⛵ loopt: Magic Breakthrough

Laten we lekker beginnen. Esther zucht diep terwijl ze haar fiets tegen de schuur zet.

Het is nog vroeg in de ochtend en de lucht boven de wijlande rond om haar kleine huis in drenten is strak blauw maar eiskoud.

Ze vreift in haar handen en denkt wat een kou maar ook zo mooi.

Binnen zet ze de waterkoker aan voor een kopje tee.

Harkat, tijger, strikt langs haar benen en spint luid. Esther glimlacht.

Het belooft een rustige dacht te worden. Geen werk.

Alleen wat boodschappen doen en misschien een wandeling door het bos.

Net als ze haar jas weer aantrekkt om naar de supermarkt te gaan,

hoort ze de radio een nieuwsbericht aankondigen. Er is sprake van een wintersen dag vol overlast

en de uitvaart van Brigitte Bardow wordt genoemd.

Esther zet haar t-neer en luistert aandachtig.

Wintersen overlast denk ze.

ze kijkt naar buiten en ziet dat de eerste sneeuwvloggen alvallen.

De wereld veranderd langzaam in een witte sproekjes wereld.

Op weg naar de supermarkt merkt Esther dat de straatend stiller zijn dan normaal.

Mensen blijven binnen vanwege de glade wegen.

De supermarkt is niet ver, maar de tochterheen is uitdagend.

Ze glijdt een paar keer bijna uit.

Binnen is het warm en gezellig en ze knoopt haar schaal los.

Terwijl ze langs de schappen loopt, hoort ze andere klanten over hetzelfde praten.

De sneeuw, de kou en de uitvaart van de beroemde actrice.

Wat een toestand zegt een ouderenman tegen de kasseeren.

Ehm, echt waar vraagt ze terwijl ze de boodschappen scand.

Terwijl Esther haar boodschappen impact denkt ze na over de impact van het nieuws.

Het weer zorgt voor overlast, maar heeft ook iets magisch.

De uitvaart van Brigitte Bardot maakt haar weemudig.

Ze herinnert zich hoe ze als kind oude films met haar ouders keek,

waarin Bardot de sterren heemel verlichten.

Sommige dingen veranderen nooit, denk ze.

Op de terugweg naar huis ziet Esther kinderen spelen in de sneeuw.

Hun gelach en groot door de straat.

Ze besluit dat ze vanmiddag een sneeuwpop zal maken in de tuin.

Emaal thuis zet ze een grote pansoep op het vuur.

De geur van versegrunten, vult de keuken en tijger kijkt nieuwsgierig toe.

Als de avond valt, zit Esther met een komsoep op de bank.

Ze denkt na over de dag.

Ondanks de overlast is er ook vreugde en ondanks het verdriet is er ook herinnering.

Ze glim lacht en vluisterd tegen tijger.

Soms is de wereld een plek vol verrassingen met die gedachte laatste de dag los.

En droomt weg bij de warme kachel, terwijl buiten, de sneeuw, zachtjes blijft vallen.

Bedankt dat je erbij was.

Morgen beginnen we weer met frisse energie aan een nieuwe dag.