✨ Rust-Rush door Marloes

Maar Loes stond vroeg op die ochtend.

De zons geen veld door de gordijnen van haar slaapkamer in een klein dorpje aan de rand van de Veluwe.

Ze strekte zich uit en luisterde naar het geluid van vogels, die vrolijk vloten.

Vandaag had ze een vrije dag en ze besloot een lange wandeling te maken door de bossen.

Met een thermoskant vol warme koffie en een boteram met kaas in haar rugzak.

Vertrok ze met een glimlach op haar gezicht.

Bij de ingang van het boss ontmoeten ze haar buurvrouw.

Anja, goede morgen, maar Loes, heb je in het nieuws al gehoord vroeg Anja opgewonden.

Maar Loes schudden haar hoofd.

Wat is er aan de hand?

Vroeg ze nieuwsgieren terwijl ze haar rugzak wat beter op haar schouder plaats te.

De bevelvoerder van de brandweer hier in het dorp is op non-actief gesteld.

Hij wordt verdacht van brandstichting.

Zij Anja met een opgewonden tone.

Maar Loes was verbast.

Echt waar?

Dat klinkt als een slechte film, antwoorden ze.

Ze kon zich niet voorstellen dat iemand die branden zou moeten blussen,

zelf de oorzaak zou kunnen zijn.

Samen liepen ze verder het boss in, terwijl Anja meer vertelde.

Ze zeggen dat hij al een tijdje verdachte dingen deed.

Maar dat hij nu op non-actief is gezet, dat had ik nooit verwacht.

Maar Loes knikten.

Het idee dat iemand die je vertrouwt om je te beschermen, misschien zelf gevaarlijk is,

maakte haar ongemakkelijk.

Na de wandeling ging Marloes terug naar huis en zette de radio aan.

Het nieuws werd bevestigd en er werd gezegd dat er een onderzoek ganden was.

Ze voelde een mix van nieuwsgierenheid en bezorgheid.

Wat als er meer branden zouden komen?

En wie kan je dan nog vertrouwen?

Die avond zat Marloes op de bank en dacht na over wat er gebeurd was.

Ze pakten haar telefoon en stuurde een bericht naar haar vrienden in de beurt.

Hebben jullie het gehoord over de brandweerkommandant?

Wat een toestand.

Ze vroeg zich af, hoe het onderzoek zou verlopen en of de waarheid snel naar boven zou komen,

terwijl ze haar t-drunk besloot Marloes dat ze niet zo maar stil zou zitten.

Ze wilden meer te weten komen over wat er gebeurd was en hoe ze haar gemeenschap kon helpen.

Misschien kon ze zich aansluiten bij de buurtwacht of vrijwilligers werk doen bij de brandweer.

Ze wist dat ze iets kon bijdragen, hoe klein ook.

Marloes legde haar kopje neer en glimlachten.

Het was een onverwachten dag geweest, maar ze voelde zich vast beraden.

Ze zou niet alleen maar toekijken, ze zou actie ondernemen.

En met die gedachte ging ze slapen, klaar voor wat de volgende dag zou brengen.

Dank je wel voor het luisteren.

Morgen gaan we samen weer op ontdekking.