Verdieping: 26 t/m 28 oktober

Stel je voor dat je de absolute macht hebt om een democratiese stemming van een heel land gewoon ongedaan te maken.

Ja, bijzair je de eigenlijk.

Zeker. En dat dan puren alleen vanwege de familie waarin je toevallig geboren bent.

En stel je daarnaast eens het tegenovergestelde voor dat je de macht hebt om de hele wereldwijde economie te hervormen.

Dat je algoritme schrijft die ons gedrag sturen, terwijl je gewoon zochtens op een rammelende stad sweet snij je werk gaat.

Ja, vanaf het huis voor je moeder.

Waar je nog steeds want, inderdaad.

Vandaag kijken we naar de frontale botsink tussen de oudste vorm van macht op aarde en naar de alle nieuwste.

Welkom bij deze nieuwe luistercessies, speciaal samengesteld voor jou.

We duiken vandaag in een flinke stapelorecenten transcripties van nieuws dialogen.

En het interessante is die bronnen zijn eigenlijk hele alle dagigen sprekken over het nieuws, gevoerd in hele toegangelijke basistaal.

Persiaks, maar wij gaan in deze dieptuif die onderliggende structuren echt belood leggen.

Want wat deze al gescheinelijk simpelig gesprek ons laten zien is hoe magstructuren in deze 21e eeuw fundamental aan dat verschuiven zijn.

Kloopt, en dat is een verschuiving die ons en dus ook jou allemaal raakt.

Vaak denken we bij macht aan hele abstracte teoriën, uit de politicologie of zo.

Maar in de gesprekken die we vandaag analyseren, zie je echt heel tasdbaar hoe die concepten neerslaan in het leven van de gewone mens.

Ja, het gaat niet over de teorie van invloed.

Nee, absoluut niet. Het gaat over de broer te realiteit van ja, wie er dat werkelijk aan de knoppen eruit.

En de muziek van deze luistercessie is om precies dat meegen is met de ontleden.

We onderzoeken het best wel fascinerende contrast tussen geerfte, fysieke macht in een traditionele staat,

en de zelfgemaakte, onzichtbare macht van de nieuwe tegeelieten.

Oké, laten we dit eens uitpakken.

We beginnen bij die oude traditionele macht.

Het eerste verhalen het onze bronnen brengt ons namelijk naar dat vastendom lichtendstijn.

En wat er daar gebeurt, nadat klinkt bijna als een script voor een historisch drama.

Zewel het gewoon de realiteit van vandaag is?

Exact, de licht daar dus een nieuwe abortuswet op de avond.

Uit de bronnelees met dat de bevolking echt verandering wil, veel maatschappelijke onrust over,

maar de printverlichtingsstijn weiger te wet te tekenen en daarmee blokkeert die gewoon het hele proces.

We moeten hier wel meteen even diep in gaan op de aard van die blockade, want hij doet dit niet vanuit een soort persoonlijke informele invloed

of een politieke lobby op de achtergrond.

Nee, het zegt keihard.

Ja, hij doet dit vanuit een keihard staat z'n rechtelijk meegenisme.

Uit de transcripties blijkt namelijk heel duidelijk dat deze print beschikt over een absoluut veterecht.

En dat recht is gewoon verankerd in de grondwet.

Bizar, eigenlijk in deze tijd.

Het betekent dus dat hij op welke moment dan ook in dat wetgeven de proces,

simpelweg, nee, kan zeggen.

Zelfs als het parlement al voor heeft gestemd.

Ja, zelfs dan.

En zelfs als de absoluutemeerderheid van de bevolk niet wil.

Zijn individuele stem weegt in feitens waarder dan het hele democratische apparaat.

Ik vind dat meegenisme echt fascinerend, maar ook gewoon onbegreipelijk.

Als we kijken naar het bron-materiaal, dan lees we een gesprek dus gewoon de burgers.

En één van hen is een personage genaamd Tom.

En Tom verwoord eigenlijk een enorme, existentiele frustratie.

Ja, die onmacht ruipte vanaf.

Precies.

Hij vind het volstrekt onverteerbaar dat een man, vanuit z'n kasteel op de heuvel zeg maar,

is een eentje een beslissing neemt over een kwestie die vrouwen aangaat.

