B2 Dutch - SS006 - Ik was vroeger pro-Palestina weet je - Learn Dutch

Israel's acties, zoals het tapijt bombarderen van Gaza en het voeren van een belegeringsoorlog tegen burgers,

waren in mijn ogen onbetwisbaar verkeerd.

Op een dag echter ontmoeten ik een wijze verdeediger van Israel wiens woorden mijn visie compleet zouden veranderen.

Ik zag hem tegen een landaarnpaalleunen, een pijp rookend, zoals alleen wijze mannen dat kunnen doen.

Op je shirt staat FreePalestin, toch?

Zij hij vannachter een roekplein.

Ja, dat klopt, antwoorden ik.

Dus als ik het goed begrijp ben je een fan van Hamas, vroeg hij, ik stond perplex.

Ik had deze gedachten nog nooit zo bekeken.

Zou het kunnen zijn dat mijn verzet tegen het vermoorden van burgers eigenlijk een teken was van mijn liefde voor een militante groepering in Gaza,

was mijn afkeer van de bombardementen misschien wel een teken dat ik de acties van Hamas goed keurde?

Wil ik mijn leven zo leiden, vroeg ik mijn hart op af.

Ik, ik, ik stamelde ik.

Of misschien, zij hij met een wijkbrouw opgetrokken.

Had je gewoon joden?

Ik viel op mijn knieën, ik was geschokt.

Hij had een punt.

Waarom zou iemand zich anders verzetten tegen militaire explosieve, die op gebouwen vol kinderen worden gegooid,

tenzijzen en diepe haat, jeigens joden koesterden?

Hoe kon iemand zich verzetten tegen belegeringsstactieken, die burgers afsnijden van voedsel, water, elektriciteit

en medische benodigdheden, tenzijzen en intensen afkeer hadden van dit kleine Abrahamitische geloof, wie ben jij, vroeg ik?

Dat doet er niet toe, zij hij, terwijl hij nonchalant een roekkring door een grotere roekkring blies.

Maar maar de kinderen, stamelde ik, mijn wereldbeeld storten in.

De burgers, ze sterven, is dat niet verschrikkelijk en toen gaf hij me de genadenslag.

Heb je er wel eens aan gedacht, zij hij na een stilte, dat al die doden de schuld zijn van Hamas.

Het was als of er een nukleaire explosie van 50 megaton in mijn hoofdafging.

Ik viel plat op mijn rug, de wereld draaide, een druppel bloedstromde uit mijn oor mijn haar in.

Ik voelde al het anti-colonialisme uit mijn lichaam verdwijnen.

Ik kon me plotseling niet meer herinneren waarom ik het slecht vond om militaire explosief te laten regelen

op een dichtbevolkt concentratiekamp. Alles werd zwart.

Toen ik eindelijk bij kwam was de mysterieuse vreemdeling verdwenen.

Maar zijn wijzheid en diepe inzichten in Israel en Gaza zullen altijd in mijn hart voort leven.