Schokkend nieuws uit Oekraïne tijdens de lunchpauze

RICK: Hé, hebben jullie het nieuws al gezien vanochtend?

SOPHIE: Ja, vreselijk.

Die aanvallen in Oekraïne, hè?

DAAN: Tien doden en tientallen gewonden, las ik.

Dat is echt heftig.

RICK: Inderdaad, het loopt in de papieren wat daar gebeurt.

Het is elke dag hetzelfde liedje.

SOPHIE: Het is niet te bevatten, zoveel ellende.

Ik word er soms misselijk van.

DAAN: En het duurt maar voort, hè.

Geen einde in zicht.

Het lijkt wel een slechte film.

RICK: Nee, het is een ander verhaal dan een paar maanden geleden.

Toen was het nog iets rustiger.

SOPHIE: Wat bedoel je precies, Rick?

RICK: De aanvallen zijn nu gerichter, denk ik.

Meer burgerslachtoffers.

Ik zag gisteren een reportage over een school.

DAAN: Ja, en ze gebruiken andere wapens nu, las ik.

Drones en zo.

Het is eng.

SOPHIE: Het blijft een zwarte bladzijde in de geschiedenis.

Mijn oma vertelde vroeger over de oorlog, maar dit is anders.

RICK: Zeker.

Het is ook lastig om het te volgen, al dat nieuws.

Soms weet ik niet meer wat waar is.

DAAN: Ik kijk 's avonds het journaal van acht uur, maar het is deprimerend.

Gisteren kon ik niet slapen.

SOPHIE: Sinds de oorlog begon, let ik er meer op.

Ik check elke ochtend de krant.

RICK: Ja, ik ook.

Het voelt alsof het dichterbij komt.

Mijn buurman heeft een Oekraïens gezin in huis genomen.

DAAN: Hoe bedoel je, dichterbij?

RICK: Nou, de energieprijzen zijn omhooggeschoten.

Mijn gasrekening is verdubbeld.

SOPHIE: Dat kwam goed uit voor mijn portemonnee, niet dus.

Ik moet nu bezuinigen op uitjes.

DAAN: En de inflatie, hè.

Alles wordt duurder.

Een brood kost nu bijna twee euro.

RICK: Precies.

En dan hebben we het nog niet over de vluchtelingen.

Die hebben het nog zwaarder.

SOPHIE: In ons dorp zijn er een paar gezinnen opgevangen.

Ik zag ze laatst bij de supermarkt.

DAAN: Echt waar?

Dat wist ik niet.

Hoe gaat het met ze?

SOPHIE: Ja, ze zitten in een leegstaand kantoorpand.

Het is basic, maar ze hebben een dak boven hun hoofd.

RICK: Dat is goed geregeld dan.

Maar het moet zwaar zijn.

Geen eigen spullen, geen thuis.

DAAN: Zeker, je land ontvluchten is geen pretje.

Stel je voor, je moet alles achterlaten.

SOPHIE: Nee, en je weet niet of je ooit terug kunt.

Mijn buurvrouw huilde erom.

RICK: Het is maar goed dat Nederland helpt.

We hebben een goede reputatie daarin.

DAAN: Ja, de overheid heeft geld vrijgemaakt.

Maar het is nooit genoeg.

SOPHIE: En er zijn veel initiatieven van burgers.

Bij de kerk doen ze een inzameling.

RICK: Zoals de inzamelingsacties bij de Albert Heijn.

Ik doe altijd een blikje in de bak.

DAAN: Ja, die zie ik ook vaak.

Mensen zijn gul.

Het is hartverwarmend.

SOPHIE: Het is belangrijk om steun te blijven geven.

Niet alleen nu, maar ook over een jaar.

RICK: Helemaal mee eens.

Het is een druppel op een gloeiende plaat, maar beter dan niets.

DAAN: Maar elke beetje helpt, toch?

Een euro of een dekentje, het maakt verschil.

SOPHIE: Ja, dat is waar.

Samen staan we sterker.

Dat hoor ik vaak op tv.

RICK: Zeg, hoe is het met jouw collega die uit Oekraïne komt?

DAAN: Oleg?

Die maakt zich grote zorgen om zijn familie.

Hij is de laatste tijd stil op werk.

SOPHIE: Wat vervelend voor hem.

Zijn ze veilig?

DAAN: Zijn moeder zit in een schuilkelder, maar het is onrustig.

Ze hebben weinig eten.

RICK: Dat klinkt niet best.

Kan hij nog contact krijgen?

DAAN: Af en toe, via de app.

Maar internet valt vaak uit, dan is het wachten.

SOPHIE: Ik kan me niet voorstellen hoe dat moet zijn.

Altijd in spanning.

DAAN: Nee, wij zitten hier veilig met een kop koffie.

Dat beseffen we te weinig.

RICK: We moeten het bespreekbaar houden op het werk.

Oleg heeft steun nodig.

SOPHIE: Ja, aandacht voor dit soort dingen is belangrijk.

Een luisterend oor helpt al.

DAAN: En niet te lang bij stilstaan, anders word je somber.

Ik probeer positief te blijven.

RICK: Goed punt.

Even een terrasje pakken dit weekend?

Het weer wordt mooi, zeiden ze.

SOPHIE: Dat is een goed idee.

Het wordt mooi weer.

Ik heb zin in een wijntje.

DAAN: Ja, laten we dat doen.

Even ontspannen.

Even niet aan het nieuws denken.

RICK: Afgesproken.

Maar eerst nog even doorwerken.

De baas wacht op mijn rapport.

SOPHIE: Ja, de lunchpauze is bijna voorbij.

Ik moet nog een mail sturen.

DAAN: Bedankt voor het gesprek, mannen.

Het lucht op.

Ik voel me al beter.

RICK: Geen probleem.

We moeten erover kunnen praten.

Anders blijf je ermee zitten.

SOPHIE: En het is goed om te weten dat we er zo over denken.

We zijn het eens.

DAAN: Ja, het schept een band.

Zeker met zulke zware onderwerpen.

RICK: Zeker.

Nou, ik ga weer aan de slag.

Veel succes nog!

SOPHIE: Ik ook.

Tot vanmiddag!

En vergeet het terras niet.

DAAN: Doei!

Tot zaterdag.

Tot de volgende.

Alle transcripten en meer Nederlandse verhalen op Dutch Fluency, dutchfluency.com slash transcripts.