Een privé kwestie.

En trouwens, we nemen hier zelf natuurlijk geen standput in over de wet zelf.

We analyseren puur wat er in de bron er staat.

Zeker, het gaat om het systeem er achter.

Ja, want de manier waarop Tom spreekt,

laat zien dat het niet eens alleen om de specifieke inhoud van die abortuswet gaat.

Hoe wel dat het ook de aanleiding is, het gaat hem echt ondermachteloosheid.

Het feit dat het systeem zo is ingericht,

dat de burger gewoon mondoot kan worden gemaakt door één persoon.

Wat hier zo fascinerend aan is, is dat we hiergetuigen zijn van een keiharde botzink tussen twee

compleet verschillende snelheden in hem aatschappij.

Aan de ene kant heb je de fluide, snel veranderende moral van de moderne samenleving.

Mensen praten, zet debatteren, de publieke opini verschuift.

Nieuwe generaties krijgen nieuwe waarde, ja.

Maar de andere kant heb je een grondwet.

En we vergeten vaak, denk ik, wat een grondwet nou werkelijk is.

Het is eigenlijk in beton gegoten mag het uit het verleden.

Het is een meegenisme dat expliciet is ontworpen om traag te zijn.

Om stabiliteit te garanteren, zeg je dan?

Ja, het is het fundament.

Je kunt het wel veranderen en dat besprekken de mensen in onze bronnen ook wel als een soort deoretische mogelijkheid.

Maar in de praktijk is het een tergent langzaam proces volhoorden in Drempel's.

Maar, de wil ik je toch even uitdagen, want is het hier nog wel een kwestie van snelheid verses stabiliteit?

Als ik de bronne lees, lijkt het meer op een ontwerpvoud in een democratie of zo.

Ze spreken in de tekst namelijk ook over referenda, de ultieme volkstemming.

Ja, klopt.

Dan zou je zeggen, de stem van de meerdereheid is toch de hoogste macht.

Maar de bronnen maak echt pijnlijk duidelijk dat zelfs als er een referendum komt.

En het volk zegt volmondig, ja, dat vetorrecht van de prins gewoon blijft staan.

Het is de ultieme rem, ja.

Het voelt een beetje als of je inlocht op een groot computernetwerk van je werk.

Wij, de gewone gebruikers, we kunnen een mapje zamenaken, we kunnen verzoekjes in die noemde software te updatesen.

We kunnen zelfs met z'n alles stemmen dat de achtergrondkleur blauw moet worden,

maar de prins heeft het ultieme admin wachtwoord.

Oh, dat is een hele goede vergelijking.

Ja toch?

Ja.

Als de beheerde de wijzigging wijgen door te voeren in de koden, dan gebeurde het simpelweg niet.

Dat is toch geen stabiliteit meer, dat is een systeem dat compleet op slot zit.

Ja, die vergelijking met dat admin wachtwoord is heel treffend, omdat het precies aangeeft

waarde autoriteit in dit specifiek een systeem ligt.

Niet bij de gebruikers, maar echt bij de beheerder.

Waarom accepteert een bevolking zo iets?

Vraag je dan af?

Precies, waarom picken ze dat?

Nou, historisch gezien was dit een kompromie.

Toen samenlevingen over gingen van absoluutemoon, orgie en democratieën,

werd zo'n vetorrecht vaak ingewouwd als een soort veiligheidskleppen,

noodrem om de Willekeur van de massa tegen te gaan zeg maar.

Oh, kijk.

Alleen wat we nu zien in dit verhaal uit Liechtenstein,

is dat die noodrem wordt gebruikt als een permanent stoplicht bij een maatschappelijke kruispunt.

Het systeem functioneert precies zoals het ooit ontworpen is,

en dat is precies wat personage zolstom zo woedend maakt.

Het is geen buik in het systeem, het is de feature.

Ho, ja.

Maar dat brengt me dan bij die demonstraties.

Want in de bronne lezen we dat de mensen massaal de straat op gaan.

Ze staan hem met boorden te protesteren,

maar als we net een bevast gesteld dat die grondwet echt een onneembare festing is,

en dat de printst dat onbrekbare admin wacht wordt heeft,

wat is dan nog de functie van zo'n protest?

