The Hidden Agenda of the Protest

Hallo allemaal, ik ben Rick, jullie leraar uit Den Haag.

Vandaag heb ik een belangrijk verhaal voor jullie.

Het gaat over het nieuws.

Het is een koude avond in Gouda, de lucht is donker, de wind waait hard.

Op het grote plein in het centrum staan veel mensen.

Ze schreeuwen hard, ze hebben grote borden in hun handen.

Op de borden staat geen asielzoekers hier.

En onze stad is vol, Pieter staat aan de rand van het plein.

Hij is een rustige man, hij woont al 30 jaar in Gouda, hij draagt een dikke jas tegen de kou.

Hij kijkt naar de groep mensen, hij hoort de harde stemmen, er komt een nieuw asielcentrum in de stad.

Pieter vindt dat een beetje spannend, maar hij is niet boos.

Waarom zijn deze mensen op het plein zo boos?

Waarom schreeuwen ze zo hard?

Naast Pieter staat zijn vriend Johan.

Johan leest elke dag veel nieuws op het internet.

Kijk goed Pieter, zegt Johan.

Pieter kijkt naar de mannen met de borden.

Hij kent deze mannen helemaal niet.

Ze komen niet uit zijn wijk, het zijn vreemde mensen.

Wie zijn dat?

Vraagt Pieter.

Wonen zij in Gouda, Johan zucht.

Nee, dat klopt, antwoordt hij.

Ze wonen hier niet.

Ik heb de krant gelezen.

Dit is een extreemrechtse groep, een radicale groep.

Pieter is verbaasd, maar waarom zijn ze hier?

In onze stad?

Ze gebruiken ons, zegt Johan.

Ze willen dat de mensen in Gouda bang zijn.

Ze maken de mensen boos.

Als de mensen bang zijn, worden ze misschien lid van hun groep.

Ze geven niets om onze stad.

Pieter ziet een man met een megafoon.

De man schreeuwt hard.

Pieter ziet dat sommige buren uit Gouda meedoen.

Ze schreeuwen nu ook.

Pieter voelt zich verdrietig.

Hij ruikt de koude winterlucht.

Hij hoort de boze woorden.

Gouda is normaal een rustige stad.

Mensen praten met elkaar.

Ze drinken samen koffie.

Ze schreeuwen niet.

Ze maken onze buurt kapot.

Zegt Pieter.

Ja, zegt Johan.

Ze zoeken problemen.

Ze gebruiken het asielcentrum als een excuus.

Het echte doel is macht.

Ze willen meer leden en meer geld.

Pieter schudt zijn hoofd.

Hij kijkt naar buurvrouw De Vries.

Zij staat ook op het plein.

Ze kijkt heel bang.

Pieter loopt naar haar toe.

Hallo, mevrouw De Vries.

Zegt Pieter vriendelijk.

Oh, hallo Pieter, zegt ze.

Ik ben een beetje bang voor de nieuwe mensen in het asielcentrum.

Pieter glimlacht warm.

Dat begrijp ik.

Maar de mannen die nu schreeuwen komen niet uit Gouda.

Ze willen ons alleen maar bang maken.

Ze willen dat wij boos worden.

Mevrouw De Vries kijkt naar de man met de megafoon.

Echt waar?

Wonen ze niet hier?

Nee, zegt Pieter.

Ze gebruiken onze angst.

Laten we naar huis gaan.

Het is koud.

Mevrouw De Vries knikt.

Ze snapt het nu.

De boze mannen op het plein zijn niet eerlijk.

Pieter, Johan en mevrouw De Vries lopen samen weg.

Ze lopen de donkere straat in.

De harde stemmen worden zachter.

Pieter voelt zich beter.

Hij weet nu de waarheid.

Mensen moeten praten, niet schreeuwen.

Tot de volgende.

Alle transcripten op Dutchfluency.com slash transcripts.

Bedankt voor het luisteren naar Dutch fluency.

Op Dutchfluency.com vind je de transcript en oefeningen.

Spreek Nederlands, zelfs als je stottert.

Tot de volgende keer.