Harry Potter en de Geheime Kamer: een stem in de muur, een geheim in de kelder (2/7)

Heb je ooit een stem in een muur gehoord?

Een stem die je waarschuwt voor gevaar, maar die je niet kunt zien?

Dat overkomt Harry Potter in zijn tweede jaar op Zweinstein.

Vandaag vertel ik je over Harry Potter en de Geheime Kamer, het tweede boek van J.K.

Rowling, uit negentienhonderdachtennegentig.

Het is een verhaal vol mysteries, monsters en vriendschap.

En het draait allemaal om een deur die al heel lang dicht is.

Ik neem je mee naar de wereld van tovenaars en heksen, waar niets is wat het lijkt.

Zweinstein is een school voor tovenaars en heksen.

Het is een groot kasteel met veel trappen, geheime gangen en pratende schilderijen.

De school heeft vier afdelingen: Griffoendor, Huffelpuf, Ravenklauw en Zwadderich.

Harry zit in Griffoendor, samen met zijn beste vrienden Ron Wemel en Hermelien Griffel.

De directeur van de school is Albus Perkamentus, een oude en wijze tovenaar.

Hij is een van de weinige mensen die Harry echt vertrouwt.

Dan is er nog Severus Sneep, de leraar Toverdranken.

Hij lijkt Harry te haten, maar waarom?

En dan hebben we professor Minerva Anderling, de strenge maar rechtvaardige lerares Gedaanteverwisseling.

En natuurlijk Hagrid, de grote, vriendelijke jachtopziener met een baard en een hart van goud.

Hij houdt van gevaarlijke dieren, zoals draken en reuzen.

De wereld van Harry Potter is magisch, maar ook gevaarlijk.

Tovenaars kunnen spreuken gebruiken, vliegen op bezems en brieven sturen met uilen.

Maar er zijn ook duistere krachten.

Voldemort, de gemene tovenaar die Harry als baby probeerde te doden, is verdwenen, maar niet vergeten.

En zijn volgelingen, de Dooddoeners, zijn nog steeds actief.

Harry Potter is een jongen van twaalf jaar.

Hij heeft zwart haar en een bril.

Op zijn voorhoofd heeft hij een litteken in de vorm van een bliksemschicht.

Dat litteken kreeg hij toen Voldemort hem aanviel.

Harry is beroemd in de tovenaarswereld, maar hij vindt dat zelf niet fijn.

Hij is bescheiden en dapper.

Ron Wemel is Harry's beste vriend.

Hij heeft rood haar en is de zesde zoon in een arm gezin.

Ron is grappig en loyaal, maar soms een beetje onzeker.

Hermelien Griffel is de slimste heks van hun jaar.

Ze heeft bruin haar en is geboren in een niet-magische familie.

Dat noemen ze een Dreuzel.

Hermelien is heel slim en houdt van leren, maar ze is ook moedig en vriendelijk.

Samen vormen ze een sterk team.

In dit boek leren we ook Ginny Wemel kennen, het jongere zusje van Ron.

Ze is verlegen en heeft een geheim.

En dan is er nog Dobby, een huiself.

Huiselfen zijn kleine wezens die in huizen van tovenaars werken.

Ze moeten gehoorzamen, anders straffen ze zichzelf.

Dobby is anders: hij wil Harry helpen, ook al mag dat niet van zijn meester.

Dobby is grappig en zielig tegelijk.

Hij waarschuwt Harry dat er iets ergs gaat gebeuren op Zweinstein.

Maar Harry luistert niet.

Hij wil terug naar school, naar zijn vrienden.

Het verhaal begint in de zomer.

Harry is bij de Duffelingen, zijn gemene oom en tante, en hun verwende zoon Dirk.

Harry is ongelukkig.

Hij mist zijn vrienden en de magische wereld.

Op een dag krijgt hij bezoek van Dobby.

