Over de schandelijke val van een dienaar der wet

koopman uit Amsterdam in dit jaar des Heren 1850. Sta hier met open mond en kan mijn oren

niet geloven. Twee mannen, samen een biologisch kind, door experimentele ontwikkelingen in de

voortplantingstechnologie. Zijt gij soms door de duivel bezeten of hebt gij te veel van die nieuwe

gaslampen ingeademd die de dokters nu overal aanprijzen. De schepper heeft de mens geschapen als man

en vrouw. En de natuur, zelf. Zo duidelijk als de bijbel ons leert in genesis, heeft bepaald dat een kind

voortkomt uit de vereniging van man en vrouw, door het wonder van het huwelijk en de zegen gods.

Hoe in 's hemelsnaam zou een man een kind kunnen dragen of baren? Waar zou dat kind dan groeien?

In een glazen fles op een laboratoriumtafel? Als een of ander monster uit het kabinet van Dr. Frankenstein,

waarover die Engelse dame Shelley schreef. En dan nog wel twee mannen. Dat is niet alleen tegen de

natuur, dat is regelrechte godslastering. Zelfs de meest geleerde professoren aan de universiteit

van Leiden of de Sorbonne zouden u voor gek verklaren. We kennen nog nauwelijks de werking van het bloed,

de humoren, de gal en de sappen des lichaams. En gaat gij mij vertellen dat mannen voortaan kinderen

kunnen maken, zonder vrouw. Nee, mijn heer. Dit is of een slechte grap. Of het werk van een krankzinnige

alchemist die met de duivel zelf in zee is gegaan. Zeg mij eens eerlijk. Heb je dit uit een of ander duister boek

uit de toekomst? Of zijt gij gewoon de kluts kwijt? Want als dit waar zou zijn, dan is de hele orde

der schepping op zijn kop gezet. En vrees ik dat het einde der tijden nabij is. Vertel verder als

gij durft, maar bespaar mij de details. Mijn maag is zwak vanmorgen.