Horloge-verkoop loopt uit de hand in Utrecht

Het is een rustige zaterdag ochtend in Utrecht.

De lucht is grijs en het regent een beetje.

De regen tikt zachtjes op de rame van de winkels.

In de stad is een kleine winkel.

De winkel verkoopt duren verloogjes.

De winkel heet de tijd.

Er hangt een bord op de deur.

Nieuwe horloze, limited edition.

Veel mensen zijn nieuwsgierig.

Er staat een lange rij voor de deur.

Mensen willen het nieuwe horloze kopen.

Het horloze is heel populair.

De rij wordt steeds langer.

Mensen hebben paraplus en jassen aan.

Het ruikt naar natte bladeren en regen.

In de winkel werkt een jonge man.

Hij heet Mark.

Mark is de eigenaar.

Hij is 28 jaar.

Hij draagt een witschurt en een zwarte broek.

Hij is zenuwachtig.

Het is druk vandaag, denk hij.

Ik hoop dat alles goed gaat.

Hij kijkt naar de rij buiten.

De mensen staan te wachten in de regen.

Mark wordt het geluid van de regen op het raam.

Hij ruikt de koffie die hij net heeft gezet.

Hij drinkt een slokje.

De koffie is warm.

Om tien uur gaat de winkel open.

De mensen komen snel naar binnen.

Iedereen wil het nieuwe horloze zien.

Het horloze is mooi.

Het is zilver met een blauwe wijzerplaat.

Het kost 500 euro.

Dat is veel geld.

Maar mensen willen het toch kopen.

De winkel is klein en vol.

Mensen staan dicht bij elkaar.

Het ruikt naar parfum en regenjas.

Mark wordt veel stemmen.

Iedereen praat door elkaar.

Plotseling gaat het miss.

Twee mannen beginnen te duwen.

Ik was eerst.

Roep de man.

Nee, ik.

Roep de andere man.

De rij wordt onrustig.

Mensen praten hard.

Een vrouw zegt rustig rustig.

We kunnen allemaal wachten.

Maar de mannen luisteren niet.

Ze trekken aan elkaar's jas.

Een man valt op de grond.

Zijn bril breekt.

Hij roept.

Mijn bril.

Ik kan niet zien.

De mannen duwen en trekken.

De sfeer is gespannen.

Mark komt even tussen door.

Bedankt voor het luisteren.

Reageer onder deze aflevering.

Of stuur me een DM op Instagram.

Dan stuur ik je een speciale kortingskode

voor de interactieve versie van deze aflevering.

Veel plezier verder met het verhaal.

Mijn snel naar voren.

Stop!

Stop!

Dit is niet normaal.

Roep hij.

Maar de mensen horen hem niet.

Het is een gaal's.

Er vliegen papieren door de lucht.

Een tafel valt on.

De horloses liggen op de grond.

Gelukkig zijn ze niet kapot.

Mark voelt zijn hard snel kloppen.

Hij is bang.

Hij denkt aan de dag dat hij de winkel opende.

Toen was het rustig en blij.

Nu is het anders.

Dan komt de politie.

Twee agenten komen de winkel binnen.

Wat is hier aan de hand?

Vraagte een agent.

Mark zegt.

De verkoop loopt uit de hand.

Mensen vechten.

De agenten praten met de mensen.

Langzaam wordt het rustig.

De twee mannen moeten meener buiten.

Ze krijgen een boete.

De andere mensen wachten geduldig.

Maar Mark is moe.

Hij zucht diep.

Hij vecht het zwet van zijn voorhoofd.

Na een uur is het weer rustig in de winkel.

Mark kijk naar de rommel.

Hij ruimte spullen op.

Een mevrouw komt naar hem toe.

Gaat het?

Vraagt ze?

Ja, het gaat wel.

Zegt Mark.

Maar dit was niet leuk.

Ik wilde alleen maar horloses verkopen.

De mevrouw lacht.

Volgende keer beter, zegt ze.

Mark lacht ook.

Hij voelt zich een beetje beter.

Hij denkt dit was een gekke dag.

Ik hoop dat het nooit meer gebeurt.

Maar de winkel blijft die dag dicht.

Mark zet een bord op de deur.

Gesloten door omstandigheden.

De mensen gaan weg.

Sommige zijn boos.

Maar de meeste mensen begrijpen het.

Mark gaat naar huis.

Hij is moe, maar ook opgelucht.

Hij drinkt een kopje tee en kijkt naar de regen buiten.

De regen valt nog steeds zachtjes.

Hij hoort het geluid van de regen op het raam.

Hij ruikt de tee.

Hij denkt na over de dag.

Hij was bang, maar het is goed gekomen.

Morgen is een nieuwe dag, denkt hij.

En hij lacht zachtjes.

Tot de volgende.

Open de interactieve speler op Dutchfluency.com slash transcripts.

Tick op een woord als je vastloopt.

Bedankt voor het luisteren naar Dutch fluency.

Op Dutchfluency.com vind je de transcript en oefeningen.

Spreek Nederlandse, zelfs als je stottert.

Tot de volgende keer.