

音频1x
语速
停顿
练习阅读
模式
Woordenschat
Mark has agreed to help his elderly aunt Truus get her old Opel through the annual APK inspection.
What should be a quick trip to the garage turns into a tense morning when the car refuses to cooperate and Truus reveals she's been putting off the inspection for months.
The clock is ticking — will they make it to the garage on time?
Mark: Tante Truus, ik sta hier al tien minuten voor de deur.
Gaat het lukken?
Truus: Ja ja, ik kom eraan!
Ik moest nog even mijn bril zoeken.
Die lag natuurlijk weer eens niet waar hij hoorde.
Mark: Uw bril?
We gaan toch naar de garage?
U hoeft toch niet te lezen onder de motorkap?
Truus: Nee, maar ik wil wel kunnen zien waar ik rijd, jongen.
Denk je dat ik blind de A2 op ga?
Mark: Nou, met dat barrel van u weet je het maar nooit.
Truus: Hé, hé, niet zo over mijn Opeltje.
Hij heeft me altijd trouw gediend.
Mark: Wanneer is hij voor het laatst door de APK gekomen, eigenlijk?
Truus: Eh... even denken.
Vorig jaar was het... nou ja, het is wel even geleden.
Mark: Hoe lang is "even geleden", tante?
Truus: Twee jaar.
Misschien drie.
Ik weet het niet precies meer.
Mark: Drie jaar?!
U rijdt al drie jaar rond zonder geldige APK?
Truus: Stil nou.
Dat weten ze toch niet?
En hij rijdt nog prima, hoor.
Mark: U beseft dat u nu eigenlijk niet mag rijden?
Als de politie u aanhoudt...
Truus: Ach, de politie heeft wel wat beters te doen.
Kom, stap in.
We gaan.
Mark: Oké, maar ik zeg het nu al: als hij het niet haalt, ga ik niet liegen voor u.
Truus: Wie zegt dat je moet liegen?
Ik vraag je alleen om mee te gaan.
Voor de morele steun.
Mark: Morele steun.
Bij een APK-keuring.
Dat is een nieuwe.
Truus: Doe niet zo cynisch.
Hier, de sleutels.
Jij rijdt.
Mark: Nee, wacht.
Uw auto, uw verantwoordelijkheid.
U rijdt.
Truus: Ik ben niet hulpeloos, hoor.
Ik kan heus wel zelf rijden.
Mark: Dat zeg ik toch niet.
Maar het is uw auto.
Truus: Precies.
En ik rijd.
Stap in.
Mark: Goed.
Maar als hij niet start, bel ik de Wegenwacht.
Truus: Hij start heus wel.
Hij loopt alleen een beetje... onregelmatig de laatste tijd.
Mark: Onregelmatig.
Mooi woord daarvoor.
Truus: Stil.
Even draaien. *Ze steekt de sleutel in het contact en draait.* Zie je?
Hij doet het!
Mark: Oké, hij loopt.
Maar hoor dat geluid eens.
Dat klinkt niet best.
Truus: Dat is gewoon zijn karakter.
Hij is oud, hij mag wat brommen.
Mark: Tante, dat is geen brommen.
Dat is een motor die smeekt om hulp.
Truus: Nou, daar gaan we dan.
Gordel om.
Mark: *Doet de gordel om.* Hoe laat is de afspraak?
Truus: Half tien.
Mark: En hoe laat is het nu?
Truus: Tien over half.
Mark: Dus we hebben twintig minuten.
En de garage is in Zuid.
Dat is minstens een kwartier rijden.
Truus: Dan moeten we opschieten.
Geen zorgen, ik ken een sluiproute.
Mark: Een sluiproute.
Met dit ding.
Geweldig.
Truus: *Rijdt weg.* Kijk, hij trekt nog best vlot op.
Mark: Ja, maar hij maakt een raar geluid bij het schakelen.
Truus: Dat doet hij al jaren.
Niks aan de hand.
Mark: Heeft u dat ooit laten checken?
Truus: Mijn pensioen is niet zo hoog, weet je.
Een garage rekent tegenwoordig de hoofdprijs.
Mark: Dus u rijdt liever rond in een auto die elk moment kan bezwijken?
Truus: Hij bezwijkt heus niet.
Kijk, we zijn er bijna.
Mark: We zijn nog niet eens op de ring.
Truus: Nee, maar wel bijna bij de afslag.
Mark: *Zucht.* Oké.
Ik hoop maar dat meneer Bakker een goeie bui heeft.
Truus: Wie is meneer Bakker?
Mark: De keurmeester.
Die man is berucht.
Als er iets mis is, vindt hij het.
Truus: Nou, dan vindt hij het.
We zien wel.
Mark: U heeft er een goed gevoel bij?
Truus: Ik heb er een goed gevoel bij, ja.
Hij heeft me nooit in de steek gelaten.
Mark: Behalve dan die keer dat u stil kwam te staan bij de Gamma.
Truus: Dat was de accu.
Dat telt niet.
