De Lange Rij op Schiphol

Kijk daar eens, zegt ze zacht.

Thomas draait zijn hoofd en ziet een hele lange rij.

De rij begint bij de incheckbalies en gaat helemaal tot aan de uitgang.

Het lijkt wel alsof heel Nederland vandaag op vakantie gaat.

Thomas pakt zijn telefoon uit zijn zak.

Hij opent een nieuwsapp en leest de laatste berichten.

Oh nee, zegt hij zachtjes.

Er staat dat honderden mensen gisteren hun vlucht hebben gemist.

Emma kijkt hem met grote ogen aan.

Door de lange rijen, vraagt ze, Thomas knikt langzaam.

Ja, en ze verwachten vandaag weer veel problemen.

Ze sluiten snel aan achteraan de lange rij.

Voor hen staat een familie met drie kleine kinderen.

De kinderen rennen rond en maken veel lawaai.

Achter hen staat een oudere man met een krant.

Iedereen kijkt steeds op zijn horloge.

De tijd tikt langzaam verder.

Na een half uur zijn ze nog maar een klein stukje opgeschoven.

Het is erg warm in de hal.

Thomas trekt zijn trui uit en stopt hem in zijn tas.

Dit gaat echt heel lang duren, zegt Emma.

Ze klinkt een beetje zenuwachtig.

We moeten gewoon rustig blijven, antwoordt Thomas.

Hij probeert positief te klinken, maar van binnen voelt hij ook de stress.

Hij leest het nieuwsbericht op zijn telefoon nog een keer.

De luchthaven heeft te weinig personeel voor de controles.

Daarom moeten reizigers urenlang wachten,

sommige mensen in de rij beginnen te klagen.

Een vrouw roept dat ze haar vlucht gaat missen.

Een medewerker in een geel hesje loopt langs.

Hij deelt flesjes water uit aan de wachtende mensen.

Sorry voor de vertraging, zegt de medewerker vriendelijk.

We doen ons best om iedereen te helpen.

Na twee uur wachten zijn ze eindelijk bij de controle.

Thomas legt zijn koffer in de plastic bak.

Hij haalt zijn laptop uit zijn tas.

Ook zijn riem en schoenen moeten in de bak.

Emma doet hetzelfde met haar spullen.

Ze kijken allebei naar de klok aan de muur.

Hun vliegtuig vertrekt al over vijfenveertig minuten.

De deuren van het vliegtuig sluiten over een half uur.

We moeten echt opschieten, zegt Emma tegen Thomas.

De medewerker kijkt naar het scherm van de computer.

Hij controleert de tas van Thomas heel precies.

Gelukkig is alles in orde.

Thomas pakt zijn spullen snel weer in.

Hij doet zijn schoenen aan, zonder zijn veters te strikken.

Emma heeft haar tas ook al terug.

Ze pakken hun koffers en lopen snel weg.

Ze moeten naar gate D24.

Dat is helemaal aan de andere kant van de luchthaven.

Ze lopen met snelle stappen door de lange gangen.

Overal zien ze mensen die ook proberen op tijd te komen.

Sommige reizigers rennen zelfs met hun zware tassen.

Thomas en Emma besluiten ook te gaan rennen.

Ze gaan langs de winkels met parfum en chocolade.

Normaal kijken ze altijd even in deze winkels.

Vandaag hebben ze daar absoluut geen tijd voor.

Ze horen een stem door de hal klinken.

De stem roept de laatste passagiers voor de vlucht naar Madrid.

Dat zijn wij, roept Thomas luid.

Ze rennen nog iets sneller door de gang.

Hun benen doen pijn van het rennen.

Eindelijk zien ze gate D24 in de verte.

Er staat nog een kleine rij bij de balie.

De medewerker controleert de laatste tickets.

Thomas en Emma sluiten aan in de rij.

Ze halen diep adem om rustig te worden.

We hebben het gehaald, zegt Emma met een glimlach.

Thomas geeft haar een high five.

Ze laten hun tickets zien en lopen het vliegtuig in.

Ze vinden hun stoelen bij het raam.

Thomas kijkt naar buiten en ziet de blauwe lucht.

De stress van de ochtend is helemaal verdwenen.

De vakantie kan nu echt beginnen tot de volgende keer.

Bedankt voor het luisteren naar Dutch Fluency.

Op Dutch Fluency.com vind je de transcript en oefeningen.

Spreek Nederlandse zelfs als je stottert tot de volgende keer.