De Brief voor de Burgemeester

Het is woensdagochtend in Breda.

De zon schijnt, maar het is koud.

Ik heet Peter en ik werk bij de gemeente.

Mijn baas is de burgemeester.

Zij is een sterke vrouw.

Ze werkt heel hard voor de stad.

Ik drink mijn koffie en kijk naar de e-mails.

Dan zie ik iets raars.

Er ligt een brief op mijn bureau.

De envelop is wit en er staat geen naam op.

Ik open de envelop.

Mijn handen trillen een beetje.

In de brief staat een doodsbedreiging.

Er staat: “Wij kennen jouw adres.

Jij moet stoppen.” Ik schrik heel erg.

Ik bel meteen de politie.

De politie zegt dat ik rustig moet blijven.

Ze komen snel naar het gemeentehuis.

Twee agenten praten met de burgemeester.

Zij blijft kalm, maar ik zie dat ze bang is.

De politie onderzoekt de brief.

Ze vinden vingerafdrukken.

Dat is goed nieuws.

De volgende dag horen we meer.

De politie heeft vier mannen opgepakt.

Ze zijn jong en ze komen uit Breda.

De mannen zaten in een café.

Ze hadden een plan, maar de politie was sneller.

De burgemeester is opgelucht.

Ze zegt: “Bedankt voor jullie hulp.” Ik ben ook opgelucht, want ik was echt bezorgd.

De mannen zitten nu vast.

Ze moeten voor de rechter komen.

De burgemeester blijft haar werk doen.

Ze loopt door de stad en praat met mensen.

Ze is niet bang, want de politie beschermt haar.

Ik bewonder haar moed.

Deze week leer ik iets belangrijks.

Een bedreiging is nooit oké.

Je moet het altijd melden bij de politie.

Samen maken we de stad veilig.

Ik drink nog een kop koffie.

De zon schijnt nog steeds.

Breda is een fijne stad.

Vandaag voel ik me weer veilig.

De vier mannen hebben spijt, denk ik.

Maar spijt komt later.

Eerst komt de rechter.

Tot de volgende keer.