Dit is toch gewoon niet grappig meer

Lisa is geboren en getogen in Zwolle en heeft nog steeds nauwe banden met haar ouders en haar broer.

Ik, daar een tegen, kom uit een klein dorpje in Zeeland.

De treinrijs zou een leuke manier zijn om samen te zijn.

Dachten we, ik had de treintikket nog niet gekocht, dat had Lisa op zich genomen.

Gisteravond, vlak voor het slapen gaan, kreeg ik een appje van haar.

Jeetje, stond er, je gaat je rot schrikken als je ziet wat de treinkaartjes kosten.

Ik dacht eerst dat ze me voor de gek heelt.

Maar toen ik zelf, op de NS website kijk, stond ik versteld.

De prijs voor een retoertje Zwolle was echt belachelijk hoog.

Dit is toch niet meer grappig?

Montpelde, ik tegen Lisa.

Voor dat geld kunnen we bijna een weekendje weg.

Lisa was het met mij eens.

We zaten er echt meet waars.

Rijzen met de trein is toch dood normaal in Nederland?

Hoe kan het zo duur zijn?

We besloten om iets uit te zoeken.

Misschien waren er goed kopen opzies.

Lisa herinnerde zich dat er groepstikket bestonden voor de daaluren?

Dat kwam goed uit.

Want we wilden toch pas na de ochtend spits vertrekken.

Na wat gepuzzel op de website vonden we inderdaad.

Een groepstikket voor een redelijkere prijs.

Zucht de Lisa.

Dat schildt een hoop.

Maar het is toch belachelijk dat je zo moet zoeken om een betaalbare treinreis te vinden.

Achteraf gezien hadden we misschien beter met de auto kunnen gaan.

Hoe wel we uiteindelijk een oplossing hadden gevonden,

bleven we erover nadenken.

Waarom is het openbaar vervoer in Nederland zo duur?

We zijn skeptisch over de prijstijgingen.

En we vragen ons af of de NS wel rekening houdt met mensen die niet veel te besteden hebben.

Een toch ondanks de hoge kosten.

Keken we uit naar het bezoek aan Lisa's familie.

We zouden eieren zoeken, lekker eten en hopelijk ook nog een terrasje pakken als het weer meezad.

En wie weet volgend jaar gaan we gewoon met de auto.