Dobby verschijnt in Harry's slaapkamer en vertelt hem dat hij niet naar Zweinstein moet teruggaan.

Er staat iets gevaarlijks te gebeuren.

Dobby heeft zelfs Harry's brieven van zijn vrienden tegengehouden.

Harry is boos, maar ook nieuwsgierig.

Dobby doet iets ergs: hij laat een pudding zweven en laten vallen, precies als de gasten van de Duffelingen binnenkomen.

De Duffelingen denken dat Harry dat deed.

Ze sluiten hem op in zijn kamer met tralies voor het raam.

Harry is wanhopig.

Maar dan komt Ron met zijn broers Fred en George in een vliegende auto.

Ze bevrijden Harry en nemen hem mee naar hun huis, De Schelp.

Daar ontmoet Harry de familie Wemel.

Hij ziet hoe warm en gezellig een echt gezin kan zijn.

Maar hij ziet ook iets vreemds: in de tuin van de Wemels woont een kleine man, een kabouter genaamd Knijster.

Hij is de huiself van de familie Malfidus.

Hij is gemeen en zegt dat Harry beter niet naar Zweinstein kan gaan.

Waarom?

Dat weten we nog niet.

Harry en Ron willen naar het perron negen en driekwart om de trein naar Zweinstein te nemen.

Maar ze kunnen niet door de muur komen.

De doorgang is dicht.

Wat nu?

Ron heeft een idee: ze nemen de vliegende auto van zijn vader.

Ze vliegen naar Zweinstein.

Het is een spannende tocht.

Maar als ze bij het kasteel aankomen, gaat het mis.

De auto stort neer in de Whomping Wilg, een boom die met takken slaat.

Ron en Harry zijn ongedeerd, maar de auto rijdt weg het bos in.

Ze zijn te laat en moeten zich melden bij professor Anderling.

Ze krijgen straf.

Maar dat is nog niet alles.

Harry hoort een stem.

Een stem die zegt: "Kom... laat me je verslinden..." Het is een stem die alleen Harry lijkt te horen.

De stem komt uit de muren.

Harry is bang en verward.

Wat is dat?

Op school gebeuren vreemde dingen.

Eerst wordt de kat van de conciërge, mevrouw Nork, versteend gevonden.

Versteend betekent dat ze niet dood is, maar als een standbeeld.

Aan de muur staat met bloed geschreven: "De Geheime Kamer is geopend.

Vijanden van de erfgenaam, wees gewaarschuwd." Iedereen is in paniek.

De Geheime Kamer is een legende.

Naar verluidt heeft een van de stichters van Zweinstein, Salazar Zwadderich, een geheime kamer gebouwd.

In die kamer zit een monster.

Alleen de erfgenaam van Zwadderich kan de kamer openen en het monster loslaten.

Het monster zou modderbloedjes aanvallen.

Modderbloedjes zijn tovenaars met niet-magische ouders, zoals Hermelien.

Harry, Ron en Hermelien zijn niet van plan om stil te blijven zitten.

Ze willen uitzoeken wie de erfgenaam is.

Al snel hebben ze een verdachte: Draco Malfidus.

Draco is een vervelende jongen uit Zwadderich.

Hij haat modderbloedjes en vindt zichzelf beter dan anderen.

Zijn vader, Lucius Malfidus, is een oud-Dooddoener.

Maar is Draco echt de erfgenaam?

Dat is niet zeker.

Harry, Ron en Hermelien besluiten een Toverdrank te maken waarmee ze van gedaante kunnen veranderen.

Het is een ingewikkeld recept.

Ze moeten maansteen, huid van ratelslang en nog veel meer gebruiken.

Het duurt een maand.

Ondertussen gebeuren er meer enge dingen.

Op een dag vindt Harry een dagboek.

Het ligt in de meisjesbadkamer, bij de versteende kat.

Het dagboek is van ene T.M.

Riddle.

Harry schrijft erin en het dagboek schrijft terug.

