Groningen Airport Eelde (Ravi leert Frans)

Bedankt voor het luisteren.

Veel plezier met deze aflevering.

Nou, Rafi stond gisteren in de aankomsthal van Groeningen Airport Eelde met een carton

de bordje in zijn hand.

Hij had er met dikke stift op geschreven.

Welkom, Kuzun Aaron.

De letters waren scheef.

Maar ja, perfect is voor mensen die ook hun socken strijken.

Rafi had een kleine papieren Baker Muntee.

En in zijn jassak zat een nieuw frans zak worden boekje.

Hij voelde zich best trots, want talen leren was voor hem net hagel slagstrooien.

Je denkt dat het simpel is.

En toch ligt het overal.

Bij de schuivdur horen hij steeds hetzelfde geluid.

Woops.

Tssst.

Woops.

En ergens roken hij vers gepocht de popcorn van een automaat.

Tijd.

hij kijkt naar de schermen met vluchtnummers en dacht aan Nina die laatst in woutzend al voor

zessen wakker was.

Helemaal klaar voor haar dag.

En hij dacht ook aan Fatima die een tijd geleden zand in haar schoenen had bij kijkduin.

Iedereen had altijd een verhaal.

Jo.

En toen gebeurde het.

Op een tv boven de koffie stand kwam een nieuwsblokje.

Een presentator zei, top man er kennen daar stapt op omdat hij geen frans spreekt.

Rafi knipperde met zijn ogen.

He?

Echt waar?

Zij leid hard op.

Naast hem stond een vrouw met een koffervol stikkers.

Zij heten Marloes stond op haar telefoon te ticken en zij.

Daas ook wat.

In Canada moet je dus twee talen kunnen, anders ben je klaar.

Rafi grinnekte.

Ik heb net een woordenboek gekocht, zij hij.

En hij hield het omhoog als of het een reddingsboei was.

Maar stel je voor.

Je bent de baas en je moet ineens bon zoer zeggen en je mond zegt alleen boom, Marloes lachten.

Bijna.

We zeggen eigenlijk bon zoer met een zachte air plaatzen.

Toen kwam er ook een man bij staan met een gielveiligheidshetsje.

Hij wees naar de tv en zij taal is serieus hoor, mensen willen zich gezien voelen.

Rafi knikten.

Ja!

En toch is het ook grappig.

Mijn oom zegt altijd, als je iets niet kan, doe je als of je het express doet.

Op dat moment ging een deur open en kwamen reisigers naar buiten.

Rafi zag aaren niet meteen, dus hij ging op zijn tenen staan.

Maar Loes vluisterde, zeg straks iets in het frans, gewoon voor de show.

Aaren kwam eindelijk aanlopen met een veel te grote rugzak en een brede glimlach.

Rafi zwaaiden met het bord.

Welkom.

Bon, Rojore, zij hij.

Het klonk half Nederlands, half toeter, aaren lacht de hart.

Dit is het, jij bent nu mijn topman, zij hij.

En Rafi dacht, taal is soms struikelen, maar als je samen lacht, kom je toch vooruit.

Lekker bezig, Rafi no.

Het volledige transcript is gratis te lezen op Dutch Fluency.com.

De tulip trainer heeft het klaar staan als je interactief wil oefenen.

Tot morgen.