Circe: de heks die haar eigen weg koos

Je vader is de zon zelf, je moeder is een zee nymph, je broer zijn zus hebben prachtige

namen en grote plannen en jij, jij hebt een stem die klinkt als een kraai, geen talent

voor magie en geen enkele gaven die indruk maakt.

Wat doe je dan?

Vluchten?

Veel leren?

Of gewoon je eigen eilandzoeken en daar je eigen regels maken.

Dat is precies wat Seerzee doet in het boek van Madeline Miller.

Vandaag neem ik je mee naar de wereld van de Griekse mieten, naar een palijs vol

jaloerse goden, naar een eiland met wilde vakens en naar een vrouw die leert dat alleen

zijn niet hetzelfde is als eenzaam zijn.

Ik vertel je het verhaal van Seerzee, stop voor stap, blijf luisteren, want het wordt mooi.

Het palijs van Helios staat aan de rand van de wereld.

De muuren zijn van goud en het licht komt van alle kanten.

Overal lopen nymphen en zegoden rond.

Seerzee want er ook.

Zij is een dochter van Helios.

haar moeder heet Perzee.

Perzee heeft een scherpetong en kijkt vaak boos.

Helios is streng en heeft nooit veel tijd voor Seerzee.

Seerzee heeft geen mooie stem.

haar stem klinkt schoor als het geluid van een kraai.

Ze heeft ook geen magische krachten en geen bijzondere schoonheid.

haar broers en zussen lachen haar uit.

Hij etes is slim en vreet.

Hij duwt haar weg als ze te dichtbij komt.

Pasifij is mooi en gemeen.

Zij zegt harde dingen over Seerzee waar iedereen bij staat.

Op een dag wordt prometijs gestraft.

Hij is dit titan die vuur naar de mensen bracht.

Hij hangt vast en heeft doorsd.

Seerzee loopt naar hem toe met een komwater.

Ze geeft hem te drinken.

Hij kijkt haar aan en zegt iets vriendelijks.

Seerzee voelt zich even niet zo alleen.

Daarna gaat ze terug naar het palijs.

Niemand heeft gezien wat ze deed.

Ze zegt er niets over tegen haar moeder.

Persees zou het toch niet begrijpen.

Helios hoort er ook niets van.

Seerzee denkt nog lang aan prometijs.

Ze weet dat ze iets goed heeft gedaan voor iemand die leet.

Dat gevoel blijft bij haar.

Ze voelt zich sterker dan eerst.

haar broers en zussen merken niets van de verandering.

Ze lachen nog steeds om haar stem.

Ze zeggen nog steeds dat ze niets kan.

Maar Seerzee weet nu dat ze iets kan.

Ze kan goed zijn voor iemand anders.

Dat is het begin van iets nieuws.

Ze is nog jong, maar ze leert snel.

Ze kijkt anders naar de wereld om zich heen.

Ze ziet dat de gode vaak vreet zijn.

Ze ziet dat macht niet hetzelfde is als goedheid.

Ze onthoudt wat prometijs tegen haar zij.

Ze bewaard zijn woorden in haar hart.

Op een dag loopt Seerzee langs de zee.

Ze ziet een man op het strand.

Hij is een sterveling, een mens.

Hij heet glaukos.

Hij is visser en hij groeit zijn nette uit.

Seerzee blijft staan en kijkt naar hem.

Glaukos ziet haar en glim lacht.

Hij zegt iets aardig's over de zee.

Seerzee voelt iets warms in haar borst.

Ze praat met hem.

Hij is vriendelijk en stelt vragen.

Hij lacht om haar grapjes.

Seerzee komt elke dag terug naar het strand.

Ze wil bij hem zijn.

Ze wil dat hij bij haar blijft.

Voor altijd.

Maar glaukos is een mens.

Mensen worden oud en gaan dood.

Dat weet Seerzee.

Dat maakt haar ban.

Ze kan het niet verdragen dat hij verdwijnt.

Dus neemt ze een gevaarlijk besluit.

Ze zoekt een kruid in de zee.

Het is een magisch sap dat alles kan veranderen.

Ze geeft het aan Glaucos.

Hij drinkt het op.

Dan gebeurt er iets wonderbaarlijks.

Glaucos wordt een zeegod.

Hij leeft nu voor altijd.

Maar het wonder duurt niet lang.

Glaucos verandert ook van binnen.

Hij wordt trots en koud.

Hij kijkt niet meer naar Circe.

Hij zegt geen aardige woorden meer.

Hij zwemt weg en laat haar alleen op het strand.

Circe wacht en wacht.

Ze roept zijn naam.

Hij komt niet terug.

Dan ziet ze hem met een andere vrouw.

Het is de mooie nimf Scylla.

Glaucos lacht naar Scylla.

Hij raakt haar hand aan.

Circe voelt pijn in haar hele lichaam.

Ze is woedend en verdrietig tegelijk.

Ze kan niet nadenken.

Ze rent naar de zee met een fles in haar hand.

In de fles zit een donker sap.

Ze giet het in het water waar Scylla zwemt.

Het water wordt zwart.

