⭐ loopt & de Mysterie

Iris loopt door de smalestraatjes van enkehuizen.

Het is een frisse herfstochten en de geur van pasgebakken brood veel te lucht.

Ze stopt even bij een bakkerij om een verskroasantje te kopen.

Terwijl ze verder wandelt, denk ze aan de drukke week die ze achter de rug heeft.

Ze verheugd zich op een rustige zaterdag.

Plots ziet ze een groep mensen bij de haven staan.

Nieuwsgierig besluit ze dichterbij te komen.

De sfeer is gespannen.

Mensen roepen en wijzen naar iets in de verte.

Iris hoort Flarden van gesprekken.

Heb je het gezien?

En wat een gaal's.

Dan ziet ze een man met een megafoon.

Het is belangrijk dat we nu rustig blijven, zegt hij.

Iris begrijp dat er iets serieus aan de hand is.

Ze vraagt een vrouw naast haar wat er gebeurt.

Er was een bijeenkomst bij het asielzoekercentrum.

Ligt de vrouw uit.

Het liep uit de hand.

Er waren rookbommen en vuurwerk.

Iris voelt een rilling over haar rug.

Ze denkt terug aan een verhaal dat Diego haar eens vertelde over hoe hij langs bloemrijken velden fietsten.

En zich toen zo vredig voelde.

Wat een contrast met deze situatie.

Ze besluit om naar het centrum te lopen.

Weg van de drukte.

Terwijl ze loopt, probeert ze te begrijpen wat ze net heeft gezien.

De stad voelt ineens anders aan.

Als of er een donkere wolf boven hangt.

Later die middag zit Iris in een hoekje van haar favoriete boekwinkel.

Ze pakt een boek van de plank en begint te lesen.

De woorden geven haar wat afleiding.

Maar haar gedachten dwalen steeds terug naar de haven.

Ze denkt na over hoe snel de dingen kunnen veranderen.

Een rustige ochtend kan in een oogwijk om slaan in iets totaal onverwacht.

Die avond, terwijl ze thuis op de bank zit met een koptee, reflecteert ze op de dag.

Ze besluit dat ze meer wil doen voor de gemeenschap.

Misschien kan ze vrijwilligers werk doen, denk ze.

Het voelt goed om een positieve bijdrage te leveren.

Zeker in tijden van onrust.

Met dat besluit in gedachten, sluit Iris de dag af.

Ze kijkt uit het raam naar de sterren die langzaam aan de nachtelijke heem of verschijnen.

Morgen is een nieuwe dag en ze is vast besloten om hun verschil te maken.

Al is het maar een klein verschil.

Met een glimlach om haar lippen denkt ze.

Wie weet misschien fiets ik binnenkort ook langs die bloemrijken velden, net als Diego.

Bedankt voor het luisteren.

Morgen gaan we samen weer op avontuur.