Jak do tego doszliśmy

Zaczęło się od arkusza Google.

Zanim powstała strona, był jeden główny arkusz, który prowadził całą szkołę językową.

Stół kuchenny z laptopem pełnym kolorowych zakładek arkusza, tulipanami, kawą i karteczkami samoprzylepnymi.

Zanim powstała strona, to była szkoła.

Nocne biurko z ogromnym arkuszem lekcji i filmów, drugi arkusz na tablecie, odręczne listy.

Arkusz, który rządził wszystkimi

Pierwszym oprogramowaniem był zautomatyzowany system 4 ćwiczeń w Arkuszach Google. Linki do YouTube, automatyczne tłumaczenia, zapisane słowa, wybieranie słów, budowanie opowieści, cotygodniowe historie i filmy. Dziesiątki arkuszy rozmawiających ze sobą. Jeden główny arkusz rządził.

Jeden główny arkusz. Dziesiątki zakładek. YouTube z boku.

Ktoś otwiera wczesną domową stronę z ćwiczeniami z holenderskiego na laptopie w słonecznym mieszkaniu.

Potem prawdziwy interfejs

Kiedy pojawił się GPT, świat arkuszy stał się pierwszymi MVP z prawdziwymi ekranami: logowanie, ćwiczenia, strona, którą można było otworzyć. Brzydko, potem mniej brzydko, a potem coś, z czego ludzie mogli korzystać bez karty arkusza.

Potem strona, którą naprawdę można było otworzyć.

Stolik w kawiarni z holenderskim dziennikiem, słuchawkami, czatem na telefonie, biletem kolejowym i tulipanem.

Potem szliśmy dalej

Podcasty, Dagboek, aplikacje, WhatsApp, sale lekcyjne. Wzloty i upadki. Dochody z nauczania wciąż wracają do systemów i materiałów. Nie chodzi o skończony produkt. Chodzi o holenderski, który ciągle się pojawia.

Holenderski w kieszeni, w tramwaju, w dzienniku.

Praca na tropikalnym balkonie wieczorem z laptopem, tulipanem i miastem wciąż czuwającym.

Praca wciąż trwa, gdy Europa śpi. Holenderski, który ciągle się pojawia.

Poznaj zespół Dlaczego my