Scylla schreeuwt.

Haar lichaam verandert.

Ze krijgt zes koppen en scherpe tanden.

Ze wordt een monster.

Circe kijkt naar wat ze heeft gedaan.

Ze heeft voor het eerst echte magie gebruikt.

Maar ze voelt geen vreugde.

Ze voelt alleen maar afschuw.

Het voelt niet als een overwinning.

Het voelt als een ramp.

Helios hoort al snel wat er is gebeurd.

Het nieuws bereikt hem in zijn paleis van goud.

Hij roept Circe bij zich.

Zijn stem is koud en hard.

Circe staat voor hem en wacht.

Ze denkt dat hij boos is omdat Scylla een monster is geworden.

Maar dat is niet zo.

Helios geeft niets om Scylla.

Hij is boos omdat Circe magie gebruikte.

Ze deed dat zonder zijn toestemming.

Goden mogen niet zomaar hun macht gebruiken.

Dat is de regel.

Helios kijkt haar aan en zegt dat ze gestraft moet worden.

Circe probeert iets te zeggen.

Hij luistert niet.

Hij heft zijn hand op.

Dan spreekt hij zijn oordeel uit.

Circe wordt verbannen.

Ze moet weg van het paleis.

Ze moet naar een verlaten eiland.

Het eiland heet Aiaia.

Er is niets dan wilde bomen.

Er lopen varkens rond zonder baas.

Er is geen enkel huis.

Geen bed, geen tafel, geen dak.

Circe wordt alleen achtergelaten.

Ze huilt als ze aankomt.

Ze schreeuwt tegen de zee.

Ze mist haar familie.

Ook al waren ze niet aardig.

Ze voelt zich klein en verloren.

De eerste dagen op Aiaia zijn zwaar.

Circe slaapt op de harde grond.

Ze eet wilde bessen.

Ze praat tegen zichzelf om de stilte te vullen.

Maar dan gebeurt er iets belangrijks.

Ze loopt door het bos en ziet een plant.

De plant heeft een vreemde geur.

Circe raakt de bladeren aan.

Ze proeft een druppel sap.

Dan voelt ze iets in haar lichaam veranderen.

Ze begrijpt plotseling dat ze kruiden kan gebruiken.

Ze kan dingen veranderen met planten.

Ze kan genezen en ze kan vervloeken.

Ze leert de taal van de planten.

Ze weet welke bladeren gevaarlijk zijn.

Ze weet welke wortels kracht hebben.

Even tussendoor.

Bedankt voor het luisteren.

Reageer onder deze aflevering of stuur me een DM op Instagram.

Dan stuur ik je een speciale kortingskode voor de interactieve versie van deze aflevering.

Veel plezier verder met het verhaal.

Ze weet welke wortels kracht hebben.

Ze maakt drankjes in een kom.

Ze maakt zalfjes voor haar huid.

Ze maakt spreuken met woorden en kruiden.

Ze wordt een echte heks.

Langzaam bouwt ze een leven op.

Ze maakt een huis van steen en hout.

Ze temt de wilde varkens.

Ze leert de sterren kennen en geeft ze namen.

Ze is alleen maar ze is niet meer zwak.

Jaren later ziet ze een schip op de zee.

Het komt dichterbij en ze hoort mannen zingen.

Ze staan op het strand en ze zien er moe uit.

Een man staat vooraan.

Hij is groot en hij draagt een zwaard.

Zijn naam is Odysseus en hij is koning van Ithaca.

Hij is op weg naar huis na de Trojaanse oorlog.

Zijn mannen hebben honger en dorst.

Ze nodigt hen uit voor een feest.

Ze doet vriendelijk maar ze vertrouwt het niet.

Ze weet dat mannen gevaarlijk kunnen zijn.

Ze pakt een kruid en doet het in de wijn.

Ze zegt drink.

Jullie zijn welkom.

De mannen drinken en lachen.

Dan verandert hun huid.

Ze krijgen snuiten en poten.

Ze worden varkens en ze rennen naar buiten.

Allemaal behalve Odysseus.

Hij heeft een wit kruid bij zich dat hem beschermt.

Hij trekt zijn zwaard en hij kijkt haar recht aan.

Hij zegt verander mijn mannen terug.

Nu!

Ze kijkt naar Odysseus en ze glimlacht.

Ze heeft nog nooit een sterveling ontmoet die zo slim is.

Hij is niet bang voor haar.

Hij is moedig en hij denkt na.

Ze geeft hem een drankje en ze heft de spreuk op.

De varkens worden weer mannen.

Ze zijn bang en ze zeggen niets.

Odysseus bedankt haar en hij blijft op het eiland.

Ze praten over de oorlog en over hun pijn.

Ze vertellen over hun verlangens en hun dromen.

Ze voelt zich voor het eerst echt gezien.

Ze worden vrienden en daarna geliefden.

Odysseus blijft een jaar op Aiaia, maar dan zegt hij dat hij verder moet.

Hij wil naar huis, naar zijn vrouw Penelope en zijn zoon Telemachus.

Ze laat hem gaan.