Dat klinkt inderdaad sindoos, in teorie.

Ja, van tzichtbaarheid is mooi, maar je veranderde te wetten niet mee.

Tot kopt er toch helemaal niets voor.

Toch is tzichtbaarheid in een systeem van Oude Macht veel fundamenteler dan je misschien denkt.

Oude macht is namelijk inherend fysiek en geografisch gebonden.

De printst ontleend zijn macht aan dat specifieke stuk land,

aan het radities van dat volk,

aan zijn fysieke aanwezigheid daar in dat kasteel.

Oké, dus de locatie is crucial.

Precies.

Als de volk de straat op gaat, brek is het juridische vetom misschien niet direct,

maar ze onderweinen wel de stilswijgen en legitimitijter van.

Ze dwingen de macht hebben, die normaal gesproken veilig boven de gaal staat,

om fysiek uit het raam te kijken en die onvreden in de ogen te kijken.

Hij kan het niet meer negeren, eigenlijk.

Nee, en boven die in vergeert, zo'n demonstratie als een alarm-signal naar de rest van de wereld.

Het zet internationale druk op een locatie-stem.

Dus ja, de machtstructuur blijft in teorie overreinkt,

maar in de praktijk wordt de uitvoeringer van gewoon steeds ongemakkelijker

en duurder voor de machtrepper.

Dus eigenlijk tasten de demonstranten de onzichtbaarheid aan,

die nodig is om zo'n archaai-systeem-geruislost laten functioneren.

Ze maken het schuurend.

Exact.

Dat snap ik.

Maar laat we die gedachten doortrekken, want we hebben het nu over kasteelen.

Wat gebeurt er als de macht hebben in kwestie helemaal geen kasteel heeft

om vanuit de raam te kijken?

Dan wordt het een heel ander verhaal.

Ja, wat als er geen fysiek landgoed is?

Geen lokaal parlement om voor te protesteren,

en geen eeuw oude grondwet om je tegen te verzetten.

Dat brengt ons namelijk na het loos bij een compleet andere de mensen in onze bronnen.

Namelijk de gesprekken over de nieuwe kwot 500,

en dat opkomst van een radicaal andersort mag hebben.

Ja, die transformatie van de kwot 500,

dus de lijst van de rechste individueel,

is echt een perfecte illustratie van hoe magt zich verplaats van de fysieke wereld naar de virtuele wereld?

Zeker weten.

In de dialogen die we bestudeeren, valt het de sprekers ook echt op dat de nieuwe gezichten in deze lijste,

helemaal niet langer industriële zijn met grote fabriken,

of families met gigantische vastgoedpoorten vijes.

Nee, het draait nu allemaal om iets heel anders.

Precies, de gemeente delen van deze nieuwe magt is technologie.

Kijk naar mensenwinds in periom niet is gebouwd op staal of steen, maar op koden.

De bronnen ligt de R2 specifieke figuren uit die echt simbolstaan voordeesverschuifing.

Een pipi ongekripto-bas en een vrouwelijke AI ontwikkelaar is.

Ik heb die sectie over die kripto-bas echt meerdere keer in moeten lezen, want ik voorstel hier best wel mee.

Kijk, hier is dus een man die onvoorstelbaar reikers geworden met een handel in tigitaalementen.

We hebben het over bedragen waar hele landen decennia voor moeten werken, weet je wel.

Oh, ik ken er rijk doen, ja.

En wat doet hij?

Hij wondel bij zijn moeder.

In een heel bescheiden reitjeshuis.

Hij geeft na verluikt nagenoeg, niets uit.

Leeft extreemzuinig en hij pakt elke ochtend z'n rammelende fietsje om naar kantoor te gaan.

Ik kan het echt maar moeilijk rijmen.

Hoe zo dan?

Nou, als de traditionele regel is dat reikdom gelijk staat aan macht,

en macht zichzelf maar al te graag etaleerd via landgoederen en luxe,

waarom kies deze man dan in hebels nou voor deze leven stijl?

Is dit nou gewoon falsen bescheidenheid of is het een verdedigingsmegenisme?

Het is eigenlijk geen van beide.

Het is een reflectie van de aard van zijn kapital.

