Woorden Zonder Wortels

[Intro]

De ochtend fluistert zacht, het hoofd al ver vooruit —

Een app als stille tuin, waar taal zichzelf bevrijdt.

[Verse 1]

Wakker voor de les, maar tussendoor dwaalt de geest,

Over zen en klank en alles wat nog niet is geweest.

Ik ben overtuigd — dit raakt de mensen diep vanbinnen,

Geen regels, geen dwang, gewoon spelenderwijs beginnen,

Als water dat zijn eigen weg naar lager water vindt.

[Chorus]

Voel de taal, laat haar stromen, intuïtief en vrij,

Geen grammatica die fluistert wat jij zijn moet of zij —

Verwerken wat je voelt in ritme, kleur en spel,

De diepste kern van woorden klinkt voorbij het woord zichzelf.

[Verse 2]

Meditatie ademt mee in elke lettergreep,

Een zachte jazznoot trilt waar de stilte sluimert en slaapt.

Speels als rook die kringelt boven koele regengrond,

Geen bewust geploeter — taal die kiemt van mond tot mond,

Een wereld die je vindt als je haar niet bewust zoekt.

[Chorus]

Voel de taal, laat haar stromen, intuïtief en vrij,

Geen grammatica die fluistert wat jij zijn moet of zij —

Verwerken wat je voelt in ritme, kleur en spel,

De diepste kern van woorden klinkt voorbij het woord zichzelf.

[Bridge]

Er is een plek voorbij de letters, voorbij het weten —

Waar klank en zen en spel in één adem zijn versmolten,

Daar bouw ik stilletjes, ontspannen, onvergeten.

[Outro]

De les is allang klaar, maar de droom is nog niet moe —

Speeltuinen van de ziel, ik bouw gewoon maar door.