Ik hoorde dat jullie van gore pannekoeken

Baa! Ik heb zin in iets lekkers.

Ik denk aan pannenkoeken.

Hmm, pannenkoeken.

Mijn vriend Jan houdt ook van pannenkoeken.

Maar Jan is soms een beetje gek.

Gisteren had hij een raar idee.

Zullen we groene pannenkoeken maken.

Vroeg hij.

Groene pannenkoeken?

Ik vond het een beetje gek.

Hoe dan, vroeg ik.

Jan glimlachten.

Met spinatie.

Zij hij.

Ik zag een recept op internet.

We gingen naar de koeelkast.

We hadden melk, eieren en spinatie.

We hadden ook pannenkoekenmix.

Jan pakte de blender.

Hij deed de spinatie en de melk in de blender.

De blender maakte een raar geluid.

Het werd een groene, vieze soep.

Toen deed Jan de groene soep in een kom.

Met de pannenkoekenmix en de eieren.

Hij maakte beslag.

Het beslag was heel groen.

Echt heel groen.

Hij zette de pan op het vuur.

Het vuur was lag, want Jan is voorzichtig.

Hij deed een beetje boter in de pan.

Toen groot hij het groene beslag in de pan.

De pannenkoek werd snel bruin.

Of eigenlijk een beetje zwart.

Jan zei, ik denk dat deze sneller bruin wordt dan normaal.

De pannenkoeken, we bakten veel groene pannenkoeken.

Ze zagen er niet heel lekker uit, maar we wilden ze profen.

Ik nam een hub, het smaakte, een beetje naar spinatie.

Niet heel sterk, maar je profde het wel.

Het was even wennen, Jan vond het lekker.

Ik vind het best lekker, zij hij.

Ik geef deze pannenkoeken een acht.

Ik vond het niet zo lekker, maar het was wel grappig.

Misschien maak ik morgen weer normale pannenkoeken.

Met stroop.

Dat is veel lekkerder.

En niet groen.