Het dagboek neemt Harry mee naar het verleden.

Harry ziet hoe Riddle vijftig jaar geleden de Geheime Kamer opende en Hagrid beschuldigde.

Harry is in de war.

Is Hagrid de erfgenaam?

Nee, dat kan niet.

Maar waarom beschuldigde Riddle hem?

Eindelijk is de Toverdrank klaar.

Harry en Ron drinken het, maar Hermelien heeft per ongeluk kattenhaar in haar drankje.

Ze verandert in een half mens, half kat.

Ze moet naar de ziekenboeg.

Harry en Ron gaan als Crabbe en Goyle, de vrienden van Draco, naar de Zwadderich-kamer.

Daar horen ze Draco praten.

Draco zegt dat hij niet de erfgenaam is, maar dat hij wel weet wie het is.

Hij zegt dat de vader van Hermelien een modderbloedje is.

Harry en Ron zijn woedend.

Maar ze horen ook dat de Geheime Kamer eerder is geopend, vijftig jaar geleden.

En dat er toen een modderbloedje is gestorven.

Dat is verschrikkelijk.

Dan wordt Hermelien versteend gevonden.

Ze is in de bibliotheek, met een boek in haar hand.

In het boek staat een verhaal over de Geheime Kamer.

Harry en Ron zijn verdrietig en boos.

Ze willen wraak.

Maar dan horen ze dat Hagrid naar Azkaban moet, de gevangenis voor tovenaars.

Perkamentus wordt ontslagen als directeur.

De school raakt in paniek.

Harry en Ron besluiten Hagrid te bezoeken voordat hij wordt meegenomen.

Hagrid zegt iets belangrijks: "Volg de spinnen." Harry en Ron volgen de spinnen naar het Verboden Bos.

Daar ontmoeten ze Aragog, een enorme spin.

Aragog vertelt dat Hagrid onschuldig is.

Het monster in de Geheime Kamer is niet Aragog.

Het is iets anders.

Aragog weet niet wat.

Maar hij zegt dat het een oud wezen is dat spinnen haat.

Terug op school gebeurt het ergste: Ginny Wemel, het zusje van Ron, wordt meegenomen naar de Geheime Kamer.

Harry en Ron zijn wanhopig.

Ze vinden een briefje in Ginny's kamer.

Het is een pagina uit het dagboek van Riddle.

Harry begrijpt het nu: het dagboek is het brein van Voldemort.

Riddle is Voldemort.

Het dagboek heeft Ginny gebruikt om de Geheime Kamer te openen.

Ginny heeft het monster losgelaten, zonder dat ze het wist.

Harry moet naar de Geheime Kamer om Ginny te redden.

Maar waar is de ingang?

Harry herinnert zich de stem.

De stem kwam uit de muren.

En de ingang is in de meisjesbadkamer, bij de kraan met het slangetje.

Harry opent de kraan en zegt: "Open." De wastafel zakt weg en er verschijnt een donker gat.

Harry en Ron gaan naar beneden.

Ze komen in een lange, donkere gang.

Daar vinden ze een enorme slang, een basilisk.

De basilisk kan mensen doden met zijn blik.

Maar Harry en Ron kijken niet direct in zijn ogen.

Ron blijft achter, want de gang stort in.

Harry gaat alleen verder.

Harry komt in een grote kamer.

Daar ziet hij Ginny.

Ze ligt op de grond, bleek en koud.

Naast haar staat een jongen: Tom Riddle.

Hij is niet echt.

Hij is een verschijning uit het dagboek.

Riddle vertelt Harry dat hij Voldemort is.

Hij was een leerling op Zweinstein.

Hij opende de Geheime Kamer vijftig jaar geleden.

Hij beschuldigde Hagrid, zodat hij zelf onschuldig leek.

Nu wil hij Harry doden.

Riddle roept de basilisk.

Harry is doodsbang.

Maar dan komt Perkamentus' vogel, Fawkes, aanvliegen.