Mark: En die keer op de snelweg, met die rokende motor?
Truus: Dat was... een incident.
Kijk, we zijn er.
Mark: Dit is de garage?
Het lijkt wel een kerkhof voor auto's.
Truus: Niet zo negatief.
Kom, uitstappen.
Mark: *Stapt uit.* Ik ruik olie.
En niet een beetje ook.
Truus: Dat hoort bij de sfeer.
Meneer Bakker!
Goedemorgen!
Bakker: Mevrouw De Vries.
U bent... op tijd.
Verrassend.
Truus: Ik doe mijn best, meneer Bakker.
Dit is mijn neef Mark.
Hij is mee voor de morele steun.
Bakker: Morele steun.
Dat is een nieuwe.
Nou, geef me de sleutels maar.
Truus: Hier.
Wees er een beetje voorzichtig mee, hè.
Hij is oud.
Bakker: Dat zie ik.
Hoe lang is hij niet gekeurd?
Truus: Eh... een tijdje.
Bakker: Mevrouw De Vries.
Hoe lang?
Truus: Drie jaar.
Ongeveer.
Bakker: *Zucht diep.* Drie jaar.
En u rijdt er gewoon mee rond?
Truus: Hij rijdt prima, hoor!
Bakker: Dat gaan we zien.
Ik zet hem op de brug.
Duurt ongeveer een half uur.
Mark: Een half uur?
Dat is lang.
Bakker: Voor een auto van deze leeftijd?
Dat is optimistisch.
Ga maar koffie drinken in de wachtruimte.
Truus: Kom, Mark.
Ik trakteer.
Mark: U trakteert?
Op koffie uit een automaat?
Truus: Het is de gedachte die telt.
Mark: Tante, wat als hij er niet doorheen komt?
Truus: Dan komt hij er niet doorheen.
Dan moet ik een nieuwe kopen.
Mark: En dat heeft u niet echt... begroot, of wel?
Truus: Nee.
Maar we zien wel.
Eerst afwachten.
Mark: U bent wel erg rustig voor iemand die net toegaf drie jaar zonder APK te rijden.
Truus: Paniek helpt niet.
En hij heeft me nooit laten zitten.
Behalve dan die paar keer.
Mark: Die paar keer.
U bedoelt die keer dat u de ANWB moest bellen?
Twee keer?
Truus: Drie keer.
Maar dat telt niet.
Dat was pech.
Mark: *Lacht.* U bent onverbeterlijk, tante.
Truus: Dank je.
Dat neem ik als een compliment.
Bakker: Mevrouw De Vries.
Truus: Ja?
Hoe is het?
Bakker: Ik heb goed nieuws en slecht nieuws.
Mark: Begin maar met het slechte nieuws.
Bakker: De auto is afgekeurd.
De remmen zijn versleten, de uitlaat lekt, en er zit een scheur in de ophanging.
Truus: O.
Dat is... niet best.
Mark: En het goede nieuws?
Bakker: Het goede nieuws is dat ik een prima occasion heb staan.
Een Toyota.
Betrouwbaar.
Niet duur.
Truus: Een Toyota?
Ik wil geen Toyota.
Ik wil mijn Opel.
Bakker: Mevrouw, uw Opel is niet meer veilig.
U mag er echt niet meer in rijden.
Truus: Maar...
Mark: Tante, hij heeft gelijk.
U moet iets anders.
Truus: *Stil.* Ik heb dat ding twintig jaar gehad.
Hij was erbij toen mijn man overleed.
Hij bracht me overal naartoe.
Mark: Dat snap ik.
Maar hij is op.
U moet afscheid nemen.
Truus: *Zucht.* Laat me er even over nadenken.
Bakker: Neem de tijd.
Maar niet te lang.
U mag hier niet mee de weg op.
Mark: Kom, tante.
Ik breng u naar huis.
We praten erover.
Truus: Ja.
Goed. *Staat op.* Bedankt, meneer Bakker.
Bakker: Sterkte, mevrouw De Vries.
En tot ziens, hoop ik.
Mark: Gaat het?
Truus: Ja.
Nee.
Ik weet het niet.
Het is maar een auto, toch?
Mark: Het is niet zomaar een auto.
Dat snap ik best.
Truus: *Stil.* Wat moet ik nou?
Ik heb geen geld voor een nieuwe.
Mark: We vinden wel iets.
Ik help u.
Truus: Dank je, jongen.
Je bent een lieve jongen.
Mark: *Glimlacht.* Kom, ik bel een taxi.
En dan gaan we thuis een kopje thee drinken.
Truus: Met een koekje?
Mark: Met een koekje.
Truus: *Zucht.* Oké.
Maar ik ga die Opel nog niet opgeven, hoor.
Mark: Tante...
Truus: Ik zeg niet dat ik hem houd.
Ik zeg alleen dat ik nog niet opgeef.
Mark: *Zucht.* We praten er thuis verder over.
Truus: Goed.
Maar bel die taxi maar.
En vraag of hij opschiet.
设置
文本
模式
音频
停顿