Bushokjes gesloopt

Ik ging boodschappen doen bij de supermarkt aan de Manila Dreef.

Ik pakte mijn fiets, want het was een mooie dag om te fietsen.

Maar toen ik bij de bushockjes kwam, zag ik dat ze geslopend waren.

Ik was heel verbast.

Wie zou zo iets doen?

Dacht ik.

Op één van de geslopte bushockjes hingen een briefje.

Ik last het en ik was geschokt.

Het briefje zei?

Dit is al de zoveelste keer dat de bushockjes hier zijn geslopend.

We hopen dat de mensen die dit doen, zich gaan bezeffen wat ze aanrichten.

Ik werd verdrietig toen ik dat last.

Ik dacht, boeshockjes zijn belangrijk.

Mensen hebben ze nodig als het regent of als ze moeten wachten op de bus.

Maar nu waren ze geslopend en dat was niet goed.

Toen ik thuis kwam vertelde ik het verhaal aan mijn vrienden op reddit.

Ik plaatste een foto van het briefje en schreef erbij.

Onlangs zijn de bushockjes aan de manila-dreef.

Voor de zoveelste keer geslopend.

Ik hoop dat die idioten zich dit in derdaad eens gaan bezeffen.

Mijn post kreeg veel reacties.

Sommige mensen waren boos, andere waren net zo verbast als ik.

Er waren ook mensen die zijden dat ze iets wilde doen om te helpen.

Een van de reacties was van een man die zij dat hij kon helpen om de bushockjes te repareren.

Ik ben Timmerman, schreef hier.

En ik wil graag helpen.

We kunnen niet toestaan dat dit blijft gebeuren.

Ik was blij om dat te lezen.

Het gaf me hoop.

Misschien kunnen we samenwerken om de bushockjes te repareren.

En misschien kunnen we de mensen die dit doen laten bezeffen dat wat ze doen niet goed is.

Dus de volgende dag ging ik weer naar de manila-dreef.

Ik nam wat gereedschap mee.

En samen met de Timmerman begonnen we met de reparatie van de bushockjes.

Het was hard werken, maar het voelde goed om iets te doen.

Aan het einde van de dag waren de bushockjes weer als nieuw.

We waren moe, maar te vreden.

We hadden samen iets goeds gedaan.

En ik hoopte dat de mensen die de bushockjes hadden gesloopt, dit zouden zien en zich zouden

realiseren wat ze hadden gedaan.

Die avond plaatsde ik een nieuwe post op reddit.

Vandaag hebben we de gesloopt de bushockjes gerepareren.

Ik hoop echt dat dit de laatste keer was dat we dit moesten doen.

Mijn post kreeg veel uppvots en positieve reacties.

Ik was blij, ik had een verschil gemaakt en dat voelde goed.