De Lege Plank in Gouda

Het is een regenachtige dinsdagochtend in Gouda.

De lucht is grijs en de wind waait hard door de smalle straten van de oude binnenstad.

Binnen in de kleine delicatessenwinkel van Thomas is het warm en gezellig.

De winkel ruikt naar vers gebrande noten, oude kaas en zoete olijven.

Thomas, een man van in de veertig met een vriendelijk gezicht, staat achter de toonbank.

Hij maakt een kopje koffie voor zichzelf.

De espressomachine maakt een luid, zoemend geluid.

Terwijl hij wacht op zijn koffie, pakt hij de krant van vandaag.

Op de voorpagina ziet hij een grote, opvallende kop.

Hij leest de zin hardop voor: "Nieuwe maatregel kabinet: geen import meer uit illegaal bezette gebieden." Thomas neemt een slok van zijn hete, bittere koffie en leest het artikel rustig door.

De Nederlandse regering heeft besloten dat winkels en supermarkten geen producten meer mogen verkopen die uit deze specifieke gebieden komen.

Het is een strenge regel die per direct ingaat.

Thomas fronst zijn wenkbrauwen.

Hij weet dat hij een aantal producten in zijn winkel heeft die hij nu moet weghalen.

Hij legt de krant neer en loopt naar de houten stellingen aan de linkerkant van zijn winkel.

Daar staan flessen wijn, potten met olijfolie en dozen met grote, zoete dadels.

Hij pakt een doosje dadels en kijkt naar het etiket op de achterkant.

Ja hoor, dit is precies het gebied dat in de krant werd genoemd.

Thomas voelt een lichte stress in zijn maag.

Hij verkoopt deze dadels al jaren.

Ze zijn ontzettend populair bij zijn vaste klanten.

Maar hij wil natuurlijk geen problemen met de wet, en hij begrijpt waarom de overheid deze beslissing heeft genomen.

Thomas zucht even, maar begint dan meteen aan het werk.

Hij haalt een grote, lege kartonnen doos uit het magazijn.

Voorzichtig pakt hij de doosjes dadels van de plank en legt ze in de doos.

Daarna controleert hij de flessen wijn.

Het glas tikt zachtjes tegen elkaar terwijl hij de flessen verplaatst.

Ook een paar flessen wijn moeten helaas terug naar de leverancier.

De planken zien er nu een beetje leeg en triest uit.

Hij vraagt zich af hoe zijn klanten zullen reageren op deze plotselinge verandering.

Precies op dat moment gaat de deur van de winkel open.

Een koude windvlaag waait naar binnen en de deurbel rinkelt vrolijk.

Het is Lotte, een van zijn trouwste klanten.

Ze draagt een felgele regenjas die helemaal nat is.

Ze schudt haar paraplu uit bij de deur.

Kleine waterdruppels vallen op de donkere, houten vloer.

"Goedemorgen Thomas!

Wat een vreselijk weer, hè?" zegt Lotte met een grote glimlach.

Ze doet haar capuchon af en wrijft haar koude handen over elkaar.

"Goedemorgen Lotte," antwoordt Thomas vriendelijk.

"Het is inderdaad echt herfstweer.

Wat kan ik vandaag voor je doen?" Lotte loopt naar de toonbank.

"Ik zoek die heerlijke grote dadels.

Ik geef dit weekend een feestje voor mijn verjaardag en ik wil mijn beroemde taart bakken.

Daar heb ik precies die dadels voor nodig." Thomas kijkt naar de lege plank en dan weer naar Lotte.

"Alvast gefeliciteerd met je verjaardag, Lotte.

Maar ik heb helaas slecht nieuws over de dadels," zegt hij serieus.

Lotte kijkt hem verbaasd aan.

"Oh?

Zijn ze uitverkocht?

Dan kom ik morgen wel terug." "Nee, dat is het niet," legt Thomas uit.

"Heb je het nieuws vanmorgen gehoord?

Het kabinet heeft een nieuwe maatregel genomen.

We mogen geen producten meer importeren uit illegaal bezette gebieden.

De dadels die jij altijd koopt, komen daar vandaan.

Ik heb ze net allemaal in een doos moeten stoppen.

Ik mag ze niet meer verkopen." Lotte is even stil.

Ze kijkt naar de grote kartonnen doos op de grond.

"Echt waar?

Dat wist ik helemaal niet," zegt ze langzaam.

"Wat jammer van de dadels, want ze waren perfect voor mijn recept.

Maar ik snap het wel.

Regels zijn regels, en de overheid doet dit vast voor een goede reden.

Het is goed dat je je aan de wet houdt, Thomas." Thomas knikt opgelucht.

Hij was bang dat ze boos zou worden.

"Dank je voor je begrip, Lotte.

Maar maak je geen zorgen over je taart.

Ik heb gisteren een nieuwe levering gekregen met dadels uit Tunesië.

Wil je er eentje proeven?

Ze zijn ook erg lekker." Hij opent een nieuw, plastic bakje.

De zoete geur van honing en karamel vult de lucht.

Lotte pakt een dadel en neemt een hap.

Ze kauwt langzaam en haar ogen beginnen te stralen.

"Wow, Thomas!

Deze zijn heerlijk.

Ze zijn misschien nog wel zachter dan de oude.

Geef me hier maar twee bakjes van." Thomas lacht en rekent de producten af.

Lotte stopt de bakjes in haar tas, roept gedag en loopt weer de regen in.

Thomas kijkt haar na door het grote raam.

Hij voelt zich goed.

Veranderingen zijn soms lastig, maar als ondernemer moet je altijd een oplossing vinden.

Hij pakt een stukje krijt en schrijft met mooie letters op zijn schoolbord: "Nieuw in ons assortiment: Heerlijke, zachte dadels uit Tunesië." Het probleem is opgelost.

Tot de volgende.

Alle transcripten op dutchfluency.com slash transcripts.