De gore pannekoeken mysterie

Het is zaterdag ochtend.

Lars staat in de keuken en hij heeft een idee, een raar idee.

Vandaag maak ik groene pannenkoeken, zegt hij hard op.

Zijn buurvrouw Emma komt langs voor koffie.

Ze ziet Lars in de keuken staan met een grote zakspinatie.

Ze kijkt hem aan.

Wat doe jij, vraagt Emma.

Ik maak pannenkoeken, zegt Lars.

Met spinatie, ja met spinatie, Emma gaat zitten, ze wil dit zien.

Lars pakt de blender.

Hij doet de spinatie erin, dan doet hij de melk erbij, 400 milliliter melk en 140 gram spinatie.

Hij zet de blender aan, het geluid is luid, de melk wordt groen, heel groen.

Dat ziet er niet lekker uit, zegt Emma.

Wacht maar, zegt Lars.

Hij pakt een grote kom, hij doet de groene melk in de kom, dan voet hij de pannenkoek mixed

toe, 200 gram en 2 ijren, hij roert alles door elkaar.

Het beslag is nu donkergroen, Lars kijkt ernaar, Emma kijkt ernaar, het lijkt op iets

uit een film, zegt Emma.

Een ene film, Lars lacht.

Hij zet het voor nuzaam op laag vuur, hij doet boter in de pan, de boter smelt langzaam,

dan giet hij het groene beslag in de pan, de pannenkoek bakt, Lars kijkt goed.

Hij had het idee dat groene pannenkoeken sneller bruin worden dan normale pannenkoeken, en dat klopt.

Na twee minuten zijn de randjes al donker, snel omdraaien, zegt Emma.

Lars draait de pannenkoek om, de andere kant is ook groen, maar dan wordt hij bruin.

Lars lacht de pannenkoek op een bord.

Hij ziet er interessant uit, zegt Emma.

Lars snijdt de pannenkoek in twee stukken, hij geeft een stuk aan Emma, ze kijkt ernaar,

ze ruikt er aan, ze neemt een kleine hap, het is still in de keuken, en vraagt Lars.

Emma denkt na, het is, het is even wennen, zegt ze langzaam, maar het is niet slecht, je

proef de spinatie een beetje, heel subtiel, Lars neemt ook een hap, hij knikt, lekker, zegt hij.

Misschien Emma lacht, je bent gek Lars, misschien zegt Lars weer, maar mijn pannenkoeken zijn groen,

dat is toch bijzonder. Emma kijkt naar haar bord, dan kijkt ze naar Lars.

Doe er maar wat poederzuiker op, zegt ze, dan is alles beter, Lars pak de poederzuiker,

witte suiker op een groene pannenkoek, het ziet er raar uit, maar het smaakt goed, misschien.