Wekdienst 22/3: Steun voor Iraanse bev… (Shirin)

Bedankt voor het luisteren.

Iedereen bedankt voor jullie support.

Nou, Omar zat vroeg in een sporthal in Herevene.

Met zo'n houten bankje dat altijd een beetje kraakt.

Hij had zich aangemeld voor een EHBO-cursus,

want hij wilde niet meer...

Eh, wat nu denken als iemand valt.

In de hoek stond een automat die naar lauwe chocolade melkrook

en ergens piepte een deur steeds open en dicht.

Omar vriendelde aan het papieren postbantje dat hij bij de balie had gekregen.

Hij voelde zich een beetje spannend en ook trots, want hij was gewoon gegaan.

Naast hem zat een vrouw met een donker blauwe schaal.

Ze keek vaak op haar telefoon als of ze op nieuws wachten dat niet kwam.

Omar wilde iets zeggen, maar hij durfde net niet.

Toen horde hij een klein radiootje bij de tafel van de cursisten.

Iemand had de wegdienst aan staan, zachtjes, maar net hart genoeg.

Jo, en toen kwam het, steun voor de Iranse bevolking.

Een man met een grijze snorzij.

Ze gaan weer praten over hulp en steun, de vrouw naast Omar zuchte diep.

Omar draaiden zich naar haar toe.

Gaat het? Vroeg hij? Ze knikten, maar haar ogen waren nat.

Ik heet Chirin, zij ze.

Mijn vriendin woont nog in Iran, soms kan ze mij niet bellen.

Dan word ik gek in mijn hoofd, Omar slikten.

Daar is ook wat. Wil je even zitten? Blijf je zitten bij mij?

Hij hoorde zichzelf stuntelig praten.

Chirin lacht de heel klein.

Ja, dank je.

Aan de andere kant van de hal riep ineens iemand, PSV, kan kampioen worden.

Twee jongens in sportkleding begonnen te discussieren als of het overleven en doodging.

Als ze vandaag winnen, dan is het bijna klaar, zij de ene.

De ander zei, kom op zeg, niet jinxen.

Omar vluisterde tegen Chirin. PSV is dat een soort hulporganisatie, Chirin kek hem

aan en schoot in de lach.

Nee, jo, zij ze. Dat is voetbal.

Omar voelde zijn wangen warm worden.

Bijna, ik dacht even dat PSV een persoon was, zij hij.

Chirin lachten nog harder. Dit is het, dacht Omar.

Zelfs met zwaar nieuws kan je heel even lachen.

Toen tril de Chirin stelen phone.

Ze kek, hield haar aardem in en nam op.

Ze sprak snel, zacht en knikte steeds.

Na een minuut hingsen op.

Ze is oké, zij ze.

Met een stem die eindelijk weer ruimte had.

Omar lacht de zijn hand kort op het bankje, dicht bij haar hand, maar niet erop.

Lekker bezig, zei hij.

Echt, jij houd vol.

Chirin kek hem aan.

Jij ook, zij ze.

Met je EHBO en je PSV.

Later die ochtend oefenden ze samen verbanden.

Omar dacht, steun is soms een groot plan op TV, maar soms is het ook gewoon naast iemand

blijven zitten, precies op tijd.

Nou, het volledige transcript is gratis te lezen op Dutch Fluency.com.

De toeliptrainer heeft het klaar staan als je interactief wil oefenen tot morgen.