Het Grote Papieronderzoek

Mark zat aan zijn bureau in een groot kantoor in Rotterdam.

Het was een donkere dinsdagochtend.

Buiten waaide de wind hard tegen de grote ramen.

Mark nam een slok van zijn koffie.

De koffie was eigenlijk al koud.

Hij keek even op het scherm van zijn telefoon.

Hij las een nieuwsbericht over een bekende politicus in Amerika.

De politicus zei dat de oude president hem wilde onderzoeken.

De president had de politie blijkbaar een opdracht gegeven.

Mark moest een beetje lachen om het artikel.

Het leek wel een slechte film.

Maar het deed hem ook ergens aan denken.

Het deed hem denken aan zijn eigen manager.

Zijn manager heette meneer De Vries.

Meneer De Vries hield ook heel erg van onderzoeken.

Vorige week was er namelijk een groot probleem op de afdeling.

Iemand had te veel papier gebruikt bij de printer.

Meneer De Vries was heel erg boos geworden.

Hij vond het een heel serieuze zaak.

Hij wilde precies weten wie de fout had gemaakt.

Daarom begon hij een streng onderzoek in het kantoor.

Hij vroeg aan iedereen wat ze hadden geprint.

Het was eigenlijk best wel grappig.

Zijn collega Lieke kwam de kamer binnenlopen.

Ze droeg een dikke, rode sjaal.

Ze had een natte paraplu in haar hand.

"Wat een vreselijk weer is het toch," zei Lieke.

Ze legde haar paraplu in de hoek van de kamer.

Er vielen een paar druppels water op het grijze tapijt.

Ze liep naar haar bureau en ging zitten.

Ze startte haar computer op en keek naar Mark.

"Waarom lach je zo vroeg in de ochtend?" vroeg ze.

Mark wees naar het scherm van zijn telefoon.

"Ik lees net het nieuws uit Amerika," zei hij.

"Een politicus zegt dat hij expres is onderzocht door de baas.

Het klinkt alsof ze proberen om hem bang te maken.

Dat is toch niet eerlijk?" Lieke knikte en pakte een pen van haar bureau.

"Dat gebeurt helaas wel vaker in de politiek," zei ze.

"Mensen met veel macht willen die macht graag houden.

Ze gebruiken dan de regels om anderen te pesten.

Het is eigenlijk een heel trieste situatie." Mark keek naar de grote printer in de hoek.

"Het klinkt een beetje zoals ons kantoor," zei hij lachend.

"Meneer De Vries doet precies hetzelfde met zijn papier-onderzoek.

Hij gebruikt zijn macht om ons te controleren." Lieke begon nu ook te lachen.

"Dat is waar," zei ze.

"Gisteren vroeg hij me nog naar mijn printjes.

Ik had alleen een recept voor een taart geprint.

Hij keek me aan alsof ik een grote misdaad had gepleegd.

Het is echt belachelijk." Op dat moment ging de deur van het kantoor open.

Meneer De Vries stapte de kamer binnen.

Hij had een strenge blik in zijn ogen.

Hij hield een stapel papier in zijn handen.

Het kantoor werd ineens heel erg stil.

Je hoorde alleen het tikken van de klok.

Meneer De Vries liep langzaam naar het bureau van Mark.

"Mark, ik heb de printgeschiedenis van gisteren bekeken," zei hij serieus.

"Er is een document van twintig pagina's geprint.

Het document gaat over vakanties in Spanje.

Weet jij daar misschien iets van?" Mark voelde dat hij een beetje rood werd.

Hij had inderdaad gezocht naar een leuke vakantie.

Maar hij wist niet dat hij het had geprint.

"Eh, dat zou kunnen," zei Mark zachtjes.

"Ik denk dat ik op de verkeerde knop heb gedrukt.

Het was een foutje, meneer De Vries." De manager zuchtte diep en schudde zijn hoofd.

"Dit is een heel serieuze zaak, Mark," zei hij streng.

"We moeten eerlijk zijn over onze materialen op het werk.

Ik zal deze keer geen officiële waarschuwing geven.

Maar ik wil dat je in de toekomst beter oplet." Meneer De Vries draaide zich om en liep weg.

De deur viel met een harde klap dicht.

Mark en Lieke keken elkaar even aan.

Daarna begonnen ze allebei heel hard te lachen.

Het was net alsof ze in hun eigen politieke drama zaten.

"Zie je wel," zei Lieke met een grote glimlach.

"Macht maakt mensen overal een beetje gek.

Zelfs als het alleen maar over printpapier gaat." Mark knikte en pakte zijn koude koffie weer op.

Hij was blij dat hij geen echte politicus was.

Een boze manager was al meer dan genoeg.

Hij besloot om vandaag maar helemaal niets meer te printen.

Dat leek hem de meest veilige beslissing.

Hij keek nog één keer naar het nieuwsbericht.

Daarna sloot hij de app en begon hij aan zijn werk.

Het beloofde weer een lange, maar grappige dag te worden.

Tot de volgende keer.