Als we dit in het grotere plaatje plaatsen, zien we dat we de definitie van wat bezit is echt moeten herzien.

Hoe bedoel je?

Nou, de macht van de print in Liechtenstein is zoals we bespraken,

territorial en materiel. Je kunt het aanraken.

De macht van deze crypto-milliodeer is abstract en gedecentraliseerd.

Zijn reikdom is in feite niet anders dan cryptografische sleutels op een netwerk dat overal en nergens is.

Dus hij kan ergens een vlaggetje in de grondplanten?

Abs.

Nee, hij heeft geen fysieke kluis nodig, want hij bezit het toegangskodestot een digital-ecosystem.

Dat hij op een fiets naar zijn werk gaat, illustreerd eigenlijk dat zijn fysieke realiteit volledig is,

losgekoppeld van zijn economisch realiteit.

Oh, wow.

Dus in plaats van die oude meter voor van een draak, die op een enorme berg goud ligt de slaap in een kasteel,

is hij meer een soort wandelend knopunt in een wereldwijk netwerk.

Hij bent het wachtwoord, zeg maar.

Precies.

Maar toch, de moeder reden zijn dat hij zich geldt zo angstvallig vasthoud.

De gesprek in de bronnen benadrukken echt herhaaldelijk die zuinigheid van hem.

Er zit een enorme drang naar controle in dat gedrag vind ik.

Absoluut, wat traditionele oude macht gebaseerd is op trage zekerheid,

dus de zekerheid van een wed van bloedlijnen, van ervlijke opvoging,

is de nieuwe macht van de kriptomarkt echt extreemvolle toon.

Ja, de koersen vliegen alle kant op.

Precies, miljarden kunnen in seconde verdampen door veranderingen in een algoritme of zinprovegen marktcentiment.

De sprekers in de tekst raken daar ook aan als het hebben over de nieuwe tijden met nieuwe kansen,

maar ze benoemen ook echt de absurditeit van die bedragen.

Dus de zuinigheid van deze kriptobaas kun je eigenlijk analyseren als een psychologisch anchor.

In een wereld waar zijn kapitalvluïde onzichtbaar en onbegreipelijk snel is,

biedt zo'n klein huis bij zijn moeder en een dagelukse, voorspelbare fietsrit,

gronde ultieme, tasdbare houdvast.

Zijn macht draait dus niet om consumptie, maar om absoluut geïsoleerde onafhankelijkheid.

Dat is eigenlijk een heel kiel soort macht, als je er zo over nadenkt.

Geïsoleerd en ver teruggetrokken, maar dat staat dan wel weer in schneelcontrast met het andere gezicht

van deze nieuwe tegelieten uit onze bronnen, namelijk de vrouwelijke AI-ontwikkelaarster.

Zij benadet haar macht op een totaal andere manier, toch?

Zeker weten, ja.

Uit gesprekken blijkt dat zij in tegenstelling tot die fietsende kriptobaas wel de traditionele symbiën.

Ze woont in een groot huis, met een zwembad, maar en hier wordt het pas echt interessant.

Het overgrote deel van de tekst over haar gaat niet over wat ze houdt, maar over wat ze weggeeft.

Ja, haar fiilantropie.

Precies?

Ze ontwikkeld complexe eiijssoftwer voor bedrijven, ze verdient daar letterlijk vermogens mee.

En ze gebruikt dat geld vervolgens op heel grote schaal voor fiilantropie en goeie doelen.

En hiermee raak we eigenlijk aan de meest invloedrijken formen van nieuwe macht.

Namelijk beactieve ook ongekozen beinvloeding van de samenleving.

Kijk maar naar het kontrast.

De printzijn ligt de stuin gebruikt zijn macht heel defensief.

Hij gebruikt een veto om verandering tegen te houden.

Ja.

De kriptobaas gebruikt zijn macht isolerend.

Hij trekt zich terug op zijn zolderkamer, bij wijze spreken.

Maar deze eiontwikkelaarster gebruikt haar kapital offensive.

Ze financieert oplossingen voor maatschappelijke problemen direct en met haar eigen middelen.

Dat pak gewoon een portemonnee.

Ja.

Ze hoeft dus helemaal niet te wachten op een draagwetgeven proces.

