Hoe keer je mannen tegen je?

Ze was een wet houder van een stad en haar belangrijkste taak was ervoor te zorgen dat iedereen zich veilig voelde.

Ze was vooral bezig met inclusie, dat betekent dat iedereen erbij hoort, ongeacht wie je bent of waar je vandaan komt.

Op een avond gaf Marielle een toespraak.

Het had een zeer waardevolle avond kunnen zijn, vol met goede ideeën en plannen.

Maar er was één uitspraak die alles veranderde.

Marielle zei, alle mannen moeten veranderen.

Deze uitspraak maakte veel mannen boos en verdrietig.

Ze voelde zich aangevallen.

Er was een man, laten we hem Jan noemen, die erg te leur gesteld was.

Jan was een goede man.

Hij deed zijn best om andere te helpen en te beschermen.

Hij had nooit iemand in een onveilige situatie gebracht.

Maar nu, door wat Marielle had gezegd, voelde hij zich verantwoordelijk voor het geweld tegen vrouwen.

Hij voelde zich machteloos.

Jan was niet de enige.

Veel mannen voelde zich op dezelfde manier.

Ze waren bereid om te helpen, maar nu voelde ze zich aangevallen en onbegrepen.

Ze dachten dat Marielle een situatie van mannen tegen vrouwen creëerden.

Maar ze wilden een situatie van samen tegen onveiligheid.

Of het goede tegen het kwade.

Jan dacht na over wat Marielle beter had kunnen zeggen.

Hij was geen politieke speech schrijver.

Maar hij wist dat een andere boodschap beter had gewerkt.

Hij dacht aan iets als mannen van Nederland met een goed hart.

Wij hebben jullie hart nodig.

Dat zou motiveren zijn niet aanvallend.

Jan beslot dat hij niet ging veranderen.

Hij was al een goede man die anderen heel en beschermde.

Hij was niet verantwoordelijk voor het gedrag van slechte mannen.

Toen Marielle zei dat haar woorden verkeerd waren begrepen, was Jan nog steeds boos.

De woorden waren gezegd en ze hadden pijn gedaan.

Jan dacht dat Marielle haar excuses moest aanbieden.

En misschien zelfs haar positie als wethouder moest verlaten.

Want in een stad waar iedereen zich veilig moet voelen, had haar uitspraak voor veel onrust gezorgd.