Dutch Fluency
Узнать свой уровеньУровень
Войти

Warme soep voor een lange dag

Anna zet een grote pan op het vuur.

Ze werkt in de keuken van een fabriek in Estland.

Buiten ligt een dun laagje sneeuw op de grond.

Binnen ruikt het naar ui, wortel en warme boter.

Anna maakt vandaag soep voor de mensen op het werk.

De fabriek staat in Viimsi, vlak bij Tallinn.

Hier maken mensen kleine vliegtuigen zonder piloot.

Die heten drones.

Anna maakt geen drones, maar ze maakt lekkere soep. ‘Mijn soep kan gelukkig niet vliegen,’ zegt ze vaak. ‘Anders moet ik achter alle kommen aan rennen.’ Vandaag lacht haar collega Peeter niet om haar grap.

Hij kijkt naar zijn telefoon en gaat zitten.

Zijn thee staat nog op tafel.

Er komt geen warme damp meer vanaf. ‘Wat is er?’ vraagt Anna. ‘Vannacht was er gevaar bij onze fabriek,’ zegt Peeter. ‘Acht mensen wilden hier brand maken, denkt de politie.

Maar de mensen bij de deur houden hen tegen.

Niemand heeft pijn en er is geen brand.’ Anna legt haar grote lepel op een bord.

Even hoort ze alleen de koelkast en de klok.

Dan vraagt ze: ‘Waar zijn die acht mensen nu?’ ‘De politie neemt hen mee.

Ze komen uit Letland.

Volgens de regering van Estland komt de opdracht uit Rusland.

Uit Rusland komt nog geen antwoord.’ Anna kijkt naar de mensen buiten de keuken.

Een vrouw trekt haar natte jas uit.

Een man zoekt zijn bril boven op zijn hoofd.

Iedereen is veilig, denkt Anna.

Dat is nu het belangrijkste.

Peeter laat nog iets op zijn telefoon zien.

Vanaf 1 december gaan de wegen naar Rusland niet open.

Mensen kunnen dan niet via deze wegen naar dat land.

Niemand weet hoelang dat duurt. ‘Ik wil volgende week naar Rusland,’ zegt hij. ‘Mijn broer heeft daar een kleine winkel.

Ik zou hem helpen met dozen vol winterjassen.’ ‘Dan moet je hem bellen,’ zegt Anna. ‘Maar eet eerst iets.

Je buik maakt meer geluid dan mijn koelkast.’ Nu lacht Peeter wel.

Anna geeft hem brood met kaas en een appel.

Zelf neemt ze een klein stukje brood.

Ze heeft sinds vroeg in de ochtend niets gegeten.

Na het eten belt Peeter zijn broer.

Hij loopt even naar een rustige kamer.

Anna snijdt intussen nog drie wortels voor de soep.

Het mes tikt zacht op de houten plank.

Door het raam ziet ze twee kinderen met schooltassen.

Ze gooien sneeuw naar een dikke boom.

Even later komt Peeter terug met een lege doos. ‘Mijn broer vraagt om een foto van de soep.

Hij zegt dat hij vooral jouw eten mist.’ ‘Dan stuur ik een foto van een lege kom.

Dat is veel minder werk,’ zegt Anna.

Peeter zet de doos onder de tafel.

Hij hoeft vandaag geen jassen meer in te pakken.

In plaats daarvan helpt hij Anna met de lunch.

Hij zet kommen neer en telt de lepels.

Eerst zijn er elf kommen en maar tien lepels. ‘Eén persoon krijgt soep met een vork,’ zegt hij.

Anna lacht en haalt een extra lepel uit de la.

Daarna dragen ze samen de volle pan naar de tafel.

De mensen komen langzaam uit de andere kamers.

Ze praten zacht en eten hun warme soep.

Anna kan niets doen aan de plannen van landen.

Maar ze kan wel zorgen voor een warme lunch.

Ze voelt zich rustig als iedereen zit te eten.

Peeter vraagt zelfs om een tweede kom.

Na het werk trekt Anna haar rode muts aan.

Ze zwaait naar Peeter bij de deur. ‘Morgen weer soep?’ vraagt hij. ‘Nee, morgen pasta.

Mijn lepel heeft een vrije dag.’ Tot de volgende keer.

0:00
Настройки

Текст

Режим

Аудио

Пауза