The Sinterklaas Poem

expat partners. Sinterklaas. Specifically, het gedicht. The poem. Now, if you're not familiar with

this tradition, here's how it works. On pakjesavond, the evening of December 5, Dutch families

exchange presents. But here's the thing, each present comes with a personalized poem, a rhyming poem

that gently teases the recipient about something they did that year, or a habit they have,

and you have to read it out loud in front of everyone. For expat partners, this is often the

moment when you realize that being able to order a broodje kaas is not quite the same as being able to

rhyme in Dutch while 15 relatives watch you. The poems don't need to be brilliant. In fact, they're usually

a bit clumsy. That's part of the charm, but they do need to rhyme, and they do need to be funny,

and you do need to read them aloud without falling apart. In today's dialogue, Sarah is writing her first

Sinterklaas gedicht. For Thijs' brother. And Thijs is helping her. But here's what I want you to listen for.

Three things. First, listen to how Thijs coaches her without taking over. He doesn't write the poem for her.

He nudges, he suggests, but he leaves the pen in her hand. Second, notice how Sarah uses short rhymes

instead of ambitious ones. She's not trying to be Rembrandt. She's trying to survive pakjesavond.

Small rhymes, safe rhymes. That's the strategy. And third, pay attention to how she handles the moment

she stumbles during a practice reading, because that moment, that little wobble, that's where the real

learning happens. Right, let's listen. Oké, dus je schrijft het gedicht voor mijn broer, Mark. Heb je al

iets? Ja... een beetje. Ik heb... wacht. Mark houdt van fietsen, dat is waar...

Goed begin! En dan? Dan niks. Ik weet niet wat rijmt met 'waar'.

Haar, jaar, zwaar, maar, klaar. Ah! Maar zijn fiets is altijd kapot, elk jaar. Ja! Precies.

Zie je? Kleine rijm is beter dan grote rijm. Je hoeft geen Shakespeare te zijn, hoor. Maar

iedereen schrijft zulke... lange gedichten. Jouw moeder schrijft altijd drie pagina's. Mijn moeder is gek. Jouw

gedicht mag kort zijn. Zes regels is genoeg. Echt. Oké. Oké. Mark houdt van fietsen, dat is waar,

maar zijn fiets is altijd kapot, elk jaar. Hij zegt, ik repareer hem snel... Mooi. En nu? ...wat rijmt met 'snel'?

Wel. Heel. Veel. Tel. Maar hij doet het nooit, dat weten we wel. Ha! Ja, perfect. Dat is Mark. Zie je? Je doet het

goed. Maar ik moet het voorlezen. Voor iedereen. Jouw hele familie. Ja, dat hoort erbij. Maar

luister, Sarah. Je bent niet de schrijver. Je bent de pen van Sint. Niet van jezelf. Sinterklaas schrijft het.

Jij leest het alleen maar voor. De pen van Sint? Ja. Als iets niet klopt, dan zeg je gewoon,

Ach, Sint schrijft zoals hij schrijft. Dan lacht iedereen. Echt waar. Hmm. Oké. Mag ik het nu voorlezen? Voor jou?

Natuurlijk. Ga je gang. Mark houdt van fietsen, dat is waar, maar zijn fiets is altijd kapot, elk jaar.

Hij zegt, ik repareer hem... snel... maar hij doet het nooit... wacht, hoe was het? Dat weten we wel. Ja! Sorry.

Maar hij doet het nooit, dat weten we wel. Zie je? Je deed het. En je stopte even,

en toen ging je door. Dat is precies wat je moet doen op pakjesavond. Als je vast zit, dan stop je,

je lacht, en je gaat door. Niemand vindt dat erg. Maar wat als ik een woord verkeerd uitspreek?

Dan lacht iedereen. Niet naar jou, maar met jou. En dan zegt mijn moeder,

Ach, wat lief, en dan is het klaar. Echt, Sarah, het is niet een examen. Het is een spelletje. Een spelletje

waar ik het enige speler ben die de regels niet kent. Nee, de regels zijn simpel.

Rijm een beetje. Maak een grapje. Lees het voor. Klaar. Jouw gedicht is goed.

Zes regels. Kleine rijmpjes. Dat is precies genoeg. Oké. Mag ik nog één keer oefenen?

Ja, ga door. En deze keer, stop niet als je twijfelt. Gewoon doorgaan.

Mark houdt van fietsen, dat is waar, maar zijn fiets is altijd kapot, elk jaar.

Hij zegt, ik repareer hem snel, maar hij doet het nooit, dat weten we wel. Perfect.

Echt? Echt. Mijn broer gaat lachen. Mijn moeder gaat zeggen dat het lief is.

En dan is het voorbij. En dan krijg jij chocoladeletters.

Veel chocoladeletters. Dat is tenminste iets. Precies. Nu, schrijf het netjes over.

En geen stress, oké? Geen stress. De pen van Sint. Precies.

So that was Sarah writing her first Sinterklaas gedicht. Let's pull out three things you can take

with you into your own pakjesavond. First takeaway.

Ik ben de pen van Sint, niet van mijzelf. I am the pen of Sint, not of myself.

This is such a useful frame. You're not claiming to be a poet.

You're not claiming your Dutch is perfect. You're just the messenger.

Sinterklaas wrote it. You're reading it. If something goes wrong, you can smile and say,

Ach, Sint schrijft zoals hij schrijft. Oh, well, Sint writes the way he writes.

Everyone will laugh. Everyone will understand. You're off the hook.

Second takeaway. Kleine rijm is beter dan grote rijm.

Small rhyme is better than big rhyme. Don't try to rhyme verjaardagstaart with

buitengewoon fantastisch zwart. Just rhyme jaar with klaar.

Rhyme snel with wel. Keep it short. Keep it safe. Dutch people aren't expecting you to win a

literary prize. They're expecting you to have a go. That's all. Third takeaway.

Als je vast zit? Ach, Sint schrijft zoals hij schrijft. If I get stuck, oh, well,

Sint writes the way he writes. This is your escape route. If you stumble while reading,

if you mispronounce a word, if you lose your place, you stop, you smile, you say this line.

Everyone laughs with you. Not at you, with you. And then you carry on. That's the game.

Sinterklaas is not a test. It's a tradition. And traditions have room for beginners.

Jouw gedicht doesn't need to be perfect. It just needs to be yours. Well, Sinterklaas is,

you know what I mean. Veel succes ermee. And until the next time.