Peukenruimactie in Zeeheldenkwartier (Jan & Esther buur…

Hoi Rick, hier. Fijn dat je luistert. Bedankt voor jullie, support.

Nou, vanmiddag liep Jan door het Seaheld en Quartier.

Vlak langs een klein pleintje met losse stoepteegels en een rijplatane.

De wind duwde aan zijn jas en ergens rinkel de glazen bij een snackbar.

Jan had één missie.

Hij wilde een nieuwe plant voor zijn balcon, want zijn oude basilikum gaf er steeds de bruin aan.

Hij neuriede een liedje en dacht, als ik vandaag iets groens vind ben ik te vreden.

Bij een prullenbak zag hij iets gek. Een houden kistje met een bordje erop.

Peken hier.

Ernaast stond een greipe met een velgele handgep.

Jan kijk om zich heen en mondponden.

Kom op zeg, wie zet dit nou neer?

Toen hoorde hij achter zich een vrouw zeggen wij van de buurt.

Ze hete ester en ze droeg handschwoenen als of ze in een keuken werkte.

Jan wees naar de grond.

Overal lagen kleine natte poken tussen de stenen.

Daar is ook wat zij hij.

Dit lijkt wel confetti, maar dan vies.

Esther knikten.

We rapen ze op, want anders komt het in de put en dan in zee.

En weet je wat ik net las?

Ze hield haar telefoon omhoog.

Gemeente willen dat de tabakse industrie alle opruimkosten betaalt.

Eindelijk.

Jan trok zijn wijkbrouwen op.

Alle kosten?

Dus ook jullie handschoenen en die poken gripper?

Ja, zij Esther.

We hebben net een bericht doorgestuurd van NOS.

De gemeente is er klaar mee.

Op dat moment kwam er een man in een veel oranje jas langs.

Hij kijk naar het kistje en grinnikten.

Is dit een nieuw spel?

Wie de meeste poken vindt, krijgt een stroopwafel.

Gäh, Jan lachte.

Dit is het.

Een Nederlandse sport.

Pokenjacht.

Esther zuchte, maar ze glim lachte ook.

Als het helpt, prima Jan pakte de gripper.

Het maakte een droge, klak, klak bij elke puk.

Hij voelde zich een beetje een robot.

Kijk, zij hij.

Ik doe mee, maar alleen tien minuten.

Diel, zij Esther.

En daarna koffie bij het plein?

Ik hoorde dat Mila daar laatst stond met een beker in haar hand.

Jan knikte.

Ja, en Karim stapt de toen uit tram twee bij Loosduinen om te gaan schatzen bij de uithoof.

Den haag zit volverhalen.

Na tien minuten was het kistje al half vol.

Jan keker naar en zij zacht.

Geek eigenlijk.

Zo klein en toch zo'n rommel.

Hij zette de gripper terug.

Als die industrie straks betaalt, schilt dat.

Maar tot die tijd houden wij het hier netjes.

En Jan liep verder.

Op zoek naar zijn plant met het gevoel dat hij vandaag iets goed zat gedaan.

Nou, het volledige transcript is gratis te lezen op Dutchfluency.com.

De tulip trainer heeft het klaar staan voor interactief oefenen.

Tot morgen.