Wekdienst 29/3: Zomertijd ingegaan • V… (Nina)

Bedankt voor jullie support.

Nou, Nina zat al voor zessen, recht op in haar bed, in een klein pensioen in Woutzend.

Ze had haar telefoon in haar hand en kijk nog eens naar de tijd.

05-58, Montpoldeze.

Ze wilden vandaag vroeg naar de rommelmarkt bij de sluiz, want ze zogt een tweede handswekker met van die echte belletjes.

haar oude wekker klonk als of er een lepel in een panviel.

In de gang horen ze zachtjes een deurpiepen en daarna het tik tik tik van een koe kooksklock.

Dat ding hink beneden bij de receptie en die koe kook riep altijd net iets te entojasst,

als of hij ook koffie nodig had.

Nina dacht aan die jonge die laatste vertelde over een volkstuin achter duinen.

Sheen.

Iedereen heeft ze eigen raren hobby, dacht ze.

Ze had dus klokken, beneden rook het naar kanilbrootjes.

De eigenaar, een man met een roodschort, zette een schaal op de toombank.

Nina liep naar hem toe en zij.

Mag ik er een keer?

Ik moet op tijd zijn, hij kijkt haar aan en trok een wengbrouw omhoog.

Op tijd?

Meid?

Jij bent juiste vroeg, of te laat?

Het is al bijna zeven.

Nina schrok.

Nee, je ook kijkt dan.

Ze hield haar telefoon omhoog.

Zomer tijd, zij hij simpel.

De klock is vannacht een uur vooruitgegaan.

Nina knippert hem met haar ogen.

Dus ik ben een uur kwijt?

Precies, zij hij.

Net als een sock in de was.

Weg is weg.

Op dat moment ging de radio bij de receptie aan.

Een verolijke stem zij.

Weg dienst.

De zomer tijd is ingegaan en vandaag is er een vlaamse voorjaarsklassiker.

Nina vluisterde voorjaarsklassiker.

Is dat een oud lied de eigenaar lachten?

Bijna.

We zeggen eigenlijk dat is een grote sportwedstrijd.

In vlaanderen.

Nina deed als of ze heel serieus was.

Ah, dus mensen zitten netjes in een concertzaal en klappen op het juiste moment.

Nou, luister, zij hij.

Ze klappen zeker, maar niet in een zaal.

In de ontbijt hoek zat een vrouw met een pet.

Ze horde het en zij.

Ik ga kijken.

Ik heb als snacks in mijn tas.

Snacks vroeg Nina.

Voor een sportconcert?

De vrouw knipp oogde.

Ja hoor.

Dit is het.

Nina zuchte en nam een hap van haar broodje.

Oké, zij zei ze.

Ik ga gewoon naar de rommelmarkt, maar ik loopt sneller.

Lekker bezig, Nina.

Buiten bij de sluus was het al levendig.

Een verkoper liet een rijwekkers horen.

Ting, ting, ting, ting als of er een klein orkestje speelde.

Nina vond er één met twee belletjes en een zware knop.

Ze betaalde en dacht, zomer tijd of niet, ik regel mijn eigen lawij.

En eerlijk, dat gaf haar ineens een heerlijk rustig hoofd.

Zonder dat ze dat woord hard op hoefte te zeggen.

Nou, het volledige transcript is gratis te lezen op Dutchfluency.com.

De tuliptrainer heeft het klaarstaan als je interactief wil oefenen, tot morgen.