Ik hoorde dat jullie van gore pannekoeken

Ik zat thuis en dacht wat zal ik vandaag eens eten.

Ik had zin in iets lekkers, maar ook iets gezond.

Toen herinnerde ik me iets schappers dat ik online had gezien.

Iemand had groene pannenkoeken gemaakt.

Ik ging naar de koekast.

Ik had melk, eieren en spinatie.

Dat is perfect.

Ik had ook een pak pannenkoekenmix.

Het was meer graene, dus dat is nog beter.

Ik dacht, waarom niet?

Ik probeer het gewoon.

Het recept was makkelijk.

Eerst deed ik de spinatie en de melk in de blender.

De blender maakte een raar geluid, maar het werkte.

Het werd een groene, dikke vloeistof.

Daarna deed ik de pannenkoekenmix en de eieren erbij.

Ik roerde alles goed door elkaar.

Het beslag was nu groen.

Ik zette de pan op het vuur.

Het vuur moest laag, want anders zouden de pannenkoeken te snel bruin worden.

Ik deed een beetje boter in de pan.

Toen gote ik een beetje beslag in de pan.

Het begon te bakken.

Het rook een beetje anders dan normale pannenkoeken.

De pannenkoek werd snel bruin.

Ik draai de hem om.

De andere kant werd ook bruin.

Ik had de pannenkoek uit de pan en legde hem op een bord.

Hij was groen en bruin.

Het zag een beetje gek uit.

Ik proefde de pannenkoek.

De smaak was interessant.

Je proefde de spinatie, maar niet heel sterk.

Het was subtiel.

Het was even wennen, maar ik vond het eigenlijk best lekker.

Ik maakte nog een paar pannenkoeken.

Ik had ze met stroop.

Het was een beetje raar.

Groene pannenkoeken met stroop, maar het was lekker.

Ik was blij dat ik het had geprobeerd.

Soms moet je gewoon iets nieuws proberen, toch?

Zelfs als het groene pannenkoeken zijn.

Misschien maak ik ze volgende week weer.

Maar dan misschien met een beetje minder spinatie.

Of misschien juist met meer.

Wie weet.