Fawkes brengt de Sorteerhoed.

Uit de hoed komt een zwaard.

Harry pakt het zwaard en steekt de basilisk in zijn bek.

Maar een van de giftanden van de basilisk prikt in Harry's arm.

Harry is geraakt.

Hij voelt het gif door zijn lichaam gaan.

Hij heeft nog maar weinig tijd.

Dan komt Fawkes en laat tranen op Harry's arm vallen.

De tranen genezen Harry.

Hij is gered.

Harry pakt een giftand en steekt die in het dagboek.

Het dagboek bloedt en sterft.

Riddle verdwijnt.

Ginny wordt wakker.

Ze is gered.

Harry, Ron, Ginny en Fawkes vliegen terug naar het kasteel.

Perkamentus is terug.

Hij vertelt Harry dat hij niet de erfgenaam van Zwadderich is, maar dat hij wel een keuze heeft gemaakt.

Harry koos voor Griffoendor, niet voor Zwadderich.

Dat is belangrijk.

Aan het einde van het jaar is er een feest.

De school is blij.

Harry heeft weer een gevaar overwonnen.

En hij heeft geleerd dat het niet uitmaakt waar je vandaan komt, maar wat je kiest.

Wat betekent dit boek?

Het draait om vriendschap.

Harry, Ron en Hermelien werken samen.

Ze zijn verschillend, maar ze vullen elkaar aan.

Hermelien is slim, Ron is grappig, Harry is dapper.

Zonder elkaar zouden ze het niet redden.

Het draait ook om moed.

Harry is niet bang om gevaar te trotseren.

Hij gaat de Geheime Kamer in, ook al weet hij niet wat hij zal vinden.

Maar moed is niet alleen grootse daden.

Het is ook opkomen voor je vrienden.

En het draait om keuzes.

Perkamentus zegt tegen Harry: "Het zijn onze keuzes die bepalen wie we zijn, veel meer dan onze vaardigheden." Dat is de kern van het boek.

Harry is een Griffoendor, maar hij heeft ook eigenschappen van Zwadderich.

Toch kiest hij voor het goede.

Dat is een krachtige boodschap.

Het boek gaat ook over vooroordelen.

Modderbloedjes worden als minderwaardig gezien.

Maar Hermelien is een van de slimste en dapperste personages.

Ze bewijst dat afkomst niets zegt over wie je bent.

En het gaat over macht.

Voldemort wil macht, koste wat het kost.

Hij gebruikt anderen voor zijn eigen doelen.

Dat is een gevaarlijke weg.

Het boek is geschreven in negentienhonderdachtennegentig.

Het is een tijd waarin mensen bang zijn voor terrorisme en oorlog.

Voldemort is als een terrorist: hij zaait angst en verdeeldheid.

Maar het boek laat zien dat vriendschap en moed sterker zijn dan angst.

Aan het einde van het boek is Harry opgelucht.

Hij heeft Ginny gered.

Hij heeft het monster verslagen.

Hij heeft het dagboek vernietigd.

Maar hij weet dat Voldemort niet weg is.

Voldemort zal terugkomen.

Dat is een donkere wolk aan de horizon.

Toch is er hoop.

Harry heeft vrienden die hem steunen.

Hij heeft Perkamentus die hem vertrouwt.

En hij heeft geleerd dat hij sterk is, ook al is hij nog maar een jongen.

Wat blijft hangen?

De scène in de Geheime Kamer.

De basilisk.

Het zwaard.

Fawkes.

En de woorden van Perkamentus over keuzes.

Dit boek is de moeite waard omdat het je meeneemt naar een magische wereld, maar je ook iets leert over het echte leven.

Over vriendschap, over moed en over de keuzes die je maakt.

Ik hoop dat je genoten hebt van dit verhaal.

Volgende keer vertel ik je over het derde boek: Harry Potter en de Gevangene van Azkaban.

