B1 Dutch - SS156 - Vannacht om 03:00 een wandeling gemaakt - Learn Dutch

De calendar was 3,00 uur aan, maar door het raam heen leek het wel als of het midden op de dag was.

De wereld buiten was gehuld in een dikke deken van sneeuw, die alles met een zachtig gluwt verlichten.

Verbaasing wekkend hoe ligt het midden in de nacht is door alles sneeuw, zij ik tegen mezelf.

Terwijl ik mijn jas aan trok, om een later nacht wandeling te maken.

Ik liep door de bruisende wijk waar het normaal gesproken een drukte van belang was.

Nu was het echtersteel, de bedrijfheid van de dag had plaats gemaakt voor de rust van de nacht.

De straten waren verlaten, afgezien van een enkele sneusgover die zijn werk deed.

Ik kon het niet helpen om te glimlachen, het was een prachtig gezicht.

Hoe wel het midden in de nacht was besloten ik toch een terrasje te pakken.

Ik was de enige klant, zittend aan een tafeltje bedekt met sneeuw.

De ober gehuld in een dikke winterjas, kijk me verbast aan, maar schonk me desondanks, een mock warme chocolade melk in.

Een goed begin is het halve werk, grapte hij, terwijl hij mijn handen hielp op warme rond de mock.

Ik zat daar in de kou, de warme drank, verzachte de koude wind die door de leegestraaten wijden.

Ik haal de herinneringen op aan de zomers, waarin ik op hetzelfde terras zat, genieten van een koud biertje en de zon op mijn gezicht.

Nou ja, dat zijn de normen en waarden van het zij zoon, zeg maar, dacht ik bij mezelf.

Terwijl ik een slok nam van mijn chocolade melk, achteraf gezien, was de beslissing om een wandeling te maken op dit ongewone uur.

Een van de beste die ik ooit had genomen.

Het gaf me een nieuwe kijk op mijn stad, een die ik nog nooit eerder had gezien.

Het was als of ik de wereld door een nieuwe lens bekijk, een die alles in een zacht vredig ligt hulden.

De sneeuw dampte alle geluiden, waardoor alles zo vredig en rustig leek.

Hoe wel ik het koud heb, geniet ik toch van deze wandeling, dacht ik bij mezelf.

Terwijl ik mijn wandeling vervolgde.

Ik kwam langs een vrijstaande villa met een minimalistisch interieur, dat door de grote ramen zichtbaar was.

Ik kon het niet helpen om even te stoppen en te kijken het was zo anders dan mijn eigen huis,

maar op de ene vandere manier voelde het toch vertrouwd.

Daarom, omdanks de kou en de ongebruikelijke tijd, kan ik zeggen dat deze nacht wandeling er een was om nooit te vergeten.

Het was een avontuur op zich, een die ik altijd zal herinneren, elke keer als ik een pak sneeuw zie.

Doeg gewoon normaal, zou ik tegen mezelf zeggen.

Maar soms is het juist het ongewonen dat het meest memorabel is.