The Hungry Ducks

Hallo allemaal, ik ben Rick, jullie leraar uit Den Haag.

Vandaag heb ik een grappig verhaal voor jullie.

Het gaat over een dier, een heel normaal dier in Nederland.

De eend, je ziet eenden overal in Nederland, in de stad, in het dorp, in het park.

Maar soms zijn eenden een beetje gek, luister maar naar het verhaal van Mark.

Het is zaterdagmiddag, het is prachtig weer in Den Haag.

De zon schijnt warm, de lucht is helemaal blauw.

Er zijn geen wolken.

Mark is in het Zuiderpark.

Het Zuiderpark is een groot park, er is veel gras, er zijn veel bomen en er is veel water.

Mark houdt heel erg van het park, hij wandelt daar graag.

Vandaag is hij een beetje moe.

Hij heeft vijf dagen hard gewerkt, hij wil nu alleen maar rusten, hij wil genieten van het weekend.

Mark heeft veel honger, hij is net naar de bakker geweest, hij heeft een vers broodje gekocht met oude kaas.

Mark zoekt een plek om te zitten, hij ziet een mooi bankje van hout.

Het bankje staat precies naast het water.

Mark gaat zitten, hij kijkt naar het water, het water is rustig en mooi.

Mark opent de papieren zak van de bakker, hij ruikt het verse brood, hij ruikt de lekkere kaas, hij heeft heel veel zin in zijn lunch.

Dan hoort hij plotseling een geluid.

Kwak, Mark kijkt naar beneden.

Naast zijn linkervoet staat een eend, het is een kleine eend.

De eend heeft bruine veren, de eend kijkt naar Mark.

Nee, dat is niet waar.

De eend kijkt niet naar het gezicht van Mark.

De eend kijkt heel goed naar het broodje met kaas.

Mark moet lachen.

Hallo eend, zegt Mark, vriendelijk.

Dit is mijn broodje, jij krijgt niets, de eend luistert niet, de eend doet een stap naar voren.

Kwak, zegt de eend nog een keer, het klinkt een beetje boos.

Mark neemt een grote hap van zijn broodje, het broodje is fantastisch.

De eend kijkt nu heel erg boos.

De eend wil ook een hap, opeens hoort Mark meer geluid.

Kwak, kwak, kwak, hij kijkt naar het water, hij ziet heel veel eenden.

Er zwemmen tien eenden naar de kant.

Nee, het zijn er twintig, ze komen allemaal uit het water.

Ze lopen direct naar het bankje van Mark.

Mark stopt met eten, hij kijkt met grote ogen naar de eenden.

De eenden kijken allemaal naar zijn brood.

Een grote eend met een groene kop loopt naar voren.

De grote eend stapt op de voet van Mark.

De eend pikt hard in de schoen van Mark.

Au, zegt Mark luid, dat is mijn schoen.

Niet mijn broodje, maar de eenden luisteren niet.

Ze hebben honger, ze willen brood.

Een oude man loopt langs het bankje.

De oude man heet meneer De Vries, hij stopt en lacht heel hard.

Je moet de eenden niet voeren, jongeman, zegt meneer De Vries.

Ik voer ze niet, roept Mark terug.

Ze willen mijn lunch stelen, de eenden komen nu heel dichtbij.

Het zijn er wel dertig.

Mark is een beetje bang, hij staat snel op, hij pakt zijn broodje goed vast.

Hij rent hard weg van het bankje.

De eenden rennen een klein stukje achter hem aan.

Ze waggelen snel over het gras, maar Mark rent veel sneller.

Hij stopt bij een ander bankje.

Dit bankje staat ver weg van het water, hij zucht diep, hij is veilig.

Hij eet zijn broodje snel op.

De volgende keer gaat hij niet bij het water zitten.

Dat was het verhaal voor vandaag.

Soms zijn eenden net kleine monsters als ze honger hebben.

Tot de volgende.

Alle transcripten op dutchfluency.com slash transcripts.

Bedankt voor het luisteren naar dutchfluency.

Op dutchfluency.com vind je de transcript en oefeningen.

Spreek Nederlandse zelfs als je stottert.

Tot de volgende keer.