B1 Dutch - SS197 - Mijn eerbetoon aan de domtoren - Learn Dutch

die een lang gekoosterde droom had. Hij wilde de majestuweuze Domtoren van Utrecht vastleggen.

Niet gewoon een foto maken, maar de toeren vastleggen in al zijn pracht en praal, vanuit verschillende

en originele hoeken. De stijgers die de toeren jaren lang hadden omringt waren eindelijk verwijderd.

Voor onze fotograaf was dit het perfecte moment om zijn missie te beginnen. Achteraf gezien was het

verwijderen van de stijgers, een zegen. De toeren was nu in al zijn glorie te zien, dus hij pakte

zijn camera en begon aan zijn reis. Van rot naar haar liep hij, op zoek naar het perfecte shot.

Soms was het weer een adertje onder het gras, het komplotseling om slaan, van straalende zonnens

naar even geregen. Maar onze vastberaden fotograaf liet zich niet tegenhouden. Hoe wel de regen met

bakken uit de heemelviel, bleef hij toch foto's maken. De regen gaf de toeren immers een misterieus tintje.

Op een dag, toen de stad bedekt was met een laagje sneeuw, had hij zijn camera in de aanslag. De Domtoren

gehuld in sneeuw en mist, was een adembenemend gezicht. Hij drukte af en wist dat hij een perfecte foto

had gemaakt. Maar zijn missie was nog niet voldoid. Hij wilde de toeren ook vastleggen onder de

opkomen de maan. Dus wachten hij gedeelde met zijn camera in de aanslag tot dat de maan opkwam. Het was

een helderen nacht en de maan verlichte de toeren prachtig. Weer drukte hij af, weer wist hij dat hij een

perfecte foto had gemaakt. Zijn doorzettingsvermogen had zijn vruchten afgeworpen. Elk zei zo'n, elk

weer diepe had hij vastgelegd. De Domtoren in de regen, de toeren gehuld in mist, de toeren onder de

sneeuw, de toeren onder de opkomen de maan. Elke foto was een kunstwerk op zich. Uiteindelijk besloten

hij om al zijn foto's te delen met de wereld. En de wereld was onder de indruk. Zijn foto's

krijgen duizenden likes en honderden reacties. Hij was een underdok die een succes was geworden.

Zijn missie was volbracht. En dat kwam goed uit, want het was tijd voor een welverdiende pauze. Hij

besloot om een terrasje te pakken en te genieten van het uitzicht op de Domtoren. De toeren die hij zo

vaak had gevoten geveerd, was nu gewoon een deel van het landschap. Maar voor hem was het veel

meer dan dat. Het was een symbol van zijn doorzettingsvermogen en zijn langge coosterde droom. En het was

absoluut de moeite waard geweest.