Koningsdag-enquête (Pim twijfelt bij versieren)

Nou, Pim zat op een woensdagavond in de sportkantine naast de ijsbaan in Heerenveen.

Buiten waaide het stevig en de vlaggen klapten als natte handdoeken.

Binnen rook het naar patat en sporttape en je hoorde overal schaatsen over het ijs schuren,

zo'n scherp geluid.

Pim had een beker chocolademelk in zijn handen en hij keek naar een stapel oranje slingers op tafel.

Hij moest helpen met de versiering voor koningsdag, maar hij twijfelde.

Hij dacht, leuk hoor al dat oranje, maar waarom voelt het elk jaar alsof je portemonnee ook mee moet feesten.

Aan de bar stond Jitske, de kantinevrouw met een klein radiootje.

Dat ding kraakte een beetje, alsof het zelf ook kou had.

Toen zei de stem van het nieuws, er was een enquête.

Meer mensen hadden waardering voor de koning, maar veel mensen vonden de kosten te hoog.

Pim trok zijn wenkbrauwen op.

Hoor je dat Jitske?

Meer waardering, maar het is te duur Jitske lachte.

Ja, joh, iedereen wil taart, maar niemand wil de rekening.

Naast Pim zat een man met een oranje sjaal die veel te lang was.

Hij knikte ernstig.

Ik ben voor het feest, zei hij.

Maar niet voor gouden bekers.

Gewoon plastic is ook prima.

Pim wees naar de slingers.

Deze zijn ook plastic en die kosten al genoeg.

Toen kwam er een jongen binnen met een kartonnen doos.

Op de doos stond koningsdagpakket.

Hij zette hem neer en hij zuchtte.

We hadden 100 ballonnen besteld, zei hij.

Maar het werden er 60, want de prijs ging omhoog.

Pim opende de doos en vond een kroon voor een hond.

Echt waar, een oranje hondenkroon met glitters.

Pim hield hem omhoog.

Wie heeft dit bedacht?

Jitske riep.

Dat was ik.

Voor mijn teckel Henkie, die is onze mascotte.

Ze deed als ze heel serieus was.

Als de koning duur is, dan moet Henkie in ieder geval goedkoop zijn.

Pim moest lachen, maar hij dacht ook aan dat nieuws.

Hij liep naar het prikbord en zag daar een papier met bedragen.

Muziek, versiering, beveiliging, hij vloekte zacht.

Da's ook wat.

Toen zei Pim, oké, nieuw plan, minder spullen.

Maar wel iets leuks.

Hij pakte een stift en schreef op een leeg vel.

Oranje ruiltafel?

Neem iets mee, neem iets terug.

Geen grote uitgaven, maar toch feest.

Later die avond zat Pim weer met zijn chocolade melk.

Hij keek naar de hondenkroon op tafel en hij voelde zich ineens trots.

Niet omdat alles perfect was, maar omdat iedereen meedacht.

En weet je?

Ik moest denken aan die ene keer dat iemand een koptelefoon zocht in een kringloopwinkel.

En aan die ochtend met kleedjes op de stoep ergens in het land.

Kleine plannen kunnen groot voelen.

Lekker bezig Pim.

Dit is het.

Nou, het volledige transcript is gratis te lezen op Dutchfluency.com.

De tuliptrainer heeft het klaarstaan voor interactief oefenen.

Tot morgen.