B1 Dutch - SS208 - ✨ tijdens en het Mysterie - Learn Dutch

Jelle stond op een koude november ochtend in de keuken van zijn kleine appartement in groningen.

Het was stillbuiten, alleen het zachtige ritsel van valende bladeren was horebaar.

Jelle zat aan de keukentafel en last de krant terwijl hij een kop dampende koffie voor zich had staan.

Het was zijn dagelijks eritueel om de dag mee te beginnen.

Hij glimlachten even bij de gedachte aan de warmegeur van versgemalen koffiebonen die de kamer vilden.

Maar vandaag was anders. Er was iets in de lucht, een soort gespannen verwachting die hij niet komplaatzen.

Terwijl hij verder bladerde, viel zijn ogen op een artikel over de wapensteelstand tussen Israel en Hamas.

Zijn hart sloeg een slag over. Jelle had een paar jaar geleden in Israel gewoond voor een uitwistlingsprogramma

en had sindsdien een speciale band met het land.

Hij nam een slok van zijn koffie en voelde de bitterere smaak die hem normaal gesproken gerust stelde.

Plotseling werd de stil te doorbroken door het geluid van de deurbel.

Het was zijn buurvrouw, lotten, die binnenkwam met een opgewonden blik in haar ogen.

Jelle, heb je het al gehoord? Het nieuws over Israel?

Vroeg ze? Terwijl ze haastig haar jas op een stoel gooiden.

Jelle knikten en wijs naar de krant.

Ja, ik last het net. Wat een toestand, hè?

Lotten ging naast hem aan tafel zitten.

Ik kan het bijna niet geloven.

Ik bedoel, dat er eindelijk een akkoord is bereikt.

Het voelt bijna als een wonder, zij ze.

Terwijl ze haar handen, om de warme mok vouden die Jelle haar had aangerijkt.

Jelle dacht terug aan de mensen die hij had ontmoet, tijdens zijn verblijf daar.

De verhalen die hij had gehoord over de verdurende spanningen.

Hij voelde een mengeling van hoop en skeptis.

Ja, het is goed nieuws, maar we moeten zien hoe het zich ontwikkeld.

Het is vaak zo fragiel, zij hij bedachtzaam.

Lotten zuchten en kijk naar buiten, naar de kaale bomen die wichten in de wind.

Soms denk ik dat de wereld een beetje lijkt op die bomen daar buiten.

Ze verliezen hun bladeren, maar blijven standen en hopen op hun nieuwe lente.

Zij ze.

Jelle glimlachten om de poetische vergelijking.

Ja, en soms komt die lente sneller dan je denkt, antwoorden hij.

Terwijl hij zich realiseerde, dat hoop misschien wel het stärkste wapen was.

Later die dag besloten Jelle een wandeling te maken door het noordarplantsoen.

Terwijl hij langs de vijver liep en de koude lucht zijn wangen tintelde, dacht hij na over de impact van het nieuws.

Hij voelde zich op gelucht, maar ook verantwoordelijk om meer te doen.

Om het gesprek over vrede levend te houden.

Achteraf gezien was het misschien maar een klein nieuws bericht.

Maar voor Jelle betekende het een wereld van verschil.

Hij besloot die avond een meel te sturen naar zijn vrienden in Israel.

Gewoon om te laten weten dat hij aan ze dacht.

Want, soms is dat alles wat je kunt doen, laten weten dat je er bent.

Waar ook ter wereld.

Dank je wel voor het luisteren.

Ik kijk er naar uit om morgen weer samen op pat te gaan.

Tot dan.