Daar is een ontsnapte gevangene, Sirius Zwarts, en Harry leert meer over zijn verleden.

Maar dat is voor de volgende keer.

Wil je de tekst van deze aflevering meelezen en moeilijke woorden leren?

Ga dan naar dutchfluency.com slash transcripts.

Daar kun je op woorden tikken en zie je direct de vertaling.

Maar voordat je naar de volgende aflevering gaat, wil ik nog even stilstaan bij een paar dingen die dit boek zo bijzonder maken.

Want er zitten veel thema's in die je misschien niet meteen opvallen, maar die heel belangrijk zijn.

Laten we samen kijken naar wat J.K.

Rowling ons eigenlijk vertelt in dit tweede boek.

Het eerste thema is angst.

In dit boek draait heel veel om angst.

De leerlingen van Zweinstein zijn bang.

Bang voor het monster.

Bang voor de stemmen in de muren.

Bang voor de dood.

En vooral bang voor wat ze niet begrijpen.

Dat is heel herkenbaar.

Iedereen is weleens bang.

Bang voor het donker.

Bang voor een toets.

Bang voor wat anderen van je denken.

Maar het boek laat zien dat angst niet iets is om je voor te schamen.

Het is normaal.

Het hoort bij het leven.

Wat belangrijk is, is wat je doet met die angst.

Harry is ook bang.

Hij is bang voor de basilisk.

Hij is bang voor Voldemort.

Hij is bang dat hij zijn vrienden niet kan redden.

Maar hij laat de angst niet winnen.

Hij gaat toch.

Hij daalt af in de Geheime Kamer.

Hij kijkt het monster in de ogen.

Niet omdat hij niet bang is, maar omdat hij weet dat het moet.

Dat is echte moed.

Moed is niet de afwezigheid van angst.

Moed is doen wat juist is, ook als je bang bent.

Dat is een les die je je hele leven kunt gebruiken.

Het tweede thema is vriendschap.

Harry, Ron en Hermelien zijn een team.

Ze zijn verschillend.

Harry is dapper.

Ron is trouw en grappig.

Hermelien is slim en leergierig.

Maar samen zijn ze sterk.

Ze vullen elkaar aan.

Als Harry iets niet weet, weet Hermelien het wel.

Als Harry te bang is, geeft Ron hem moed.

Als Ron twijfelt, helpt Harry hem.

Dat is echte vriendschap.

Je hoeft niet hetzelfde te zijn.

Je hoeft het niet altijd eens te zijn.

Maar je moet er voor elkaar zijn.

Dat is wat vriendschap betekent.

In dit boek zien we ook dat vriendschap niet altijd makkelijk is.

Ron en Harry krijgen ruzie.

Ron is jaloers.

Hij denkt dat Harry alles krijgt.

De roem, de aandacht, de bewondering.

Harry begrijpt dat niet.

Hij wil helemaal geen aandacht.

Hij wil gewoon een normale jongen zijn.

Maar hij is niet normaal.

Hij is de jongen die Voldemort heeft overleefd.

Dat maakt hem anders.

En dat is soms eenzaam.

Zelfs met vrienden om je heen kun je je alleen voelen.

Dat is een gevoel dat veel mensen kennen.

Je kunt je alleen voelen in een volle kamer.

Je kunt je anders voelen dan iedereen.

Dat is niet raar.

Dat is menselijk.

Het derde thema is identiteit.

Wie ben je?

Wat maakt jou jou?

Harry worstelt daarmee.

Hij weet niet precies wie hij is.

Hij lijkt op zijn vader.

Hij heeft dezelfde ogen als zijn moeder.

Maar hij kent ze niet.

Hij weet alleen wat anderen hem vertellen.

En dan is er nog iets anders.

Harry ontdekt dat hij een slang kan verstaan.

Hij kan met slangen praten.

Dat is een gave die Voldemort ook heeft.

Iedereen denkt meteen dat Harry slecht is.

