De bus die nooit komt

Ik denk terug aan vorig jaar, toen had ik nog een auto, een kleine grijze Toyota, niet mooi, maar wel betrouwbaar.

Elke ochtend stapt ik in, zette de radio aan en reet naar mijn werk, geen stress.

Maar ja, iedereen zei, de auto wegdoen is beter voor het milieu, het openbaar vervoer is prima, dus verkocht ik mijn auto.

Dom, dom, dom, de bus komt eindelijk, hij is te laat, zoals altijd, de deuren gaan open met een zuchtend geluid, de bus is vol, ik moet staan.

Een man met een grote rugzak duwt tegen me aan. Het ruikt naar natte jassen en koffie.

De bus rijdt langzaam, bij elke halte stopt hier en daar stappen meer mensen in dan eruit gaan.

Naast me zit een jonge vrouw, ze kijkt boos op haar telefoon.

Weer 10 minuten vertraging, zegt ze hard. Ik kom nooit op tijd op mijn werk, ik knik.

Ik heb mijn auto verkocht, zeg ik, dat was een fout, ze lacht kort.

Iedereen zegt dat je de auto moet wegdoen, maar niemand zegt hoe je dan op tijd komt.

De bus stopt bij utrechtcentraal, ik stap uit, mijn jas is nat, mijn schoenen zijn nat, ik ben al moe en de dag moet nog beginnen.

Op het peron staat een groot digital bord. Alle treinen hebben vertraging.

Een omroepstem zegt door een zijnstoring rijden er minder treinen.

Ik zucht, natuurlijk. Ik denk aan de reddit post die ik gisteren las.

Iemand schreef, het is volledig mijn eigen schuld dat ik niet een kwartier voor vertrek bij de bus halte sta.

Omdat jullie besluiten een potjes paket die te hustelen met de bussen.

Dat is precies hoe ik me voel. De bussen rijden niet volgens een schema, ze rijden volgens een spel.

Een spel dat ik niet snap. Elke dag opnieuw, ik bel mijn baas, ik kom later zeg ik.

De bus was te laat en de trein heeft vertraging, mijn baas zucht.

Dat is de derde keer deze week, zeg hij.

Ik weet het, zeg ik. Sorry, hij zegt niets.

Ik hoor hem tippen op zijn toetsenbord, dan hangt hij op.

Ik loop naar de kieën.

Even tussen door, bedankt voor het luisteren.

Reageer onder deze aflevering of stuur me een DM op Instagram, dan stuur ik je een speciale kortingskode voor de interactieve versie van deze aflevering.

Veel plezier verder met het verhaal.

Dat is kop het station. Ik koop een kop koffie.

De koffie is heet en bitter. Ik kijk naar de mensen om me heen.

Iedereen haast zich. Iedereen is geiriteerd.

Een man in een pak rend naar een peron, hij mis net de trein, hij slaat met zijn vuis tegen een paal.

Elke dag roept hij. Elke dag hetzelfde.

Ik denk aan mijn oude auto. De grijze Toyota.

Ik zie hem nog vormen. De stoelen waren een beetje fies.

De radio deed het soms niet.

Maar hij bracht me altijd waar ik moest zijn.

Op tijd, zonder stress, zonder natte jassen, zonder omroep berichten over zijn storingen.

Natuurlijk weet ik dat de auto niet goed was voor het milieu.

Ik wil ook een betere wereld.

Maar waarom moet dat zo moeilijk zijn?

Waarom kunnen de bussen niet gewoon rijden zoals ze beloven?

Waarom is elke dag een verrassing?

En niet een leuke verrassing?

Maar een verrassing waar door je te laat komt?

Ik drink mijn koffie op.

Ik gooi het bekerje in de prullenbak.

Dan zie ik op het bord dat mijn trein over 5 minuten gaat.

Misschien. Als er geen nieuwe storing is.

Ik loop naar het peron.

De trein staat er al.

Ik stap in. De trein is vol.

Maar ik vind een plek bij het raam.

Buiten zie ik de stad voorbij geleden.

Natte straten, grijze lucht, mensen met paraplus.

Ik denk aan de reddit post.

Elke dag herinner transdev mij eraan.

Dat het misschien toch een fout was om de auto weg te doen.

Ja, precies dat. Elke dag.

Maar vandaag ga ik het anders doen.

Ik ga niet meer boos worden.

Ik ga gewoon eerder weg.

Een kwartier eerder.

Misschien helpt dat.

Misschien niet.

Maar ik probeer het.

De trein rijdt langzaam.

Ik sluit mijn ogen.

Ik hoor het geluid van de wielen op de reels.

Takke takke takke.

Ik ruik de koffie van de vrouw naast me.

Ik voel de telefoon in mijn zak trillen.

Een bericht van mijn baas.

Je hoeft vandaag niet te komen.

We regelen het wel.

Ik kijk naar het bericht.

Ik weet niet of ik blij moet zijn of verdrietig.

Ik ben gewoon moe.

Ik stap uit bij het volgende station.

Ik loop naar buiten.

De lucht is nog steeds grijs.

Maar het regent niet meer.

Ik zie een bus halten.

Bus 12 komt er aan.

Op tijd.

Ik glim lag.

Misschien is het vandaag toch een goede dag.

Ik stap in.

De bus is leeg.

Ik ga zitten.

Ik kijk uit het raam.

En ik denk.

Morgen neem ik gewoon de fiets.

Dat is pas echt Nederlands.

En de fiets komt altijd op tijd.

Nou ja, bijna altijd.

Tot de volgende.

Open de interactieve speler op Dutchfluency.com.

Slash transcripts.

Tick op een woord als je vastloopt.

Bedankt voor het luisteren naar Dutch fluency.

Op Dutchfluency.com vind je de transcript en oefeningen.

Spreek Nederlands.

Zelfs als je stottert.

Tot de volgende keer.