Zieker dan de ziekte

Hallo allemaal.

Ik ben Rick, jullie leraar uit Den Haag.

Vandaag vertel ik een verhaal over sociale media.

Soms is het internet leuk.

Maar soms is het helemaal niet leuk.

Soms is het internet heel erg donker.

Het is vrijdagavond.

Johan zit op de bank in zijn woonkamer.

De woonkamer is in Arnhem, in het oosten van het land.

Het is een warme woonkamer.

De bank is groot en zacht.

De kleur van de bank is donkergroen.

Buiten is het erg koud.

Het is herfst en het regent hard.

Tik, tik, tik.

Dat is het geluid van de regen tegen het raam.

Johan houdt van de regen als hij binnen is.

Hij zit lekker warm op de groene bank.

Hij heeft een mok thee in zijn hand.

De thee is warm en ruikt zoet naar rood fruit.

Johan pakt zijn zwarte telefoon.

Het scherm is heel licht.

Hij opent een bekende app voor nieuws en vrienden.

Johan leest een lang artikel.

Het artikel gaat over een nieuwe ziekte in een ver land.

De ziekte is erg besmettelijk.

Dat betekent dat mensen elkaar snel ziek maken.

Veel mensen zijn al erg ziek.

Het is een triest verhaal.

Johan leest het verhaal en voelt zich verdrietig.

Hij vindt het erg voor de zieke mensen.

Dan scrolt Johan naar beneden.

Onder het nieuwsartikel staan veel reacties.

Mensen schrijven wat zij denken.

Johan leest de eerste reactie.

Een man schrijft dat de ziekte niet echt is.

Hij zegt dat het een grote leugen is.

Johan begrijpt het niet.

Dan leest hij de tweede reactie.

Een vrouw schrijft gemene dingen.

Ze zegt dat de mensen het verdienen om ziek te zijn.

Ze gebruikt lelijke woorden.

Ze heeft geen respect.

Johan leest nog vijf reacties.

Ze zijn allemaal boos.

Ze zijn allemaal gemeen.

Niemand wil de zieke mensen helpen.

Johan voelt zich niet meer verdrietig.

Hij voelt zich nu heel erg boos.

Hij voelt zich ook een beetje misselijk in zijn buik.

De reacties van deze mensen zijn zieker dan de ziekte zelf, denkt Johan.

Hoe kunnen mensen zo gemeen zijn op het internet?

Sanne loopt de woonkamer in.

Sanne is de vrouw van Johan.

Ze draagt een grote, rode trui.

Ze ziet dat Johan niet blij is.

"Wat is er, Johan?" vraagt Sanne.

"Je kijkt heel boos naar je telefoon." Johan zucht diep.

"Ik lees het nieuws," zegt Johan boos.

"Het gaat over een gevaarlijke ziekte.

Maar de reacties onder het artikel zijn vreselijk.

Ze zijn zo gemeen.

Het maakt me letterlijk ziek." Sanne komt naast Johan op de zachte bank zitten.

Ze pakt de telefoon uit zijn hand.

"Kijk niet meer naar die reacties," zegt Sanne zacht.

"Mensen op het internet zijn vaak boos.

Ze schrijven dingen zonder na te denken.

Het is niet de echte wereld." Sanne legt de telefoon op de houten tafel.

Het scherm is nu zwart.

"Je hebt gelijk," zegt Johan.

"Ik moet stoppen met lezen.

Het is niet goed voor mijn hoofd." "Precies," zegt Sanne.

"Kom, we gaan samen een grappige film kijken.

Zonder gemene mensen." Johan lacht een beetje.

Hij pakt zijn mok thee weer op.

De thee is nog steeds lekker warm.

Hij hoort de regen weer vallen.

Tik, tik, tik tegen het raam.

De woonkamer is veilig en warm.

Johan vergeet de boze mensen op het internet.

Tot de volgende keer.

Alle transcripten op dutchfluency.com slash transcripts.