Dat hij de erfgenaam van Zwadderich is.

Dat hij het monster heeft opgeroepen.

Maar dat is niet waar.

Harry is niet slecht.

Hij is goed.

Maar hij lijkt op iemand die slecht is.

Dat is verwarrend.

Perkamentus legt het goed uit.

Hij zegt dat het niet gaat om wie je bent, maar om wat je doet.

Je kunt dezelfde krachten hebben als iemand slecht.

Je kunt dezelfde achtergrond hebben.

Je kunt op dezelfde school zitten.

Maar dat maakt je nog niet slecht.

Je bent wat je doet.

Je bent je keuzes.

Dat is een krachtige boodschap.

Het betekent dat je niet vastzit aan je verleden.

Je kunt veranderen.

Je kunt kiezen voor het goede.

Je kunt je eigen pad kiezen.

Dat is vrijheid.

Dat is hoop.

Het vierde thema is familie.

Harry heeft geen ouders meer.

Ze zijn vermoord door Voldemort.

Hij woont bij zijn oom en tante.

Maar die houden niet van hem.

Ze behandelen hem slecht.

Ze geven hem een bezemkast als kamer.

Ze laten hem honger lijden.

Ze zeggen lelijke dingen tegen hem.

Harry voelt zich niet thuis bij hen.

Maar op Zweinstein vindt hij een nieuwe familie.

Perkamentus is als een vader voor hem.

Mevrouw Anderling is als een moeder.

Hagrid is als een grote broer.

Ron en Hermelien zijn als broer en zus.

En de Wemels zijn als een tweede familie.

Mevrouw Wemel zorgt voor Harry alsof hij haar eigen zoon is.

Ze breit truien voor hem.

Ze geeft hem eten.

Ze omhelst hem.

Dat is liefde.

Dat is familie.

Familie is niet alleen bloed.

Familie is wie van je houdt.

Wie voor je zorgt.

Wie er voor je is.

Dat is een mooie les.

Het vijfde thema is keuzes.

Dit thema komt steeds terug.

Harry kiest ervoor om Ginny te redden.

Hij kiest ervoor om niet weg te lopen.

Hij kiest ervoor om het dagboek te vernietigen.

Hij kiest ervoor om te vechten.

Hij kiest ervoor om te vertrouwen op Perkamentus.

Hij kiest ervoor om zijn vrienden te helpen.

Elke keer maakt hij een keuze.

En die keuzes maken hem tot wie hij is.

Dat is belangrijk.

Want het betekent dat jij ook keuzes kunt maken.

Je kunt kiezen voor vriendelijkheid.

Je kunt kiezen voor moed.

Je kunt kiezen voor eerlijkheid.

Je kunt kiezen voor liefde.

Je kunt kiezen voor het goede.

Zelfs als het moeilijk is.

Zelfs als het pijn doet.

Zelfs als je bang bent.

Je hebt altijd een keuze.

Dat is de kern van dit boek.

Er is nog een zesde thema.

Dat is vertrouwen.

Harry vertrouwt Perkamentus.

Perkamentus vertrouwt Harry.

Dat is niet altijd makkelijk.

Perkamentus wordt weggestuurd.

Hij kan Harry niet helpen.

Harry moet het alleen doen.

Maar hij weet dat Perkamentus in hem gelooft.

Dat geeft hem kracht.

Dat is wat vertrouwen doet.

Als iemand in je gelooft, ga je zelf ook geloven.

Als iemand je vertrouwt, voel je je sterker.

Dat is een cadeau.

En jij kunt dat cadeau ook geven.

Door iemand te vertrouwen.

Door in iemand te geloven.

Door te zeggen: ik weet dat je het kunt.

Dat is krachtig.

Laten we ook even kijken naar de personages.

Harry is de held.

Maar hij is geen perfecte held.

Hij maakt fouten.

Hij twijfelt.

Hij is soms bang.