Ze hoeft geen referendum te winnen en ze heeft nul politieke goedkuring nodig.

Ze ziet een probleem in de wereld en ze adresseert er direct kapital aan.

Ja, ja, ja, ja, dus wachten we dat geven.

Als we die lijn doortrekken, dan is fiilantropie op deze schaal eigenlijk hem geen liefd aanigheid meer.

Of wel?

Hoe bedoel je dat?

Nou ja, het is een geprivatiseerde... geprivatiseerde form van blijf maken.

Ja, inderdaad, ja.

Ja, en dan wat tom dus in Liechtenstein via de politieke weg en met heel veel moeite proberen te veranderen,

ja, dat doet zij gewoon even door een check uit te schrijven.

Zij koopt in feite de verandering.

Nou ja, dat is exact het meegenisme van macht dat hier aan het werk is.

En het is ontzettend effectief.

Simple weg omdat het friexieloze is.

Ze vermeet de kompleten stroperigheid van de democratie.

Ja.

Maar ja, het heeft natuurlijk ook een enorme keerzijden.

Ja, de ontwipocratische aarde van.

Ja.

Nee, exact, ja.

Want alle ook al doet ze naar het oordeel van vele in de bronnen.

Ons zetend goede dingen mee, het blijft macht die niet democratisch gelegd himeerd is.

Wij hebben haar nooit gekozen.

Nee, ze is het ontniet op een stembolljet.

En de bron van haar rijkdom, dus de artificiale intelligensie die ze ontwikkeld,

vormt boven die ook nog eens de infrastructuur van onze toekomst.

Dus ze schrijft aan de ene kant de algoritme als die bepalen hoe bedrijven werken,

en hoe informatie stroomt.

En via haar philanthropie bepaalt ze vervolgens welke maatschappelijke problemen prioriteit krijgen.

Ze heeft daarmee eigenlijk een dubbelige greep op de realiteit.

En dat brengen we bij misschien wel het meest verhelderende stukje dialog uit onze bronnen.

Er is een personage, dan die lettelijk zegt dat de E-Uitechtechnologie,

waar deze vrouw rijkmees geworden, voelt als Tovenaarij.

En een hype.

Ja, die term Tovenaarij filmen ook op.

Ja.

En de ander personage regiert dat dan heel nucht erop door te stellen van,

het is gewoon koden, maar wel heel erg in gewikkeld.

En die twee deling vind ik echt cruciaal.

Daan ziet puur magie, de ander ziet een gereedschap.

Maar als ik dat zo analyser denk ik,

zolang daan denkt dat het magie is, is hij eigenlijk machteloos.

Absoluut en dat dwingt ons om te kijken naar de rol van kennis in dit soort magstructuren.

Je observations echt spott on, technologie vergeert,

vandaag de dag heel vaak als een onderdringbare muur.

Je kunt het een beetje vergelijken met hoe Latijnvroeger functioneerde

voor de kerk en de staat.

Ah, omdat niemand het kom lezen?

Precies, omdat de gewone burger het Latijn niet beheerst,

dan moest men blind vertrouwen op de interpretatie van de priester of de herser.

Vandaag de dag is koden eigenlijk het nieuwe Latijn.

Als mensen zoals dan de onderliggende logica van AI of blockchain niet begrijpen,

en het afdoen als Tovenaarij of onbegreipelijke magie,

dan disqualificeren ze zichzelf per direct van de democratische gesprek erover.

Ja, want wat je niet begrijpt, kan je ook niet reguleren.

In ordaad.

En waar tegen je niet kunt beargimenteren, ja, waar tegen je dan nog protesteren.

Dat is echt een bankstagende parallel.

Want kijk, bij de oude macht in Lichtenstein begrijpt het volk de winste wel precies

hoe het systeem ilkaar zit.

Toen weet dat de grondvettig probleem is, hij weet dat de prince het veto heeft,

hij weet dat het kasteel daarop die heuvel staat.

Het is tasbaar.

Er is voeden, ja, maar er is in ieder geval helderheid.

Maar bij de nieuwe macht onbrekt die helderheid gewoon volledig.

Want hoe demonstreer je tegen een black boxalgeritement dat jouw hypotheek aanvraag op eens afwijst?

