Verhaal: Garzanti - Gli Elefanti

Het boek stelt een universeel thema aan de orde, de worsteling tussen vast houden en loslaten.

De moeder Isabel zit gevangen tussen haar drang om haar dochter Paula in leven te houden en de

harde realiteit dat ze haar misschien moet laten gaan. Ze proberen de dood af te leiden.

Een metaphor die het idee van literatuur als ontnapping aan de realiteit benadrukt.

Alenders gebruik van magisch realisme stelt haar in staat om de strijd van Isabel tasbaar te maken.

Ze roept de geesten van haar eccentricen familieleden op om Paula te omringen,

waardoor ze zowel de fysieke als metafisische grenzen tussen leven en doodover schrijd.

Dit roept de traditionele latijnsamerikantse overtuiging op dat de dode nog steeds aanwezig zijn

in de levens van de levende. Een culturale kontext die ook in Nederlandse literatuur wordt gevonden.

In de Nederlandse cultuur zien we vergelijkbare thema's rondom dood en afscheid.

Denk aan werken zoals het dinair van Hermann Koch, waarin personages ook worstelen met etische dilemmas

en de gevolgen van hun keuzes. Garzanti, Glee Elefanti, is een ontroerend,

diep menselijk verhaal dat universele thema's van liefde, verlies en rauw onderzoekt.

Alenders, meesterlijke gebruik van magisch realisme, verweeft de realiteit met het bovennatuurlijke,

waardoor een verhaal ontstaat dat zowel aangrijpend als onvergetelijks is.

Het nodig de laser uit om na te denken over de complexiteit van menselijke relaties

en de onvermeidelijkheid van onze stervelijkheid.

Het is een boek dat de laser lang nadat hij het heeft neergelegd bij blijft.