Apotheek in Nieuwegein weigert vrouwen

Het is een gewone dinsdagmiddag in Nieuwegein.

De lucht is grijs en vochtig.

Mensen lopen haastig over straat met een kraag hoog tegen de wind.

Aan de rand van de wijk Vreeswijk staat een apotheek.

Het gebouw ziet er normaal uit.

Een groen kruis boven de deur, een rij fietsen voor de ingang en een groot raam waar je de balie kunt zien.

Maar binnen gebeurt iets bijzonders.

Fatima, een vrouw van 34, duwt de glazen deur open.

Ze heeft een recept bij zich voor haar dochter.

Aan de balie zit een jonge medewerker.

Rick, hij kijkt op en zegt: "Goedemiddag, waarmee kan ik u helpen?"

Fatima legt het recept op de toonbank.

Rick pakt het op, maar dan aarzelt hij.

Hij kijkt naar een briefje naast de computer.

Het spijt me, mevrouw, zegt hij zacht.

Wij mogen u niet helpen.

Onze apotheek heeft principiële standpunten.

Wij verstrekken geen medicijnen aan vrouwen en trans personen.

Fatima knippert met haar ogen.

Wat? zegt ze.

Dit is toch een apotheek.

Ik heb een recept van de huisarts.

Rick schudt zijn hoofd.

Ik vind het ook vervelend, maar ik moet me aan de regels houden.

U kunt naar een andere apotheek gaan.

Fatima voelt haar wangen rood worden.

Ze pakt haar recept terug en loopt naar buiten.

De deur valt achter haar dicht met een doffe klap.

Op straat staat ze even stil.

Ze haalt diep adem.

Dan pakt ze haar telefoon en belt haar vriendin Lotte.

Lotte, je raadt nooit wat er net is gebeurd, zegt ze.

Die apotheek in Vreeswijk weigert vrouwen.

Ze zeggen dat het een principe is.

Kunnen ze dat zo maar doen?

Lotte is stil aan de andere kant van de lijn.

Dat meen je niet, zegt ze dan.

Dat is toch verboden? Fatima zucht.

Blijkbaar niet.

Ik voel me zo machteloos. Alsof ik er niet toe doe.

Lotte denkt na.

We moeten iets doen, zegt ze.

Ik heb gehoord dat je een melding kunt maken bij een speciaal formulier.

En je kunt je zorgverzekeraar vragen om deze apotheek uit hun klantenbestand te schrappen.

Dan krijgen ze geen geld meer van jou.

Fatima knikt langzaam.

Oké, stuur me die link.

Ik ga het meteen doen.

Even later zit Fatima achter haar laptop.

Het formulier op het scherm is van Zenya.work.

Ze vult haar gegevens in en beschrijft wat er is gebeurd.

Haar handen trillen een beetje.

Als ze op verzenden klikt, voelt ze een kleine opluchting.

Het is niet veel, maar het is iets.

De volgende dag fietst Fatima langs de apotheek.

Ze ziet dat er een paar mensen voor de deur staan.

Een van hen is een jonge vrouw met kort haar.

Ze heet Sam.

Sam is trans.

En ze heeft ook een recept.

Bedankt voor het luisteren.

Reageer onder deze aflevering.

Of stuur me een DM op Instagram.

Dan stuur ik je een speciale kortingskode voor de interactieve versie van deze aflevering.

Veel plezier verder met het verhaal.

Ze heeft ook een recept.

Ze ziet er boos uit.

Ik ben hier gisteren weggestuurd.

Zegt Sam tegen een oudere man.

Ze zeiden dat ik niet welkom ben.

Maar ik heb medicijnen nodig.

Dit is toch te gek? De man knikt.

Ik lees erover in de krant.

Er zijn al honderden meldingen gedaan.

De zorgverzekeraar kijkt er nu naar.

Fatima stapt van haar fiets.

Ik heb ook een melding gemaakt, zegt ze.

Sam glimlacht flauw.

Dank je.

Het voelt goed om niet alleen te zijn.

Ze staan even samen op het trottoir.

De wind waait door de straat.

Fatima ruikt de geur van natte bladeren en uitlaatgassen.

Ze denkt aan haar dochter die thuis op haar wacht.

We laten dit niet zomaar gebeuren, zegt ze zacht.

Sam knikt.

Nee, dat doen we niet.

De dagen daarna gebeurt er van alles.

De apotheek krijgt veel kritiek.

Mensen bellen, mailen en schrijven op sociale media.

De zorgverzekeraar van Fatima stuurt een brief.

Ze overwegen om de apotheek uit het netwerk te halen.

Fatima leest de brief hardop voor aan Lotte.

Ze zeggen dat ze dit gedrag niet accepteren.

Dat ze patiënten niet mogen weigeren op basis van geslacht of identiteit.

Lotte juicht.

Zie je wel?

Jouw stem telt.

Toch blijft Fatima een beetje ongerust.

Wat als de apotheek doorgaat.

Wat als andere apotheken hetzelfde gaan doen.

Ze praat erover met haar dochter, die nog maar tien is.

Mama, waarom mogen vrouwen daar niet komen?

vraagt haar dochter.

Fatima denkt na.

Sommige mensen denken dat ze beter zijn dan andere, zegt ze.

Maar dat is niet waar.

Iedereen is gelijk.

Haar dochter knikt serieus.

Dan moeten we dat zeggen toch?

Fatima lacht.

Ja, dat moeten we zeggen.

En dat doen we ook.

Aan het einde van de week loopt Fatima weer langs de apotheek.

Er hangt een briefje op de deur.

Er staat per direct gesloten.

Wij verwijzen u naar een andere apotheek in de buurt.

Fatima blijft staan.

Ze voelt een mengeling van opluchting en verdriet.

Opluchting omdat het stopt.

Verdriet omdat het nodig was.

Ze denkt aan alle mensen die zich buiten gesloten voelden.

Maar ook aan de mensen die hun stem lieten horen.

Sam, Lotte en al die honderden anderen.

Ze pakt haar telefoon en stuurt een berichtje naar Lotte.

Het is gelukt.

De apotheek is dicht.

Lotte stuurt een duimpje omhoog en een hartje terug.

Fatima glimlacht.

Ze loopt naar huis, waar haar dochter op haar wacht.

De lucht is nog steeds grijs, maar het voelt een beetje lichter.

Tot de volgende keer.

Open de interactieve speler op Dutch Fluency.com slash transcripts.

Tik op een woord als je vastloopt.

Bedankt voor het luisteren naar Dutch Fluency.

Op Dutchfluency.com vind je de transcript en oefeningen.

Spreek Nederlands, zelfs als je stottert.

Tot de volgende keer.