Ze is verdrietig, maar ze begrijpt het.

Na Odysseus ontdekt ze dat ze zwanger is.

Ze baart een zoon en ze noemt hem Telegonus.

Hij is geen gewone jongen.

Hij is sterk en wild en nieuwsgierig.

Hij klimt in bomen en hij jaagt op wilde varkens.

Hij wil de wereld zien.

Ze probeert hem te beschermen.

Ze zegt, blijf bij mij, het is gevaarlijk daar buiten, maar Telegonus luistert niet.

Op een nacht steelt hij een boot en hij vaart weg.

Ze wordt wakker en ze ziet dat hij weg is.

Ze rent naar het strand en ze schreeuwt zijn naam.

De zee is leeg.

Ze is doodsbang.

Ze weet dat haar zoon in gevaar is.

Ze pakt kruiden en ze maakt een magische boot.

Ze gaat achter hem aan.

Ze reist naar nieuwe eilanden.

Ze ontmoet andere goden en ze spreekt met hen.

Ze leert dat ze niet meer het angstige meisje van vroeger is.

Ze is een moeder en een heks en een vrouw met macht.

Ze vindt Telegonus op een ver eiland.

Hij is veilig, maar hij is stil.

Hij heeft iets gedaan wat niet meer terug te draaien is.

Hij heeft per ongeluk op dit huis geschoten.

Zeerse neemt hem in haar armen.

Ze troost hem en ze zegt, ik ben hier, je bent niet alleen.

Samen gaan ze terug naar Aiaia.

Telegonus en Zeerse houden hem vast.

Op het eiland komt ook Penelope.

Ze is de weduwe van Odysseus.

Ze is oud en moe.

Ze heeft haar man verloren en ze weet niet wat ze moet doen.

Zeerse en Penelope zitten samen bij het vuur.

Eerst is het ongemakkelijk en ze zeggen weinig.

Penelope was de vrouw van de man van wie Zeerse hield.

Maar langzaam praten ze over hun levens.

Ze vertellen over Odysseus en over hun kinderen.

Er ontstaat begrip tussen hen.

Penelope blijft op Aiaia.

Telegonus en Penelopes zoon Telemachus worden vrienden.

Ze jagen samen en ze lachen samen.

Zeerse kijkt naar hen en ze beseft iets belangrijks.

Ze hoeft niet voor altijd godin te blijven.

Ze kan kiezen.

Zeerse denkt lang na over haar keuze.

Ze kan sterveling worden.

Dat betekent dat ze oud wordt en uiteindelijk dood gaat.

Maar het betekent ook dat ze echt kan leven.

Met echte liefde en echte pijn.

Ze kijkt naar Penelope en naar Telegonus en naar Telemachus.

Ze wil bij hen zijn als een mens.

Ze kiest voor een sterfelijk leven.

Ze legt haar goddelijke kracht af.

Ze voelt de tijd in haar lichaam en ze voelt de zon op haar huid.

Ze wordt een mens.

Zeerse zit op het strand van Aiaia.

Ze voelt het zand onder zich.

Ze kijkt naar de zee voor haar.

De golven komen langzaam dichterbij.

Ze denkt aan het paleis van haar vader.

Ze denkt aan het verraad van Glaucos.

Ze denkt aan de verbunning naar dit eiland.

Ze denkt aan de komst van Odysseus.

Ze denkt aan de geboorte van Telegonus.

Ze denkt aan de vriendschap met Penelope.

Ze is niet meer bang.

Ze is niet meer alleen.

Ze heeft haar eigen leven gemaakt.

Ze deed dat, stap voor stap.

Ze kijkt nog een keer naar de zee.

Toen stond ze op.

Ze liep weg van het strand.

Ze voelde zich eindelijk vrij.

Wat maakt dit boek zo bijzonder?

Ten eerste.

Het gaat over iemand die niet past in de wereld waarin ze geboren is.

Zeerse is een godin, maar ze voelt zich geen godin.

Ze is anders.

Ze leert dat anders zijn geen zwakte is, maar een kracht.

Ze gebruikt haar magie niet om anderen te straffen,

maar om zichzelf te beschermen en om te groeien.

Ten tweede.

Het boek laat zien dat liefde niet altijd blijft.

Zeerse houdt van Glaucos, maar hij verandert.

Ze houdt van Odysseus, maar hij gaat weg.

Toch betekent dat niet dat liefde zinloos is.

Het betekent dat liefde een deel van je leven is.

Niet het hele leven.

Je kunt iemand loslaten en toch verder gaan.

Je kunt alleen zijn zonder eenzaam te zijn.

Als je dit boek leest of luistert, voel je hoe Zeerse langzaam sterker wordt.

Ze begint als een meisje dat niet durft.

Ze eindigt als een vrouw die haar eigen keuzes maakt.

Dat is een verhaal dat blijft hangen.

Ook als je het boek dicht doet.

Wil je nog eens rustig luisteren en de moeilijke woorden zien?

Ga dan naar Dutchfluency.com slash transcripts.

Daar kun je op elk woord klikken en de vertaling direct zien.