The Office Borrel

partner situations there is, the office Borrel, specifically the Christmas Borrel. Hotel Bar,

Utrecht, bitterballen going cold on a tray, 20 people who all know each other and you know precisely

one of them, your partner who has already been pulled away by a colleague. Now the Borrel is a

Dutch institution. It is after work drinks, yes, but it is also a social ritual with its own rules,

people cluster in tight groups, the conversation moves fast and the moment someone hears your accent,

there is a very good chance they will switch to English to help you. They mean well,

but that switch can leave you feeling invisible, like a guest rather than a participant.

Today's scene is Sarah at Thijs's office Christmas borrel. She is approached by Thijs's manager,

a man called Frank. He is friendly, he is direct, and he will absolutely pivot to English if she

lets him. Here are three things I want you to listen for. First, watch how Sarah deflects the classic

Dutch opener, so what do you do by turning it back into a question of her own. It is a neat trick that

buys her time and keeps the conversation moving forward. Second, listen for the phrase she uses as

small talk filler when the room is busy and the silence gets awkward. It sounds natural, it sounds

Dutch, and it works in almost any crowded social setting. Third, and this is the big one, notice exactly

how she refuses the English switch. Not rudely, not apologetically, just firmly and warmly.

In Dutch. Right. Coat check is that way. Let's go in.

Als manager ben je nooit echt vrij op zo'n borrel, toch? Maar ik probeer er het beste van te maken.

Heb je al bitterballen geprobeerd? Nog niet, maar ik wil ze zeker proberen.

Gezellig dat het zo druk is vanavond, hè? Ik had niet verwacht zo veel mensen te zien.

Ja, dit jaar is de opkomst echt super goed. Normaal haken er altijd een paar af, maar iedereen is er nu.

Thijs was blij dat jij mee kon komen. Hij praat veel over je, hoor.

O ja? Dat is lief. Ik vind het wel een beetje spannend, al die nieuwe mensen leren kennen ineens.

Ach, dat valt reuze mee. Iedereen is heel aardig. Hoe lang woon je al in Nederland?

Bijna twee jaar nu. Het gaat steeds beter met mijn Nederlands, maar het blijft oefenen.

Ja, dat hoor ik, je spreekt het al goed! You know, if it's easier, we can just,

Nederlands graag, ik oefen. Maar bedankt, echt.

Ha, natuurlijk! Goed van je. Dan houden we het in het Nederlands.

Zeg, woon jij dan in Utrecht, of...?

Ja, we wonen in Lombok. Ik vind het een leuke wijk, heel veel verschillende mensen.

O ja, Lombok is top. Mijn dochter woont ook daar, in de Kanaalstraat.

Kleine wereld, hè?

Echt wel! Misschien zijn ze buren. Hoe oud is je dochter?

Zevenentwintig.

Ze studeert nog,

doet een master aan de UU.

En jij, ben je hier voor Thijs gekomen, of had je al plannen om naar Nederland te verhuizen?

Eerlijk gezegd een beetje allebei.

Ik had al interesse in Europa,

en toen... ja,

toen kwam Thijs.

Dat is een goed antwoord.

Thijs is een goede vent, hoor. Echt waar.

En, wil je nog wat wijn?

Ik ga toch even naar de bar.

Ja, lekker, dank je wel.

Doe je ook even groeten aan Thijs als je hem ziet?

Ik ben hem kwijt in de menigte.

Ha, hij staat vast bij het eten.

Dat is zijn vaste plek op elk feest.

Ik stuur hem even jouw kant op.

Geweldig, dank je Frank.

Fijne avond nog!

Jij ook!

En welkom bij het team, zeg maar.

Take away one.

This is Sarah, turning the what do you do question back around.

Notice the word eigenlijk in there.

It softens it.

Makes it sound curious rather than deflecting.

You can use this anywhere.

At a borrel, at a birthday, at a family dinner.

When someone asks you something you are not ready to answer, ask them first.

It is not rude.

In Dutch culture,

it is actually quite natural.

Take away two.

Gezellig dat het zo druk is.

This little phrase is gold.

It fills a pause.

It sounds genuinely Dutch.

And it almost always gets a warm response.

You are not just saying it's busy.

You are framing the busyness as something cozy,

something good.

That is very Dutch.

Keep it in your pocket for any crowded social situation.

Take away three.

Nederlands graag,

Ik oefen.

This is the phrase that protects everything else.

Five words.

No apology.

No long explanation.

Just a clear, warm signal that you want to stay in Dutch.

Most Dutch people will respect it immediately,

just like Frank did.

Practice saying it until it feels effortless.

Because the moment you need it,

you will not have time to think.

The borrel will always feel a little chaotic.

That is fine.

Your job is not to be fluent.

Your job is to stay in the conversation.

Tot de volgende keer.

Blijf oefenen.

Het komt echt goed.