Regen in de Bergen

Leena is heel erg, de mensen daar hebben hulp nodig.

Leena denkt aan haar vriendin Prija.

Prija komt uit Neepal.

Ze woont nu in Amsterdam.

Leena belt Prija meteen.

De telefoon gaat twee keer over.

Prija, hoe gaat het?

Vraagt Leena.

Niet zo goed, zegt Prija zacht.

Mijn familie woont in de Bergen.

Er valt heel veel regen.

De wegen zijn kapot.

Ik maak me zorgen.

Dat begrijp ik.

Zegt Leena.

Heb je al contact met je familie.

Ja, gisteren even.

Maar nu werkt de telefoon niet meer.

Leena hoort de regen op de achtergrond bij Prija.

Ze hoort ook dat Prija stemt, trielt.

Leena luistert goed.

Ze wil helpen.

Maar ze weet niet hoe.

Ze denkt even na.

Prija, kom vanavond naar mij toe.

We eten samen.

Dan praten we.

Dank je wel, Leena.

Dat is fijn.

Die middag gaat Leena naar de supermarkt.

De supermarkt is druk.

Ze ruikt versbrood en vruid.

Ze koopt groente, reist en kruiden.

Ze wil een warme maaltijd maken.

Ze koopt ook T.

Want Prija houdt van T.

De T is met Kanneel.

Dat ruikt naar thuis.

Thuis koopt Leena.

De keuken ruikt lekker.

Het is warm en gezellig.

Leena zet twee kaart even tussen door.

Bedankt voor het luisteren.

Reageer onder deze aflevering.

Of stuur me een DM op Instagram.

Dan stuur ik je een speciale kortingskode.

Voor de interactieve versie van deze aflevering.

Veel plezier verder met het verhaal.

Karsen op tafel.

De kaarsen geven zacht licht.

Ze ligt een warme deken op de bank.

De deken is zacht en blauw.

Om zeven uur klop Prija op de deur.

Haar ogen zijn rood.

Ze is moe en verdrietig.

Leena geeft haar een grote knuffel.

De knuffel duurt lang.

Kom binnen, zegt Leena.

Het eten is klaar.

Ze zitten samen aan tafel.

Ze eten rijst met groente.

Het is warm en lekker.

Prija eten langzaam.

Ze zegt weinig.

Leena wacht geduldig.

Na het eten drinken ze T.

De T is warm.

Prija kijk naar de kaars op tafel.

De kaars flickert zacht.

Mijn moeder maakt altijd T als het regent, zegt Prija.

Ze zegt dat T helpt.

Je moeder heeft gelijk, zegt Leena.

Ze lacht een beetje.

Prija glim lacht ook.

Het is de eerste keer vandaag.

Ik wil iets doen voor de mensen in Nepal, zegt Leena.

Kunnen we geld geven aan een goed vondz?

Ja, zegt Prija.

Er is een vondz dat eten en water brengt.

Dat helpt echt.

Dan doen we dat morgen, zegt Leena.

Prija knikt.

Ze voelt zich iets beter.

Ze is niet alleen.

Later die avond zitten ze op de bank.

Ze kijken naar een rustige film.

De regen klopt zacht op het raam.

Buiten is het donker en nat.

Maar binnen is het warm.

De kaarsen branden nog.

Leena kijk naar Prija.

Prija slaapt bijna.

Leena pakte deken en ligt die over haar heen.

De deken ruik naar thuis.

Soms is er geen grote oplossing.

Soms is er alleen een warme maaltijd, een kopje T en een goede vriendin.

Leena denkt aan de regen in Nepal.

Ze denkt aan Prija's familie.

Zo hoopt dat het snel beter gaat.

Maar vanavond is Prija veilig.

Dat is genoeg voor nu.

Tot de volgende keer.