De Vergeten Verjaardag

Het was een zonnige dinsdagmiddag in Den Haag.

De zon scheen fel en de lucht was helderblauw.

Lisa zat op een bankje in het park.

Ze keek naar de vogels die vrolijk floten in de bomen.

Ze dronk een kopje koffie, die nog warm was en rook naar kaneel.

Ze had een vrije dag en wilde genieten van het mooie weer.

De wind was zacht en bracht de geur van vers gras mee.

Opeens hoorde ze haar telefoon gaan.

Het was een bericht van haar beste vriendin, Sanne.

'Lisa, weet je nog dat we vanavond afspreken?' stond er in het bericht.

Lisa fronste haar wenkbrauwen.

Ze wist niet waar Sanne het over had.

Ze dacht na, maar kon niets bedenken.

Ze keek naar de wolken en probeerde zich te herinneren.

'Waar hebben we het over?' antwoordde ze.

Sanne stuurde een foto van een verjaardagstaart met kaarsjes.

De taart was roze met witte slagroom.

'Het is mijn verjaardag!

We gaan eten bij dat Italiaanse restaurant, weet je nog?' Lisa's mond viel open.

Ze was het helemaal vergeten!

Ze voelde zich schuldig.

Hoe kon ze de verjaardag van haar beste vriendin vergeten?

Ze dacht aan vorig jaar, toen ze samen feestvierden in een café.

Het was zo leuk geweest.

Ze keek op haar telefoon en zag dat ze een herinnering had genegeerd.

De herinnering was van gisteren, maar ze had het niet gezien.

'Oh nee,' zei ze zachtjes.

Ze dacht aan de leuke tijd die ze altijd hadden met Sanne.

Ze wilde niet dat Sanne dacht dat ze onaardig was.

Ze stond op en liep snel naar de stad.

De zon brandde op haar huid.

Ze moest een cadeau kopen.

Maar wat?

Ze liep langs een winkel met sieraden.

In de etalage zag ze een mooie zilveren armband met een klein hartje.

Het hartje glinsterde in het licht.

'Perfect,' dacht ze.

Ze kocht de armband en vroeg of ze het mooi in kon pakken.

De verkoopster glimlachte en gaf haar een rood doosje.

Terwijl ze wachtte, belde ze Sanne.

'Hé, sorry dat ik het vergeten ben.

Ik kom vanavond natuurlijk.

Ik heb een verrassing voor je,' zei ze.

Sanne lachte.

'Geen probleem, jij bent altijd zo druk.

Ik ben blij dat je komt.' Lisa voelde zich beter.

Ze liep naar het restaurant en zag Sanne al zitten.

De tafel was gedekt met een wit tafelkleed en kaarsen.

'Gefeliciteerd!' riep Lisa.

Ze gaf Sanne een knuffel en het cadeau.

Sanne maakte het open en haar ogen werden groot.

'Wat mooi!

Dank je wel, Lisa.

Je bent de beste.' Ze bestelden pizza en dronken wijn.

De pizza rook naar kaas en tomatensaus.

Lisa vertelde hoe ze de verjaardag was vergeten.

'Ik was in het park en toen kreeg ik jouw bericht.

Ik schrok zo erg.

Maar nu ben ik blij dat ik hier ben.' Sanne lachte.

'Het is oké.

Wat telt is dat je er nu bent.' De avond was gezellig.

Ze praatten over werk, vakantie en oude herinneringen.

De wijn smaakte zoet.

Lisa dacht: 'Vriendschap is zo belangrijk.

Ik moet beter opletten.' Ze beloofde zichzelf om haar telefoon beter te gebruiken voor herinneringen.

Toen de avond voorbij was, liepen ze samen naar huis.

De sterren waren helder en de lucht was donker.

'Tot de volgende keer,' zei Lisa.

Sanne knikte.

'En niet vergeten, he?' grapte ze.

Lisa lachte.

'Nee, nooit meer.' Die nacht sliep Lisa rustig.

Ze dacht aan de gezellige avond en de geur van de pizza.

Ze wist dat fouten gebeuren, maar dat het belangrijk is om het goed te maken.

En dat had ze gedaan.

Vriendschap is als een bloem, je moet er goed voor zorgen.

Tot de volgende.

Alle transcripten op dutchfluency.com slash transcripts.