🌊 loopt en de Phone-Phantom Transformatie

Jure staat op, het is ochtend, hij is in zijn keuken, hij maakt koffie.

De zon schijnt door het raam, Jure voelt zich blij, hij hoort een vogelzingen.

Wat een mooie dag, zegt hij tegen zichzelf.

Hij pakt zijn kop koffie en loopt naar de tafel.

Op de tafel ligt een krant, hij ziet de titel, hoe nu verder in Venezuela en NK Shorttrack Lewwarden.

Jure lees de krant.

Hij denkt na.

Venezuela is ver weg, denkt hij.

Maar het Shorttrack is hier in Nederland, dat vindt hij leuk.

Jure pakt zijn telefoon, hij belt zijn vriend Max.

Hoi Max, heb je het nieuws gezien, vraagt Jure.

Max antwoord.

Nee, wat is er dan? Jure vertelt.

Er is Shorttrack in Lewwarden.

Wil je mee? Max lacht.

Ja, dat lijkt me leuk.

Wanneer gaan we?

Jure en Max maken een plan, ze gaan samen naar Lewwarden.

Jure voelt zich blij, hij gaat zijn tas pakken, Jure denkt aan de schaters.

Ze zijn snel, denkt hij.

Ik wil ze zien, op de dag van het Shorttrack stappen Jure en Max in de trein, ze praten en lachen, ze zijn opgewonden.

Het is druk, zegt Jure.

Ja, veel mensen willen schatzen zien, zegt Max.

Bij de eisbaan horen ze muziek.

Jure voelt de kou van het eis.

Hij ziet de schaters, ze gaan snel.

Jure klapt in zijn handen.

Wat zijn ze goed?

Roept hij, Max knikt.

Ja, echt geweldig.

Na de wedstrijd gaan ze naar huis.

Jure denkt aan de dag, hij voelt zich blij, hij heeft iets nieuws gezien.

Wat een mooie dag, zegt hij tegen Max.

Ze lachen samen.

Het is een dag om nooit te vergeten.

Bedankt voor het luisteren en morgen gaan we weer op avontuur.

Tot dan.