De Muziek van Boven

It's Sunday evening and Sophie is trying to relax after a busy week.

But her upstairs neighbor, Lars, is playing music very loudly.

She has already heard it through the ceiling for two hours, and now she has finally had enough.

Sophie: (klopt op het plafond met een bezemsteel) Hé!

Kan dat wat zachter?

Sophie: (zucht) Het helpt niet.

Hij hoort me niet.

Sophie: (pakt haar telefoon) Misschien moet ik even naar boven.

Sophie: (loopt de trap op) Oké, gewoon rustig blijven.

Sophie: (klopt op de deur van Lars) Hallo?

Is daar iemand?

Lars: (doet de deur open) Hoi!

Sorry, ik hoorde je niet.

Sophie: Ik ben Sophie, van beneden.

Lars: Ah, jij bent Sophie!

Ik ben Lars.

Ik woon hier pas twee weken.

Sophie: Welkom in het gebouw.

Maar eh… de muziek is wel erg hard.

Lars: Oh, is het dat?

Sorry, ik had geen idee.

Sophie: Het is al twee uur zo.

Ik probeer te lezen.

Lars: Twee uur?

Echt waar?

De tijd vliegt voorbij.

Sophie: Ja, echt waar.

Het is moeilijk om me te concentreren.

Lars: Sorry, sorry.

Ik zet het meteen zachter.

Sophie: Dank je.

Ik vraag het niet voor niets.

Lars: Nee, natuurlijk niet.

Ik begrijp het helemaal.

Sophie: Mooi.

En wil je misschien een keer een kopje koffie?

Lars: Graag!

Ik ken hier nog bijna niemand.

Sophie: Leuk.

Ik woon op nummer 12, beneden.

Lars: Goed om te weten.

Nogmaals sorry voor de muziek.

Sophie: Geen probleem.

Zolang het nu maar zachter kan.

Lars: Zeker.

Ik zet het meteen uit.

Sophie: Dank je wel.

Welterusten!

Lars: Welterusten, Sophie!

En sorry nogmaals.

Sophie: (loopt terug naar beneden) Dat viel mee.

Sophie: (zit weer op de bank) Eindelijk rust.

Sophie: (hoort ineens zachte muziek) Hmm, nog een beetje te horen.

Sophie: (lacht) Maar veel beter dan eerst.

Sophie: (pakt haar boek) Oké, nu kan ik eindelijk lezen.

Sophie: (hoort weer harde muziek) Nee hè, alweer?

Sophie: (kijkt op haar horloge) Het is elf uur 's avonds.

Sophie: (stuurt een appje naar Lars) Hé Lars, de muziek is weer hard.

Lars: (appt terug) Oh sorry!

Ik heb vrienden op bezoek.

Sophie: (appt) Het is wel elf uur.

Mensen moeten slapen.

Lars: (appt) Ja, je hebt gelijk.

We zijn net gestopt met eten.

Sophie: (appt) Kan het misschien zachter?

Lars: (appt) Ik regel het nu.

Sorry!

Sophie: (zucht) Hij is aardig, maar wel vergeetachtig.

Sophie: (hoort de muziek zachter worden) Oké, dat helpt.

Sophie: (pakt haar telefoon) Maar morgen moet ik vroeg op.

Sophie: (appt naar haar vriendin) Hoi Emma, heb jij ook last van je buren?

Emma: (appt) Ja, soms!

Waarom?

Sophie: (appt) Mijn nieuwe buurman speelt vaak harde muziek.

Emma: (appt) Dat is vervelend.

Praat je erover?

Sophie: (appt) Ja, ik heb het gevraagd.

Hij zegt sorry, maar het gebeurt weer.

Emma: (appt) Misschien moet je de verhuurder bellen.

Sophie: (appt) Nee, dat is te veel.

Hij is aardig.

Emma: (appt) Ja, maar jij moet ook rust hebben.

Sophie: (appt) Ik geef hem nog een kans.

Emma: (appt) Oké, maar denk aan jezelf.

Sophie: (legt haar telefoon weg) Makkelijk praten, Emma.

Sophie: (hoort nog wat muziek) Ik hoop dat het morgen beter gaat.