Volkstelling in India (Jana in buurthuis)

Nou, Jana zat die avond in een buurthuis aan de rand van Brielle met een beker muntthee in haar handen.

Zij had net een kookworkshop gedaan, Hollandse stamppot, maar dan met extra kruiden, omdat Jana graag nieuwe smaken probeerde.

In de zaal rook het naar ui en vers brood.

Op de tafel lag een stapel papieren, een dikke stempel en een doos met kleine stickers in de vorm van tulpen.

Jana voelde zich fijn, want ze kende hier niet iedereen, maar toch groetten mensen haar alsof ze erbij hoorde.

Ze dacht, morgen heb ik weer les Nederlands, dus vanavond hoef ik gewoon door te praten.

Toen ging de televisie in de hoek ineens aan.

Niet hard, maar je hoorde wel dat bekende NOS-deuntje.

Een man achter de bar, Kees, zei, even kijken hoor.

Ik wil weten wat er in de wereld gebeurt.

Jana draaide haar hoofd en zag grote letters op het scherm, iets over India.

Joh, en toen hoorde ze het, de grootste nationale volkstelling ter wereld is van start in India.

Jana fronste haar wenkbrauwen. Volkstelling, vroeg ze zacht.

Kees hoorde het en lachte.

Ja, dat is tellen hoeveel mensen er zijn.

En ook wie waar woont en soms wat mensen doen.

Jana zei, maar India is zo groot dat lijkt me onmogelijk.

Da's ook wat, zei Kees.

Daar zijn zo veel mensen dat je er duizelig van wordt.

Net alsof je hagelslag, één voor één moet tellen op een boterham.

Aan de andere kant van de tafel zat een vrouw met een rood notitieboekje, Samira.

Ze keek op.

Weet je wat grappig is? Wij doen straks ook een soort telling, zei ze.

Jana keek verbaasd.

Hier, in het buurthuis, Samira knikte.

Voor de buurtavond volgende maand.

We willen weten hoeveel mensen komen en wat ze willen eten.

Dus iedereen krijgt een sticker, groen voor vegetarisch, blauw voor vis, geel voor, maakt mij niet uit.

Kees legt de stempel op tafel.

En wie de vragen invult krijgt een ministroopwafel.

Dit is het, Jana lachte.

Dus, jullie hebben ook een volkstelling, maar dan met stroopwafels?

Precies, zei Kees.

Hollandse versie.

Jana hielp mee.

Ze vroeg aan mensen.

Komt u alleen of met familie.

En wilt u thee of koffie.

Ze vond het leuk, want iedereen antwoordde netjes en soms ook grappig.

Een man zei.

Ik kom met drie kinderen, maar tel mij maar dubbel.

Ik eet voor twee.

Aan het einde van de avond telt ze de stickers.

Jana zei.

In India tellen ze miljoenen.

En wij tellen stickers.

Maar het gaat eigenlijk om hetzelfde.

Iedereen hoort erbij.

Samira glimlachte.

Bijna.

We zeggen eigenlijk.

Iedereen telt mee.

Jana knikte.

Iedereen telt mee.

Herhaalde ze.

En ze voelde zich ineens heel rijk van binnen.

Met een kruimel stroopwafel op haar trui.

Nou.

Het volledige transcript is gratis te lezen op Dutchfluency.com.

De tuliptrainer staat klaar voor interactief oefenen.

Tot morgen.