B1 Dutch - SS042 - Ben ik nou gek! - Learn Dutch

Ik was veel te vroeg, dus besloten ik een terrasje te pakken in de luchthaven.

En daar te genieten van mijn zeldzame frijetijd.

Terwijl ik daar zat, merkte ik op dat er drie jonge mannen aan het werk waren.

Ze waren bezig met het ophalen van de afwas van de verschillende tafeltjes.

Ze spraken Nederland's, maar met een dik accent, dikker dan dat van iemand die net begonnen was met Nederlandse lesen.

Ze droegen trainingsbroeken, wat in mijn ogen een merkwaardige keuze was om naar je werk te dragen.

Het trio was luidruchtig en het onderwerp van hun gesprek was hun nieuwe vrouwelijke collega.

Ze maakte respectlosen opmerkingen over haar en één van hen verklaren zelfs dat hij wel even met haar naar bed zou gaan.

Hun woord keuze was nogal grof, vol met scheldwoorden en vulgeren uitdrukkingen.

Dit alles terwijl er klanten om hen heen zaten, waaronder ik zelf.

Hoe wel ik normaal gesproken, iemand ben die graag in zijn comfortzone blijft, besloot ik toch om mijn gokje te wagen

en hen aan te spreken op hun gedrag.

Achteraf gezien had ik kunnen verwachten dat ze vell zouden reageren en in discussie zouden gaan.

Ze verdedigde hun gedrag en bewerden dat er niets miss was met hun opmerkingen.

Ik probeerde hen uit te leggen dat het respectloos was om zo over vrouwen te praten, vooral in een openbare ruimte zoals deze.

Hun reactie was echter niet wat ik had verwacht.

In plaats van zichte veront schuldigen, schoten ze in een verdedigingsmodus en begonnen ze met de beschuldigen van inmenging in hun zaken.

Het leek wel als of alle logica over bordging en dit was duidelijk geen zuiveren koffie.

Ik was behoorlijk gefrustreerd door hun reactie.

Als ik hun manager was geweest had ik hen opstaande voetont slagen voor hun onprofessionelige gedrag.

Maar helaas, ik was slechts een passagier wachtend op mijn vlucht.

Dit hele voorval bracht me wel aan het denken.

Is het normaal dat jonge mannen zou over vrouwen praten?

Moeten we zulke gedragingen accepteren omdat jongens nu eenmaal jongens zijn?

Ik denk van niet.

Respect voor vrouwen is geen keuze, het is een plicht.

En het is aan ons allemaal om ervoor te zorgen dat dit soort gedrag

niet wordt getolereerd.

Hoe wel het gesprek met de jonge mannen niet zo verliep als ik had gehoopt

was ik toch blij dat ik mijn comfort zone had verlaten en een pooging had gedaan om iets te veranderen.

Want, zoals het gezegde luid, de aanhouder wind uiteindelijk.

Dit was voor mij de kers op de taart,

na een toch al merkwaardige dag.