☁️ Jackpot van werkt

Max liep op een zonnige zaterdag ochtend door de smalestraatjes van Zutphen.

De lucht was fris en helder, perfect voor een wandeling door de oude binnenstad.

Is terwijl hij langs een klein antiekwinkeltje liep, staarde hij even naar zijn reflectie in het raam.

Hij dacht na over de afgelopen week die geveeld was met werk en verplichtingen.

Maar nu was het weekend en hij had tijd voor zichzelf.

Plotseling hoorde Max iemand zijn naam roepen.

Het was Ben, een oude vriend die hij al een tijdje niet had gezien.

Ze begroeten elkaar hartelijk en besloten samen een koffie te drinken in een nabijge lege café.

Terwijl ze zich installeren aan een tafeltje bij het raam, haalde Ben zijn telefoon te voorschijn.

Heb je het nieuws gelezen over geertje goveaard?

Die trauma-chirurg in Gaza vroeg hij, Max keek nieuwsgierig op.

Nee, wat is er aan de hand?

Vroeg hij, terwijl hij een slok van zijn koffie nam.

Ben legde uit dat geertje gevaard een Nederlandse trauma-chirurg in Gaza werkte onder moeilijk omstandigheden.

Ze was daarom mensen te helpen die gewond waren geraakt in het conflict.

Terwijl Ben sprak, voelde Max zich steeds meer geraakt door het verhaal.

Hij kon zich bijna de gaals en de spanning voorstellen waarin geertje werkte.

Hij voelde een deep respect voor haar toewijding.

Het is ongelofelijk wat ze daar doet.

Zijn Max, terwijl hij zijn hoofdschudden.

Ik zou niet weten of ik zo moed zou hebben.

Ja, antwoorden Ben.

Maar het laat zien dat je een verschil kunt maken.

Selves op de moeilijkste plekken.

De woorden van Ben blijven hangen bij Max terwijl ze verder praten.

Hij dacht na over zijn eigen leven.

En hoe hij ook iets positiefs kon bijdragen.

Misschien niet op de schaal van geertje, maar wel in zijn eigen omgeving.

Toen ze afscheid namen, voelde Max zich geïnspireerd.

Hij besloot dat hij meer betrokken wilde raken bij de locale gemeenschap.

Die avond terwijl hij naar huis liep kwam hij langs een buurthuis,

waar vrijwilligers werk werd aangeboden.

Max bleef even staan en glimlachten.

Het leek wel een teken.

De volgende dag melden hij zich aan als vrijwilliger voor een project.

Dat zich richten op het helpen van nieuwkomers in de stad.

Het was een kleine stap, maar voor Max voelde het als de juiste.

Geertjes verhaal had hem geraakt.

En nu wilde hij ook een verschil maken.

Hoe klein dan ook.

Het was een begin en dat voelde goed.

Bedankt voor het luisteren.

Morgen gaan we weer samen op ontdekkingstort.