Of tegen een tegenmilieder die van uit de logierkamer van zijn moeder

doodlijke de koers van jouw spaargeld beïnvloed?

Dat is inderdaad onmogelijk.

Je kunt moeilijk binnen Spandhoek voor een serverpark in de woestijn gaan staan, toch?

De onzichtbaarheid van die macht maakt het volk in feite weer los.

Precies.

En dat verklart over ons ook de enorme maatschappelijke onderust

en de polarisatie die we in de bronnen teruglezen.

Mensen voelen intuïtief aan dat de spelregels van de economie

en de samenleving simpelweg niet meer worden geschreven in de parlementen,

maar in de code basis van grote techbedrijven.

Ja, de macht is verhuisd.

En ze voelen dat ze niet mee kunnen doen aan deze nieuwe tijden,

donmer, omdat ze de taal niet spreken.

En dus vervallen ze in wandtrouwen.

De ironie is eigenlijk dat de democratie die zo moezaam is opgebouwd

als een verdedigingslinie tegen die oude absoluutemoonargen,

nu derecht worden gepasseerd door een compleet nieuwe vorm vanmacht.

Dan mag die simpelweg te snel, te abstract en te kapitaal krachtig is

om door diezelfde democratische kaders gevangen te worden.

Dus, wat betekent dit nu eigenlijk allemaal?

Ik kreeg me even direct tot jou, de luisteraar.

We begon de deze session met de vraag,

hoe mag er vandaag de dag uitziet?

En we hebben eigenlijk contact dat we ons bevinden

in een wereld waarin we tegelijkertijd vechten tegen spoken uit het verleden

en schimmen uit het toekomst.

Ja, we zitten er precies tussen in.

Aan de ene kant woostelen gemeenschappen nog steeds

met eeuwen oude, tragen, politieke structuren.

Grond werden die van geer als tijdmachines.

En voorste die met een simpel penne strek of juist het weigeren d'avand,

de progresie van een heel volk bevriesen.

Dat is mag die je kunt zien, maar nauwelijks kunt veranderen.

Dat zagen we in Liechtenstein.

Maar aan de andere kant wordt onze regaliteit steeds meer vormgegeven

door rasend, sneller, gedestcentraliseren rijkdom.

Magt in de vorm van cryptogravisen sleutels een slimmelgeritmus

in de handen van individue die zich of wel isoleren van de maatschappij

of wel de maatschappij totaal naar hun eigen hand zetten

via enorme, privaten, donaties.

En dat is magt die alles veranderd,

maar die je nauwelijks kunt zien of controleren.

Wat beinfluurd jouw dagelijks leven op dit moment eigenlijk meer?

Zijn het te voormeelen wetten die door de zichtbare oudergarden

worden tegengehouden?

Of zijn het de onzichtbare beslissingen die worden genomen

in de koden van de nieuwe garde?

Dat roept een hele belangrijke vraag op om verder over na te denken.

We zien in de bronne namelijk dat deze ontwikkelaars van AI

en crypto inmiddels meer likiede kapitaal bezitten

dan sommige nazis staten.

Ze hebben dus de middelen om direct of indirect

fundamentelen maatschappelijke verschuifingen te voorseren.

Zonder dat wij erop gestemd hebben.

Precies.

En als die rijkdom en die technologische invloedblijven groeien

in een tempo dat de wetgeving niet kan bijhouden,

hoe lang duurt het dan nog voor dat deze onzichtbare

architecten van onze digitale infrastructuur

de traditionele politieke systemen gewoon compleet overbodig maken?

Dat is een enige dachten.

Gaan de teg ontwikkelaars van vandaag de nieuwe monarcher

vanmorgen worden.

Gewapend met hun eigen onzichtbare technologische vetorrechten

waar zelfs het allersterkste parlement niet meer tegenop kan boxen.

Iets onzeker over na te denken.

Een angst aan jaren de, maar wel zeer reële vragen

om deze analyse mee af te sluiten.

Luisteraar, ontzettend bedankt dat je samen

met ons dieper wilde graven in de meegenesme achter de krant kappen.

Blijft scherp, blijft altijd de onzichtbare structuur

bevragen en we zien je heel graag terug bij de volgende TeamDive.