Dat maakt hem echt.

Dat maakt hem herkenbaar.

Ron is de trouwe vriend.

Hij is grappig.

Hij is soms jaloers.

Maar hij is er als het nodig is.

Hermelien is de slimme.

Ze is georganiseerd.

Ze is leergierig.

Ze is dapper.

Ze is een rolmodel.

Ginny is de verlegen jonge zus.

Maar ze is sterker dan ze lijkt.

Ze vecht tegen het dagboek.

Ze overleeft.

Ze is een heldin.

Perkamentus is de wijze oude man.

Hij is rustig.

Hij is slim.

Hij is goedaardig.

Hij is een vaderfiguur.

Voldemort is de slechte.

Hij is slim.

Hij is wreed.

Hij is bang voor de dood.

Hij wil macht.

Hij wil onsterfelijk zijn.

Hij is het tegenovergestelde van Harry.

Harry wil gewoon leven.

Voldemort wil niet doodgaan.

Dat is een groot verschil.

En dan is er nog de basilisk.

Dat is een monster.

Het is een enorme slang.

Het kan je doden met zijn blik.

Het is een symbool van angst.

Van dood.

Van kwaad.

Maar Harry verslaat het.

Met hulp van Fawkes.

Met een zwaard.

Met moed.

Dat is een mooi beeld.

Het goede verslaat het kwade.

Niet met geweld.

Maar met moed.

Met vriendschap.

Met vertrouwen.

Met liefde.

Dat is de boodschap.

Wat kun je leren van dit boek?

Heel veel.

Je kunt leren dat angst normaal is.

Dat moed niet betekent dat je niet bang bent.

Dat vriendschap belangrijk is.

Dat familie niet alleen bloed is.

Dat je keuzes maken wie je bent.

Dat vertrouwen kracht geeft.

Dat het goede sterker is dan het kwade.

Dat liefde het sterkste wapen is.

Dat zijn allemaal lessen die je kunt gebruiken in je eigen leven.

Je hoeft geen tovenaar te zijn.

Je hoeft geen Harry Potter te zijn.

Je kunt gewoon jezelf zijn.

En toch moedig zijn.

Toch vriendelijk zijn.

Toch eerlijk zijn.

Toch liefdevol zijn.

Dat is genoeg.

Ik hoop dat je genoten hebt van deze aflevering over Harry Potter en de Geheime Kamer.

Het is een boek vol magie.

Maar ook vol wijsheid.

Vol emotie.

Vol avontuur.

Vol vriendschap.

Vol moed.

Vol hoop.

Ik vond het geweldig om erover te praten.

En ik hoop dat jij er ook iets aan hebt gehad.

Misschien heb je nieuwe woorden geleerd.

Misschien heb je nieuwe inzichten gekregen.

Misschien wil je het boek nu zelf lezen.

Dat zou mooi zijn.

Want lezen is een avontuur.

En Nederlands leren is ook een avontuur.

Je bent goed bezig.

Blijf oefenen.

Blijf luisteren.

Blijf lezen.

Blijf groeien.

Je kunt het.

Voordat ik afsluit, wil ik je nog één ding meegeven.

In het boek zegt Perkamentus iets belangrijks.

Hij zegt: het is niet onze capaciteiten die laten zien wie we echt zijn.

Het zijn onze keuzes.

Onthoud dat.

Als je twijfelt.

Als je bang bent.

Als je niet weet wat je moet doen.

Denk dan aan die woorden.

Je bent niet je angst.

Je bent niet je fouten.

Je bent niet je verleden.

Je bent je keuzes.

En je kunt altijd kiezen voor het goede.

Altijd.

Overal.

Op elk moment.

Dat is jouw kracht.

Dat is jouw magie.

Wil je de tekst van deze aflevering meelezen en moeilijke woorden leren?

Ga dan naar dutchfluency.com slash transcripts.

Daar kun je op woorden tikken en zie je direct de vertaling.