B1 Dutch - SS396 - Zorgen om geld in Scheveningen (Fenna & haringkraam) - Learn Dutch

Nou, Venna stond van middag bij de haarinkraam aan de rand van scheeveningen met zo'n houten

vorkje in haar hand als of het een serieus instrument was.

Ze had net haar ove chipkaart tegen het paaltje gehouden en was blijven hangen omdat ze nog

even de krant lezen wilde op haar telefoon niet omdat ze zo nieuws junk is maar omdat ze haar

boodschappen leistje in haar hoofd proberen te laten passen bij haar bankrekening.

Zoals zo vaak dacht ze, als ik nu niet oplet, ben ik volgende week weer aan het puzzelen

met geld als of het een kinderplaatje is.

In de lucht hingen de geur van uu en zilte vis en Venna keek naar de prijzen op het bord.

Ze fronsten.

Was dat altijd al zo?

Montpel dusen, meer tegen zichzelf dan tegen iemand anders.

Een man naast haar bestelde extra oudjes als of dat gratis was.

Venna vond dat knap echt waar.

Jo, en toen kwam het nieuws haar letterlijk tegemoet via het kleine radiootje van de Kramhouder.

De stem klonk serieus, grote zorgen onder Nederlanders over persoonlijke financiën door de oorlog in het midden oosten.

Venna keek op net als of de radio haar naam had gezegd.

Horde je dat?

Vroeg ze aan de Kramhouder, die halde zijn schouders op en plakten met een stikker apparaat,

een nieuw prijs stikkertje op een pot ou geurken.

Ik hoor het elke dag en elke dag mag ik weer uitleggen waarom alles duurder wordt.

Daas ook wat.

Venna lacht de kort, maar haar buik trok samen.

Ik heb het gevoel dat ik minder kope, maar toch meer betaal.

Achter haar, zij een vrouw.

Kom op zeg.

Gisteren was mijn energierekening weer hoger.

Ik dacht dat ik een fout had gemaakt.

Venna draaiden zich om.

Ik ben Venna, zij ze, als of dat iets oplosten.

Jara, zij de vrouw.

Ik heb zelfs mijn spaardool verlagt.

Eerst wilde ik een buffer.

Nu wil ik gewoon geen stress.

De Kramhouder knikten.

Net?

Mensen vragen mij ook.

Wat moet ik dan eten?

Nou, haaring blijft haaring, maar de wereld doet net als of hij.

Een supermarkt is zonder aanbiedingen.

Venna keek naar haar telefoon en open de de NOS link.

Ze las zinnen over onzekerheid, over prijzen, over mensen die bang zijn voor de komende maanden.

Hoe wel ze zichzelf altijd best nuchterfond, voelden ze toch een prik van paniek.

Achteraf gezien had ze alweer kleine signalen genieerd.

Vaker nezeg het tegen iets leuks, vaker rekenen in haar hoofd.

Zullen we een terrasje pakken, flapte ze eruit tegen Jara, meer om te ademen dan om koffie.

Jara ginnekten.

Met dit budget, we kunnen ook gewoon op dat muurtje zitten.

Dit is het, dacht Venna.

En ze schoot zelf ook in de lach.

Ze gingen zitten met een beker water uit een tapend en deelde een portie kibbeling,

als of het een feest maal was.

Op weg naar het binnenhof liep Venna langs het plein en moesten ineens denken aan Levi,

die ooit bij het maalieveld met een papierenbakje friedstond te doen,

als of hij de wereld ging redden.

En aan luik in het zeheld en kwartier handen diep weggestopt,

als of zorgen daar verdwijnen.

Ze tippte zannen één bericht, hoe hou jij overzicht als alles duurder voelt,

thuis maak de Venna een simpel plan, vaste kosten op schrijven,

een dag per week, nee tegen impuls aankopen en wel ja tegen een gesprek,

niet omdat het nieuws ineens weg was, maar omdat ze niet alleen hoefte te rekenen.

Lekker bezig Venna, dacht ik.

Nou, het volledige transcript is gratis te lezen op Dutch Fluency.com.

De tuleptrainer heeft het klaarstaan als je interactief wil oefenen, tot morgen.