'En de man was heel blij.' Karim knikt.

'Zie je wel.

Een goed einde.' Sanne gaat zitten.

Ze kijkt naar de stapel papieren.

Er is nog veel werk.

Maar ze glimlacht.

Het was een goede ochtend.

Een kleine fout, een grote glimlach.

Soms is dat genoeg.

Tot de volgende.

Open de interactieve speler op dutchfluency.com slash transcripts.

Tik op een woord als je vastloopt.

0:00
Aanpassen

Tekst

Modus

Audio

Pauze