🚊 woont's Panic Avontuur

Noah zit aan tafel, hij eet een boaterham, de zon schijnt door het raam, hij kijkt naar buiten, de straat is rustig, hij hoort vogels vluiten.

Het is een mooie ochtend, Noah voelt zich goed, hij pakt zijn telefoon, hij leest het nieuws.

Explosie golf in Nederland staat er, Noah frondst zijn wenkbrouwen, hij leest verder.

Bijna even veel aanslagen als vorig jaar, Noah voelt zich niet meer zo rustig, hij denkt aan zijn familie, zijn broer Ahmed woont in een drukke stad, Noah beeld Ahmed.

Hoi Ahmed, zeg Noah, heb je het nieuws gelezen? Ahmed zucht. Ja, ik zie het ook, het is niet leuk, Noah knikt. Ook al ziet Ahmed dat niet.

Ben je oké? Vraag Noah. Ja, ik ben oké zeg het Ahmed, maar ik let extra goed op. Noah denkt na, hij voelt zich een beetje bang.

hij kijkt naar de straat, alles lijkt normaal, maar het nieuws blijft in zijn hoofd. Wat kan ik doen? Denkt hij.

Hij besluit voorzichtig te zijn, hij spreekt met zijn buuren.

Hebben jullie het nieuws gehoort? Vraag Noah? Ja, zeg eens, iedereen prater over, ze voelen zich een beetje bang.

Noah denkt na over zijn dag, hij besluit een wandeling te maken, hij loopt naar het park, hij ziet kinderen spelen, ze lachen en rennen, dat maakt hem rustig.

Hij ademt diep in, het komt goed, denkt hij. We letten op elkaar. Als hij terug naar huis loopt, voelt hij zich beter. Hij denkt aan zijn gesprek met Ahmed. We zijn er voor elkaar, denkt hij.

En dat is belangrijk. Tuis pakt hij weer zijn telefoon, hij leest een ander nieuws bericht.

Lotte in de trein staat er, het is druk, Noah glim lacht.

Het leven gaat door, hij voelt zich kan, hij sluit zijn ogen en denkt aan de mooie dag.

Dank je wel voor je gezelschap vandaag. Morgen gaan we daar weer vol en toessas met tegenaan.